Johannes Kinker

april 20, 2015
Johannes Kinker

Johannes Kinker

Jaloers was ik, toen ik hoorde dat de bewoners van de Apeldoornse Vondellaan in hun straat een buste hadden geplaatst van de grote dichter. Ik woon aan de Bilderdijkkade in Amsterdam en het is ondenkbaar dat de naamgever hier ooit een gedenkteken zal krijgen, hoewel zijn Aanmerkelijke luchtreis best de moeite waard is. In feite de eerste Nederlandstalige science fiction. Maar Bilderdijk zal nooit een buste krijgen, laat staan een standbeeld.

Amsterdam is namelijk slecht in het eren van zijn schrijvers. Een paar blokken van mijn huis is W.F. Hermans geboren en de school waar hij leerde schrijven (en waar “Manuscript in een kliniek gevonden” zich afspeelt) is er nog steeds. Vanzelfsprekend komt daar geen gedenkteken – dat  zou hypocriet zijn in een stad die hem persona non grata verklaarde. Dat is al erg genoeg, maar nee, hij kreeg nog een trap na: toen de school een nieuwe naam moest krijgen, werd ze vernoemd naar een andere schrijver.

Lees de rest van dit artikel »


Weekendkrantentest

april 14, 2015

plaatjeEen tijdje geleden blogde ik erover dat ik, hoewel het lezen van de weekendkranten me lange tijd zoveel plezier had gedaan, de laatste tijd nauwelijks nog iets tegenkwam dat de moeite van het lezen waard leek. Dat was uiteraard niet meer dan een indruk, gebaseerd op enerzijds het feit dat ik er sneller dan ooit doorheen ga en anderzijds het herkennen van overbodige bijlagen.

Dit weekend heb ik voor de grap eens geklokt hoeveel tijd ik er nu feitelijk mee bezig ben, waarbij een rol speelde dat de voorpagina’s van het Handelsblad, het Parool, Trouw en de Volkskrant dit keer wat uitnodigender oogden dan anders. Als ik binnen een uur klaar zou zijn, zou het immers wel érg negatief ogen. Dit keer leek het op voorhand wat positiever uit te vallen en dat blijkt ook uit de uitslag:

Lees de rest van dit artikel »


Rijk worden

april 13, 2015

corruptie

Rijk worden is niet moeilijk. Zie hierboven. En u mag raden wie ik zojuist op Twitter heb geblokt.

En nu even een stap verder. Zoiets gebeurt natuurlijk alleen, denkt u, in de schimmige wereld van het internet. Maar dat is niet zo. Ik heb wel eens meegemaakt dat ik een boek aan het recenseren was voor het NRC Handelsblad, en dat de uitgever van het boek druk op me uitoefende. Ik heb in diezelfde krant een recensie gezien van een vertaling van de Griekse historicus Polybios, geschreven door een hoogleraar die aan dat boek had meegewerkt.

Hetzelfde gebeurde met Tom Hollands Persian Fire, een boek waarover ik hier wel vaker negatief oordeel: de recensent die schreef dat als dit boek geen literaire prijzen won, er geen gerechtigheid meer was, had Holland in een eerder stadium geadviseerd. De krant die het afdrukte, heette overigens The Independent.

Rijk worden is niet moeilijk. Verhuur uw oordeel en uw pen. Wat maalt u om integriteit, wat maalt u om de Republiek der Letteren? Alles van waarde is eerloos.


Hoera, Pasen zit er weer op

april 7, 2015

post-atheistHet fijne aan Pasen is dat het op een gegeven moment weer voorbij is. Er is geen christelijk feest dat nog ergerlijker is.

Om te beginnen zenden de EO en de KRO “The Passion” uit, gezongen door celebrities, omdat die extra publiciteit genereren. Het is evangelisatie met hedendaagse middelen en dat mag, maar het is, zoals ook door Prediker werd geconstateerd, tandeloos. Als je écht aandacht wil vragen voor het menselijk lijden, doe dan iets rond de executie van Muath al-Kasasbeh. Maar dáár krijg je geen miljoenenpubliek mee: dat zouden we immers smakeloos vinden. Dat de EO en de KRO met The Passion wél drie-en-een-half miljoen kijkers trekken, bewijst dat Jezus’ lijden niet meer schokt of aan het denken zet. De twee omroepen geven als signaal af dat het christendom nog slechts een cultureel dingetje is, een variéténummer. Je moet er iets van weten omdat je anders de schilderijen in het museum niet snapt, maar ontregelend is het niet meer.

Lees de rest van dit artikel »


Boekverkopers

april 6, 2015
Boekenbus

Boekenbus

En dan krijg je dus, van iemand die je eigenlijk best waardeert, een uitnodiging om een stem uit te brengen op “de boekverkoper van het jaar”.

Iedereen die geregeld in een boekhandel komt kan niet zonder ze: boekverkopers. Ze selecteren wat er in de winkel ligt, je kunt ze vragen om advies, een titel, welk boek je als volgende moet lezen. Maar wie is de beste boekverkoper van het land? Ieder jaar wordt er een verkiezing georganiseerd voor Beste boekverkoper van het jaar. De longlist is deze week bekendgemaakt, nu is het aan het publiek om te stemmen.

Lees de rest van dit artikel »


In de remmen

april 3, 2015

bikeAmsterdam is een mooie stad maar net iets te druk. Ik fiets er graag maar je moet er ontzettend de aandacht bij houden, omdat je, zoals een wijze vrouw ooit heeft gezegd, zó aan het verkeer moet deelnemen dat wanneer een ander een fout maakt, jíj die fout op kunt vangen. Oké, ze had het over autorijden maar het had op fietsen in Amsterdam kunnen slaan.

Een paar dagen geleden lunchte ik met een collega in de Brakke Grond, waar we wel vaker zitten en dat, door een gelukkig toeval, vanuit mijn huis bereikbaar is langs een perfecte fietsroute: ik hoef alleen maar rechtdoor te rijden. Als Amsterdammer heb ik een verworven recht tot mopperen, en ik wil pro forma wel zeggen dat het fietspad in de Duifjessteeg moet worden verbreed, maar eigenlijk valt er over deze fietssnelweg niets te klagen.

Lees de rest van dit artikel »


Waanzin en accomodatie

april 2, 2015

destoomslaatmeuitdeorenIk schrijf regelmatig over het openbaar vervoer. Soms prijs ik een conducteur, soms vertel ik over iets wat ik meemaakte, maar vaak – te vaak – ben ik bezig evident onbehagen van me af te schrijven. Om stoom af te blazen. Van sommige onderwerpen, zoals de stiltecoupé, realiseer ik me dat ze een soort running gag zijn, maar de waarheid is: als grap is het openbaar vervoer niet geslaagd. Het vormt echt een probleem en ik weet langzamerhand niet meer hoe ik ermee moet omgaan. Dit wordt een radeloos stukje.

Ik ben de laatste dagen nogal bezig met de OV-chipkaart, omdat ik mijn administratie moest doen. Nog niet zo lang geleden was dat heel simpel: je kocht een kaartje en dat bewaarde je. Daar stond op waar je heen was gereisd en zo kon je je boekhouding specificeren – dit kaartje was omdat ik cursus gaf in Schagen, dat was omdat ik naar Zutphen reisde voor Ancient History Magazine en dat daar was omdat ik in Groningen een interview gaf aan het Dagblad van het Noorden. Zo simpel was het.

Lees de rest van dit artikel »


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 356 andere volgers