Boekverkopers

april 6, 2015
Boekenbus

Boekenbus

En dan krijg je dus, van iemand die je eigenlijk best waardeert, een uitnodiging om een stem uit te brengen op “de boekverkoper van het jaar”.

Iedereen die geregeld in een boekhandel komt kan niet zonder ze: boekverkopers. Ze selecteren wat er in de winkel ligt, je kunt ze vragen om advies, een titel, welk boek je als volgende moet lezen. Maar wie is de beste boekverkoper van het land? Ieder jaar wordt er een verkiezing georganiseerd voor Beste boekverkoper van het jaar. De longlist is deze week bekendgemaakt, nu is het aan het publiek om te stemmen.

Lees de rest van dit artikel »


In de remmen

april 3, 2015

bikeAmsterdam is een mooie stad maar net iets te druk. Ik fiets er graag maar je moet er ontzettend de aandacht bij houden, omdat je, zoals een wijze vrouw ooit heeft gezegd, zó aan het verkeer moet deelnemen dat wanneer een ander een fout maakt, jíj die fout op kunt vangen. Oké, ze had het over autorijden maar het had op fietsen in Amsterdam kunnen slaan.

Een paar dagen geleden lunchte ik met een collega in de Brakke Grond, waar we wel vaker zitten en dat, door een gelukkig toeval, vanuit mijn huis bereikbaar is langs een perfecte fietsroute: ik hoef alleen maar rechtdoor te rijden. Als Amsterdammer heb ik een verworven recht tot mopperen, en ik wil pro forma wel zeggen dat het fietspad in de Duifjessteeg moet worden verbreed, maar eigenlijk valt er over deze fietssnelweg niets te klagen.

Lees de rest van dit artikel »


Waanzin en accomodatie

april 2, 2015

destoomslaatmeuitdeorenIk schrijf regelmatig over het openbaar vervoer. Soms prijs ik een conducteur, soms vertel ik over iets wat ik meemaakte, maar vaak – te vaak – ben ik bezig evident onbehagen van me af te schrijven. Om stoom af te blazen. Van sommige onderwerpen, zoals de stiltecoupé, realiseer ik me dat ze een soort running gag zijn, maar de waarheid is: als grap is het openbaar vervoer niet geslaagd. Het vormt echt een probleem en ik weet langzamerhand niet meer hoe ik ermee moet omgaan. Dit wordt een radeloos stukje.

Ik ben de laatste dagen nogal bezig met de OV-chipkaart, omdat ik mijn administratie moest doen. Nog niet zo lang geleden was dat heel simpel: je kocht een kaartje en dat bewaarde je. Daar stond op waar je heen was gereisd en zo kon je je boekhouding specificeren – dit kaartje was omdat ik cursus gaf in Schagen, dat was omdat ik naar Zutphen reisde voor Ancient History Magazine en dat daar was omdat ik in Groningen een interview gaf aan het Dagblad van het Noorden. Zo simpel was het.

Lees de rest van dit artikel »


Waterpijp

maart 31, 2015

chtaura_4Zoals de lezers van deze kleine blog weten, reisde ik onlangs van Teheran naar Mashhad. Ik belandde halverwege in een hotel waar ik een paar jaar geleden ook al eens had geslapen. Er stonden destijds wat waterpijpen, prachtig uitgesteld, zodat mijn reisgenoot en ik meteen besloten er een te roken. Geen probleem, zei de man van het hotel, het zou alleen even duren voor het bestelde kon worden gebracht.

Vol verwachting zetten we ons in de lobby, waar onze rookwaren na een half uurtje inderdaad voor ons werden uitgesteld. Zoals te verwachten viel, waren we al snel vervuld van een intens gevoel van gelukzaligheid.

Lees de rest van dit artikel »


Clint Eastwood in de stiltecoupé

maart 29, 2015

Clint Eastwood leert iemand manieren. Want zo’n conducteur doet natuurlijk niks.


Stiltecoupé (alweer)

maart 26, 2015
Hoe ik over de stiltecoupé denk als ik het druk heb

Hoe ik over de stiltecoupé denk als ik het druk heb

Het is vermoedelijk teveel eer voor het ooit betrouwbare spoorwegbedrijf, maar wat Laura was voor Petrarca, is de stiltecoupé voor mij: een vast punt om mijn eigen gemoedstoestand te ijken. Heb ik veel werk te doen, dan plaats ik de kletsende proleten in mijn fantasie onder sprinklerinstallaties of op schietstoelen en ga ik ergens anders zitten werken. Heb ik het redelijk druk, dan spreek ik mensen aan op hun wangedrag en informeer ik naar de oorzaken. Heb ik niets om handen, dan laat ik de mensen maar begaan.

Vandaag liep het anders. Ik kwam binnen en zag ergens iemand die met zijn bagage drie stoelen bezet hield. Ik keek hem aan om toestemming te vragen, pakte een van de rugzakken en legde die in het rek. “Sorry,” hoorde ik vervolgens een jonge vrouw zeggen, die aan de overkant zat, ingeklemd tussen nog meer bagage. Ze stond op, een jonge man in haar gezelschap stond ook op, en ze legden wat tassen in het bagagerek. Vreemdelingen zeker, die verdwaald waren zeker, want ze spraken Spaans en hadden vermoedelijk het bagagerek niet gezien.

Lees de rest van dit artikel »


Iraans bier

maart 24, 2015
Jojo-bier

Jojo-bier

Zoals bekend volgt de islamitische republiek Iran een uitleg van de sharia waarin alcohol voor moslims is verboden. Dat wil niet zeggen dat het spul in Iran niet voorhanden zou zijn. Ik heb bijvoorbeeld lang geleden wel eens een glas zelfgestookte alcohol voorgezet gekregen. Ik herinner me vooral dat ik me nog afvroeg waarom de restauranthouder ineens een theepot gebruikte om Fanta te schenken. Het bleek dus een Fanta.

Het bier dat in de Iraanse restaurants op de kaart staat en dat overal te koop is, is alcoholvrij. Je kunt hier Bavaria kopen en een eigen, Iraans bier dat “Delster” heet. Dat wil zeggen: zo schrijf je het, de Iraniërs zeggen “Dellester”, wat de vraag oproept wat nu het eigenlijke woord is: de gesproken of de geschreven vorm.

Lees de rest van dit artikel »


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 352 andere volgers