Piraterij

maart 3, 2014

copypasteOp het internet is copyright in feite niet te handhaven en dat is ook niet erg. Als beheerder van de Livius-website ben ik de afgelopen negentien jaar zegge en schrijve drie keer in actie gekomen. De eerste keer was in de begindagen van het internet, toen ik iets van mezelf terugvond op de website van de Amerikaanse militaire academie (West Point). Dat vond ik vooral eervol maar ik heb de webmaster toch even geschreven dat het verstandig was zijn intranet te beschermen.

Het tweede incident was serieuzer. Een UvA-medewerker had in een gedrukte publicatie het een en ander overgenomen dat werd gepresenteerd als eigen werk. Dat is iets heel anders dan een plaatje overnemen op een website en daarom vroeg ik een gesprek met de uitgever. Dat hoefde niet eens plaats te vinden, want dit was zó evident fout dat de financiële regeling al was beklonken voordat we elkaar spraken. Het kopje koffie dat we uiteindelijk dronken was eigenlijk vooral ter beklinking van de goede verhoudingen. Die zijn sindsdien zo goed dat ik vorig jaar door de vingers heb gezien dat een hoogleraar van dezelfde universiteit, in een publicatie bij dezelfde uitgever, wat al te makkelijk omging met mijn materiaal.

Lees de rest van dit artikel »


Geluidsoverlast

februari 28, 2014
achtertuin

Houtversnipperaar, tien meter van mijn bed.

Achter mijn huis stond tot voor kort een enorme boom. Dat was wel handig want ik had weinig inkijk. De boom was echter helemaal overgroeid met klimop en leek dood. Ik maakte er dus een foto van en stuurde die naar de achterburen met het verzoek er eens naar te laten kijken. Dode bomen kunnen immers omwaaien en ik had niet zo’n zin bij de eerste de beste najaarsstorm even dood te zijn als de boom.

Ik kreeg geen antwoord. Wel stak er een storm op en op een nacht bezweek de boom. Gelukkig niet bij noordwestenwind – hij zou dan zijn gevallen op het huis van een gezin waar net een baby was geboren – maar op het moment dat de regen in bakken neerviel. Misschien was het daardoor dat de boom ineenstortte op de plek waar ze stond, zonder enige schade aan te richten.

Lees de rest van dit artikel »


Miley Cyrus

februari 22, 2014

mileyIk beken dat er vele dagen, ja hele weken, in mijn leven voorbijgaan zonder dat ik de Cosmopolitan lees. Ik belandde onlangs echter op de website omdat ik ergens had gelezen dat mensen na het bezoek aan de laatste show van Miley Cyrus hun geld hadden teruggevraagd met als argument dat de voorstelling niks was voor kinderen. Dat vond ik erg grappig, want het kan weinigen zijn ontgaan dat Cyrus niet bepaald lijdt aan sletvrees. Je weet wat je te wachten staat.

En zo belandde ik op deze pagina van de Cosmopolitan, en daar werd het helemaal grappig. De moralistische fotobijschriften (“she’s glorifying drug use”) deden me afvragen of dit werkelijk het blad was dat Helen Gurley Brown beroemd maakte met de slagzin “Good girls go to heaven, bad girls go everywhere.” De metamorfose van de Cosmo tot CDA-huisorgaan was me ontgaan. Had ik het blad ook maar vaker moeten lezen.

Lees de rest van dit artikel »


Willemstad

februari 9, 2014
Pontjesbrug

Pontjesbrug

Van oost naar west is Curaçao ongeveer zo breed als de provincie Utrecht. Mijn familie woont in het oosten, niet ver van het Spaanse Water, ofwel ruim een half uur rijden van Willemstad. De scholen van mijn nichtje en neefje liggen ergens halverwege, wat betekent dat het in de ochtendspits drie kwartier duurt voordat ze er zijn. Met de auto, wel te verstaan: fietsers zie je hier nauwelijks.

Willemstad ligt zo net iets te ver voor een makkelijk bezoekje. Dat moest dus even worden voorbereid, ook omdat de volwassenen hier moeten werken. Mijn zus en zwager verhuren appartementen en waren gisteren eerst een paar uur bezig waren met schoonmaken, terwijl ik werkte aan Israël verdeeld; pas in de middag was er voor het eerst tijd om naar Willemstad te gaan.

Lees de rest van dit artikel »


Papiaments

februari 8, 2014
Verwarring: "sushi" slaat niet op lekkere rauwe vis maar is het Papiamentse woord voor afval.

Verwarring: “sushi” slaat niet op lekkere rauwe vis maar is het Papiamentse woord voor afval.

Wie verhuist van Hengelo naar Willemstad, zal met de taal weinig problemen ondervinden, op wat kleinigheidjes na dan. Op Curaçao gebruiken ze soms woorden die Hollanders niet gebruiken: zo hoorde ik al een paar keer het in Holland uitgestorven “wablief” en zit mijn neefje op een school die ook “funderend onderwijs” aanbiedt. Er zullen nog wat uitspraakvarianten zijn tussen het Twentse en het Curaçaose Nederlands, maar veel verschil is er verder niet.

Met alleen Nederlands zul je hier, denk ik, een eind komen, maar het is niet voldoende. De tweede taal is het Papiaments en dat is wat de kinderen hier van huis uit spreken. Ze leren Nederlands op school en voor mijn nichtje en neefje is dat wel wat problematisch. Zij spreken immers geen goed Papiaments maar wel Nederlands, terwijl het voor de kinderen in de klas omgekeerd is. Dat bevordert de communicatie niet.

Lees de rest van dit artikel »


Curaçao

februari 7, 2014
Het terras waar ik dit schrijf

Het terras waar ik dit schrijf

Zoals ik aankondigde ben ik op vakantie in Curaçao, waarheen mijn zus, zwager, nicht en neef vorig jaar zijn verhuisd en waar ze tegenwoordig appartementen verhuren. Omdat ik eens wilde zien hoe ze het maakten, nam ik gisteren dus het vliegtuig van Schiphol naar Willemstad.

Ik vlieg vrij veel maar dat is altijd naar het Middellandse Zee-gebied of het Midden-Oosten. Vandaag kwam ik in een deel van Schiphol waarvan ik me niet herinnerde dat ik er ooit eerder was geweest, zodat je dat grappige gevoel hebt dat de zaken tegelijk hetzelfde en anders zijn. Die ervaring had ik even later opnieuw, toen ik even het internet op wilde. Anders dan in bijvoorbeeld Ankara, waar ik ooit een dag kon internetten, krijg je op Schiphol beperkt de tijd. Daarna moet je ervoor gaan betalen. Hetzelfde anders.

Lees de rest van dit artikel »


Vakantie!

februari 4, 2014
Hoe je je kunt vergissen: ik meende dat ik vorig jaar meer mail had verstuurd (en bewaard), maar het bleek minder te zijn. Gooi ik meer mail weg of heb ik werkelijk minder mail moeten schrijven?

De bewaarde e-mail: zo’n 13-14 per dag. De rest heb ik weg kunnen gooien.

Een recent kabinet – ik meen Kok-1 – had ons niets anders te bieden dan “werk, werk en nog eens werk”, en inderdaad: het lijkt wel nooit af te komen. Ik heb het sinds het begin dit jaar eens geteld en ik heb elke week meer dan vijftig uur gewerkt. Daarbij tel ik treinreizen mee – vandaar – maar mijn dagelijkste stukje niet.

Tijd om te lezen heb ik nauwelijks gehad, dus die recensie van dit mooie boek over de hertog van Alva moet nog even wachten. Het schrijven aan mijn eigen boek ligt momenteel stil. Een bezoek aan de apotheek is uitgesteld, wat overigens niet ligt aan mijn eigen bezigheden maar aan het gegeven dat de apotheekster een archaïsche visie heeft op openingstijden en er altijd een enorme rij staat.

Lees de rest van dit artikel »


Dag George

januari 30, 2014

bootjeIn de late jaren negentig zette ik voor de Vrije Universiteit een college theorie op. Een zinloos project: de archeologen kwamen hun toezeggingen niet na en toen ik, na de klus waarvoor ik in dienst was genomen, in mijn vrije tijd de benodigde archeologieteksten had geschreven, werd het onderwijsprogramma gewijzigd. Zeker een derde van de teksten is nooit geschreven; die zouden erg hebben geleken op Rens Bods Vergeten wetenschappen, dat ik u graag aanraad.

Om me na het onvoltooide-maar-wellicht-ooit-toch-af-te-ronden project enigszins binnen de sfeer van de VU te houden, droeg de hoogleraar oude geschiedenis me voor om bij het HOVO te gaan werken, waar ik dan lessen zou geven over de eerstejaarssyllabus. Zo belandde ik in de wereld van jonge academici die volgens de flexwet een vaste aanstelling hadden moeten krijgen maar die niet kregen. Uiteindelijk tekenden de Letterendecaan en ik zowaar een contract, waarna de directeur het document door de shredder liet halen. Toen de VU-juriste daarvoor excuus maakte, bleek ze zich zó goed in de zaak te hebben verdiept dat ze in haar feitenverslag drie arbeidscontracten verwisselde.

Lees de rest van dit artikel »


Polare

januari 28, 2014

polareDe laatste keer dat ik in een Polare-boekhandel was, lagen er precies twee titels in de hoofdetalage. Op stapels. Erachter hing een poster van een die week opzichtig gehypete Japanse auteur wiens laatste roman ik overschat vond. Ik overwoog een foto te maken van de etalage omdat ze naar mijn gevoel de keten zo aardig typeerde: men benaderde slechts één soort lezer, namelijk degene die is geïnteresseerd in hypes en auteurs.

Jammer dat ik die foto niet heb gemaakt, denk ik nu, want ze zou een leuke illustratie bij dit stukje zijn geweest. Ik denk namelijk dat het publiek diverser is dan alleen mensen die lezen wat iedereen leest.

Lees de rest van dit artikel »


100x stiltecoupé-ergernis

januari 26, 2014

De stiltecoupés bestaan al jaren en al jaren zijn er mensen die in de stiltecoupés kletsen. Ik heb er al verschillende keren over geblogd en mijn tweet dat de NS sprinklerinstallaties met geluidssensoren moesten installeren is een keer of twintig, dertig geretweet. Wanneer ik er zo over schrijf, krijg ik wel eens als reactie dat je sprekers er het beste beleefd aan herinnert dat het een stiltecoupé is en dat het vroeg of laat dan wel bij ze zal inzinken dat er mensen zijn die hun rust nodig hebben.

Lange tijd dacht ik dat ook, al vond ik het de wereld op zijn kop. In de niet-rokencoupés hoefde je niet te zeggen dat er niet mocht worden gerookt; mensen onthielden zich vanzelf van deze activiteit. Met een tweedeklaskaartje ga je niet in de eerste klas zitten, dat weten mensen eveneens. Zo zou je denken dat ze tevens weten dat ze in de stiltecoupés rustig moeten zijn.

Lees de rest van dit artikel »


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 225 andere volgers