Forenzen

juli 9, 2015

forenzenElke donderdag neem ik om 9:01 de trein van Amsterdam-Centraal naar Zutphen. Een lijdensweg wil ik het niet noemen, maar er zijn aangenamere zaken in mijn leven. Bij het station staan bijvoorbeeld onvoldoende fietsrekken, want CS is een typisch forenzenstation waar Amsterdammers naartoe gaan om elders te werken en waar niet-Amsterdammers naartoe komen voor stedelijke bezigheden. Omdat er zoveel fietsen zijn, moet je je karretje altijd buiten een rek plaatsen. (Ik heb het afgelopen halve jaar één keer een plek gevonden in een rek.) Normaal gesproken zou dit geen ramp zijn, ware het niet dat de gemeente “buitenrekse” fietsen wegknipt en naar een bedrijventerrein brengt dat zo’n beetje in Halfweg ligt. Ook vandaag staat weer te bezien of ik vanavond beschik over een fiets.

Dan is er de trein zelf. Dat is een internationale, die doorrijdt naar Berlijn. Er zitten altijd wat toeristen in, maar het zijn er weinig: het aantal stoelreserveringen vanaf Amsterdam is althans gering. De honderden niet-gereserveerde stoelen zijn voor de forenzen naar Hilversum, Amersfoort, Apeldoorn of voor mijn part Zutphen. Uitgaande van veertien rijtuigen met zestig stoelen – de feitelijke getallen liggen hoger – en zo’n honderd Duitslandgangers zijn er 740 forenzen aan boord. Vermoedelijk meer, want bij de helft van mijn reizen vind ik geen stoel en zit ik met mijn laptop op de grond, ergens bij een van de uitgangen. Het is minder erg dan dat er naast je iemand een gesprek voert, zullen we maar denken, want dan kun je niet werken en is je tijd helemaal verspild.

Lees de rest van dit artikel »


De vaderlandse overlegcultuur

juli 8, 2015

tripelHet is ook nooit goed. Altijd weer dat zure linkse gezeur. Simpel voorbeeld: grote organisaties worden bestuurd door mensen die daarvoor hebben doorgeleerd op internationale managementscholen. Besturen is hun specialisme, zoals anderen zijn gespecialiseerd in een van de diverse werkzaamheden in het productieproces of een taak hebben bij de ondersteuning van de staf. Ieder zijn vak, zou je zeggen, maar managers doen het nooit goed: we verwachten dat ze voortdurend overleggen met mensen uit de organisatie. Dat is de vaderlandse overlegcultuur. Onze vakbonden hechten daar nogal aan.

Dat is goed, maar wees dan consequent en breng geen bestuurders in opspraak als ze zich houden aan de traditionele regels van die vaderlandse overlegcultuur. Vakbond FNV is er absoluut niet over te spreken dat de leden van de Raad van Toezicht van het Maastricht Universitair Medisch Centrum+ vier glazen alcohol drinken bij de lunch. RTL heeft dat ontdekt door de declaraties van de diverse bestuurders op te vragen en te onderzoeken.

Lees de rest van dit artikel »


Grieks toneel

juni 24, 2015

bacchantenOngetwijfeld zijn er dikke boeken over onderhandelingsstrategieën geschreven. Die heb ik er niet op nageslagen, maar ik wil er desondanks – dat is bloggers eigen – iets over kwijt. Dit stukje gaat namelijk niet over onderhandelen, maar dat merkt u zo.

Je hebt, denk ik, twee soorten onderhandelingen. Soms is het doel duidelijk, bijvoorbeeld als de prijs van een product moet worden vastgesteld: de één vraagt honderd euro, de ander biedt tachtig, en na wat loven en bieden worden ze het eens over negentig. In andere gevallen zijn de onderhandelingen echter niet zo symmetrisch. De partijen hebben het dan over verschillende dingen. Dat is het geval bij de onderhandelingen tussen Griekenland en zijn crediteurs.

Lees de rest van dit artikel »


Gepolitiseerde archeologie

juni 12, 2015

dit_is_geen_archeologieEr zijn legio grappen over de politiek en u kent ze ook wel. “Vertel mijn moeder niet dat ik in de politiek ben gegaan, want ze denkt dat ik piano speel in een hoerenkast.” De Leidse docent Economische en Sociale Geschiedenis die zich in schaamte wentelt omdat hij Mark Rutte een genade-zesje heeft gegeven voor economie. Een door de overlegcultuur verwarde ambassadeur die niet weet wie hij moet omkopen.

Ik denk dat het eigenlijk wel meevalt. Niet alle politici zijn mediageile carrièrejagers. Het is niet altijd links lullen, rechts zakkenvullen. Lang niet alle beleid is irrationeel. Onze premier mag dan meer beloven dan hij waarmaakt, een slecht historicus zijn en niet kunnen rekenen, het zou me verbazen als hij ook nog corrupt was. Ik ben cynisch genoeg om aan te nemen dat de competitieve sfeer in het parlement onze volksvertegenwoordigers wel eens verleidt tot standpunten die eerder opvallend zijn dan weldoordacht, maar diezelfde competitieve sfeer verhindert dat zulke standpunten een lang leven is beschoren. Misschien is dat naïef, maar dat zij zo.

Lees de rest van dit artikel »


Ontvrienden

mei 20, 2015

escAch ja, Facebook. Ik heb er een bonte collectie vrienden, waarvan ik een aanzienlijk deel ook in het echte leven tegenkom. Het fijne is dat ze het vaak oneens zijn, zodat er wat valt te discussiëren. Daarnaast zijn er mensen die ik nooit heb ontmoet, maar die ik wel ken omdat ze reageren op de Livius-nieuwsbrief, me schreven over mijn boeken of omdat ze deze kleine blog lezen. Met enkele ervan heb ik wel eens afgesproken en ze zijn net zo gevarieerd als mijn Amsterdamse vriendenkring.

Ontvrienden heb ik maar zelden gedaan. Eén ervan was een Texaan die eindeloos doorging met anti-Obama-postings. Nu heb ik niets tegen Amerikaanse republikeinen, maar de man had werkelijk niets anders te melden. Hij was gewoon monomaan en plempte mijn halve tijdlijn vol.

Lees de rest van dit artikel »


1 mei op de UvA

mei 1, 2015
Communiqué

Communiqué

Ik kwam er donderdag toevallig langs fietsen maar was te laat om nog iets te zien van de bezetting van het Service- en Informatiecentrum van de UvA. Het was al voorbij. Er hing een bordje dat studenten op een ander adres welkom waren, het communiqué van het “Students’ 1st of May Committee” hing nog achter een raam, een zwart spandoek wapperde vergeten in een hoek. “Schorem is het,” gaf een passerende wandelaar als ongevraagd commentaar. “De lafaards zijn zojuist gevlucht,” meldde een medewerkster.

Begrijpelijke meningen. Dit was de meest bizarre protestactie in tijden. De bezetters keerden zich tegen “the university’s blatant marketisation under the managers’ neoliberalism”, wilden die terugdraaien en eisten daarom – om te beginnen – dat de eerste mei opnieuw een vrije dag zou worden. Alsof er geen urgentere kwesties zijn. Alsof het van deze tijd is werknemers voor te schrijven wanneer ze hun vrije dagen dienen op te nemen.

Maar het is nog bizarder. Om vier redenen.

Lees de rest van dit artikel »


Traplift?

april 30, 2015
(klik=groot)

(klik=groot)

Het bovenstaande plaatje is op dit moment al ruim vierhonderd keer geretweet. Wellicht heeft u het dus al gelezen: een man van negentig vraagt voor zijn huis een traplift, die hem wordt geweigerd. Het argument is dat hij al twintig jaar in het huis woont, alle tijd heeft gehad een ander huis te vinden en dat de noodzaak tot de traplift redelijkerwijs voorkomen had kunnen worden. Meer hier. U bent verontwaardigd en dat is terecht.

Het is echter nog schofteriger dan u denkt, want bekijk het eens vanuit het gemeenteperspectief. De briefschrijver neemt aan dat er, in de voorgaande twintig jaar, een huis beschikbaar is geweest waar iemand van minimaal zeventig jaar oud naartoe had kunnen verhuizen. Dat is echter maar helemaal de vraag. De laatste jaren zit de woningmarkt potdicht en in de jaren ervoor functioneerde die in veel gemeentes ook al niet naar behoren.

Lees de rest van dit artikel »


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 376 andere volgers