Voetbalstatistiek

Charkov, Metaliststadion, zondagavond 17 juni 2012. In de wedstrijd Nederland-Portugal staat het 1-1. Bij deze uitslag kan Oranje, dat de EK slecht is begonnen, door naar de kwartfinales, maar als Portugal de wedstrijd in zijn voordeel beslist, kan het team van Van Marwijk zijn koffers pakken. Er zijn nog twee minuten reguliere speeltijd te gaan als John Heitinga het voor zich ziet gebeuren: Silvestre Varela, die in de twee eerdere poulewedstrijden al vier keer heeft weten te scoren, slaagt erin een schier onmogelijke voorzet aan te nemen. Er wordt niet gevlagd voor buitenspel. Wanneer de Portugees Heitinga zal passeren, staat Stekelenburg er alleen voor. En iedereen weet dat Varela geen opgelegde kansen mist.

Wat doet de Nederlandse verdediger? Laat hij Varela begaan, dan is het 1-2 en afgelopen. Het alternatief is dat hij de doorgebroken tegenstander neerhaalt. Dan krijgt Heitinga een rode kaart, maar in de resterende minuten zal het gelijkspel niet in gevaar komen. Een duivels dilemma, want het mag dan leuk zijn sportief te spelen, winnen is nog leuker. En er staan miljoenen op het spel.

Laten we erop vertrouwen dat Heitinga sportief blijft. Spelers van minder kaliber kunnen te rade gaan bij de kansleer. Er zijn maar twee factoren waarmee de verdediger rekening moet houden. In de eerste plaats: de kans dat een team met tien spelers een tegentreffer krijgt, is evenredig met de resterende speelduur. Het neerhalen van een doorgebroken speler in de eerste helft is minder slim dan dezelfde actie kort voor het slotsignaal. In de tweede plaats: van elke speler is bekend hoe groot de kans is dat hij, eenmaal oog in oog met de keeper, zal scoren. Het neerhalen van de makkelijk scorende Varela is verleidelijker dan het tackelen van Pereira.

Afhankelijk van het scoringsvermogen komt er voor elke speler een punt in de wedstrijd waarop het lonender wordt hem neer te halen (en met een man minder verder te spelen) dan hem toe te staan te scoren. Je mag van een beroepsspeler aannemen dat hij die kengetallen voor de wedstrijd doorneemt. Scoringspercentages worden immers niet voor niets bijgehouden. Ronald Koeman noemde het in 1988 eens een professionele doodschop, en zo zal het in de kleedkamers wel worden genoemd.

Overtredingen zijn rationeel en ik denk dat de druk groot is om rationaliteit vóór sportiviteit te laten gaan. Geen manager in een miljoenenbedrijf zal van zijn personeel accepteren dat het kengetallen negeert en de omzet in gevaar brengt. Ik voor mij kan me boos maken om de hardheid van sommige overtredingen, maar word nog kwader om de schijnheiligheid die ertoe leidt dat dit soort cijfers niet worden genoemd in de wedstrijdanalyses op radio en TV. “Geef dan geen analyse, als je toch niet wil uitleggen wat er gebeurt,” denk ik dan.

Ik houd van voetbal. Ik kan niet tegen de hypocrisie. De oplossing zal ook deze zomer wel weer zijn dat ik het geluid van de TV uit doe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s