Saïdjah en Adinda

buffel

Saïdjah, die toen omstreeks zeven jaar oud was, had met de nieuwe buffel spoedig vriendschap gesloten. Ik zeg niet zonder doel: vriendschap, want het is inderdaad treffend te zien hoe de Javase kerbo zich hecht aan de kleine jongen die hem bewaakt en verzorgt. Het sterke dier buigt gewillig de zware kop rechts of links of omlaag naar de vingerdruk van ’t kind, dat hij kent, dat hij verstaat, waarmee hij is opgegroeid.

Zulke vriendschap dan had ook de kleine Saïdjah spoedig weten in te boezemen aan de nieuwe gast, en Saïdjahs aanmoedigende kinderstem scheen meer kracht nog te geven aan de krachtvolle schoften van ’t sterke dier, als het de zware kleigrond opscheurde en zijn weg tekende in diepe scherpe voren. De buffel keerde gewillig om als hij aan ’t eind was van de akker, en verloor geen duimbreed grond bij het terugploegen van de nieuwe voor, die altijd naast de oude lag als ware de sawah een tuingrond geweest, geharkt door een reus.

Daarnaast lagen de sawahs van Adinda’s vader, de vader van ’t kind dat met Saïdjah huwen zou. En als Adinda’s broertjes aankwamen aan de tussenliggende grens, juist als ook Saïdjah dáár was met zijn ploeg, dan riepen zij elkander vrolijk toe, en roemden om strijd de kracht en de gehoorzaamheid hunner buffels. Maar ik geloof dat die van Saïdjah de beste was, misschien wel omdat deze hem beter dan de anderen wist toe te spreken. Want buffels zijn zeer gevoelig voor goede toespraak. Saïdjah was negen jaar oud geworden, en Adinda reeds zes jaren, voor deze buffel aan Saïdjahs vader werd afgenomen door het districtshoofd van Parang- Koedjang.

Saïdjah en Adina behoeven geen nadere introductie. De foto hierboven wel. Het is de eerste van dertig prachtige foto’s die u ook wil zien. Hier.

2 gedachtes over “Saïdjah en Adinda

  1. mnb0

    Het is vloeken in de kerk, maar ik heb nu eenmaal nooit veel aan de Max Havelaar gevonden. Die idioot van een Droogstoppel, die truc aan het eind, als de schrijver er zogenaamd niet meer tegen kan en ingrijpt – bleh.
    De grote uitzondering is Saidjah en Adinda. Plotseling schrijft Multatuli zakelijk, gooit alle opgeblazen pathos overboord en laat het verhaal voor zichzelf spreken – en maakt juist daardoor op mij een onuitwisbare indruk.

    1. Marcel Kegels

      Uw beschouwing is onterecht. Max Havelaar is een absoluut meesterwerk! De laatste bladzijde ervan , de opdracht aan de koning der Nederlanden , behoort tot de schoonste uit de wereldliteratuur . Iets van het niveau van Poesjkin of Shakespeare !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s