Waarom ik, tot verbijstering van twee jonge mannen, even na vieren mijn complete voorraad krachttermen over Perron Drie van Den Haag Hollands Spoor slingerde

Vloeken is niet netjes. Het is ook niet stoer. Ik probeer het zo min mogelijk te doen. Maar de woedende kreet die u kort na vier uur vanmiddag hoorde opstijgen vanuit Den Haag Centraal, dat was ik. Sorry dat ik mezelf even niet beheerste, maar er was aanleiding voor.

Ik was op weg naar Rotterdam en daar heb ik mijn fiets nodig. Omdat je in verband met de avondspits na half vijf niet meer met een fiets in de trein mag, zorgde ik ervoor dat ik ruim voor vieren bij het station was. Ik zou met de trein van 15:58 weliswaar veel te vroeg in Rotterdam zijn, maar dat moet je ervoor over hebben als je er zeker van wilt zijn dat je een fiets hebt (wat met OV-fietsen bijvoorbeeld niet zeker is).

Goed. Ik stap in, met fiets. Ik wil net gaan zitten – een lege trein, er is een stoel vrij, ik ben helemaal blij – als een conducteur eraan komt.

Of ik vaker een fiets in de trein meeneem?

“Ja, die heb ik nodig om te komen op de plek waar ik ga werken.”

En of ik een kaartje heb?

“Ja, dat heb ik al op Amsterdam Zuid gehaald.”

Weet ik dan niet dat je na vier uur niet meer met de fiets in de trein mag?

“Hè?! Dat is toch half vijf?”

“Nee, dat is vier uur. Dat is al jaren zo.”

Lamlendig stap ik uit. Dit brengt me in heel, heel serieuze problemen voor mijn planning en eigenlijk denk ik dat de conducteur de regels zelf niet goed kent, wat ik al eens eerder heb meegemaakt aan het einde van de spits. Ik kijk de vertrekkende, vrij lege trein na.

Nogmaals: ik heb een serieus probleem als ik geen fiets heb in Rotterdam. Ik had natuurlijk gewoon moeten blijven staan, de brave conducteur moeten zeggen dat hij me een bekeuring mocht geven die ik met liefde zou betalen als ik fout zou blijken te zitten. En die de NS zeker zou verscheuren als de conducteur zich vergiste. Maar deze gedachte is wijsheid achteraf.

Ik weet even niet wat te doen en google “fiets trein”. De eerste hit brengt me meteen op het NS Forum, bij de spelregels. Na een regel over het aanschaffen van een dagkaart, staat daar regel twee:

Tijdens de spitsuren (ma-vrij 06.30-09.00 en 16.30-18.00) mogen geen fietsen mee in de trein, behalve in de maanden juli en augustus.

En dat was dus het moment waarop ik mijn hele voorraad krachttermen over perron drie slingerde, tot verbijstering van twee jonge mannen die daar eveneens stonden. Ik heb vervolgens de al even rustige trein van 16.14 genomen.

***

Het was niet het eerste incident deze woensdag. Toen ik begin van de middag instapte in Amsterdam Zuid, zat een man op de fietsplekken. Aan de overkant van het compartiment waren plekken vrij, dus ik verzocht hem even daar te gaan zitten, om verschrikkelijk te worden afgebekt. Ik legde uit dat er “prioriteit” stond voor fietsen en kreeg nog een keer een grote mond. Nog tot in Den Haag CS was ik daar wat ontdaan van.

De simpele conclusie van dit stukje is dat conducteurs er niet altijd zijn als ze de regels moeten handhaven – en zoiets kan gebeuren – en dat als ze regels handhaven, ze die niet altijd blijken te kennen. En dat behoort niet te gebeuren. Een van de gevolgen is dat ik nu om 16.37 Rotterdam CS binnenrijd: zeven minuten in overtreding. Dat zou niet zo zijn geweest als het NS-personeel de regels beter zou kennen.

Naschrift, 18:20

Dat stukje hierboven, dat luchtte lekker op. Maar dat wil niet zeggen dat ik gelijk had. De spits begint wel degelijk om vier uur, lege trein of niet, en de conducteur had gelijk.

24 gedachtes over “Waarom ik, tot verbijstering van twee jonge mannen, even na vieren mijn complete voorraad krachttermen over Perron Drie van Den Haag Hollands Spoor slingerde

  1. Wat is er met die jongemannen? Werden ze boos? Vielen ze je aan? Op zich begrijp ik woede over ‘vloeken’ wel. Ik vloek ook wel eens, maar de context maakt veel uit. Toen in NRC een columniste met een hoofddoek in haar column de ‘christelijke’ vloek ‘godverdomme’ bezigde, schoot ik fors uit mijn slof (niet met een vloek overigens) ; – )

  2. willem Kranendonk

    “Wat ontdaan” moet een litotes zijn als je psychische ontsteltenis tot Den Haag voortduurde. Dat soort ontmoetingen met onbeschaafdelingen is niet goed voor je hart. Daar moest je boetes voor kunnen uitdelen …

  3. Marcel Meijer Hof

    Vergissen is menselijk al horen geüniformeerden de huisregels te kennen om juist toe te passen. Die ‘meneer’ op de heenweg is eigenlijk gewoon kwaadwillend. Waarom in hemelsnaam, vraag je jezelf af.

  4. Godfried

    Ik trein zelden of nooit maar de keer dat ik dat wel deed en het meteen falikant misging hebben ze me het kaartje keurig terugbetaald. Mij laat eerder de gedachte niet los van de ‘man’ die je verschrikkelijk afbekte toen je hem met de beste redenen verzocht ergens anders te gaan zitten. Verder weet ik natuurlijk niks over daderprofiel ed, maar ik weet wel dat niks doen de slechtste optie is. http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2017/03/gewoon_de_grootste_blijven.html

  5. Wim Doesborgh

    Ik volg je blog met veel waardering en plezier. Dank Jona! Maar ik begrijp nooit waarom je het openbaar vervoer niet mijdt en gewoon met de auto gaat. Files soms, da’s waar, maar wel lekker altijd privé. Ik reis al ruim veertig jaar zo door Nederland en de nadelen wegen nooit op tegen de horrorverhalen uit het openbaar vervoer.

  6. Veel mensen ontlenen hun status aan pet en uniform. Dat is ook vaak het geval bij de NS. Toen mijn vrouw en ik allebei pensioen hadden, namen we een dalurenabonnement met 1 x per 2 maanden ‘vrij reizen’ (je betaalt die kaartjes trouwens grotendeels zelf). Wij waren op een vrijdag naar Den Haag geweest en op de terugreis werden onze kaartjes gecontroleerd en zei de conducteur dat we op vrijdag niet mochten reizen met deze vrijkaart. Wij wisten dit maar hadden er die dag helemaal niet aan gedacht. Wij hebben ons verontschuldigd en hem nederig en vriendelijk verzocht om het voor één keer door de vingers te zien en gezegd dat we dit nooit meer zouden doen. Hoewel de coupé nog voor geen kwart vol was, werden we gesommeerd om uit te stappen, Wij moesten een extra kaartje gaan kopen en de volgende trein nemen. Het werd een uur wachten. Maar hij dreigde ons ook nog een boete op te leggen als we niet onmiddellijk opkrasten. Een leuke vrije (en dure) dag was dat en aan het gezicht van die dienstklopper konden we duidelijk zien dat hij ervan genoot.

  7. John

    Jona,

    Heb je weleens nagedacht over een vouwfiets? De actuele NS-regels ken ik niet, maar in mijn tijd als hoofdconducteur gold een opgevouwde vouwfiets als ‘bagage’ en niet als fiets. Dat heeft/had als bijkomend voordeel dat je géén fietskaartje hoeft te kopen. Als je dit relatief vaak doet haal je aanschafkosten van een 2e hands fietsje van marktplaats.com er binnen een jaar uit.

    Als bonus kun je bovendien mee tijdens de spits, mits je geen overlast voor anderen bezorgt (haringen-in-ton-trein bijvoorbeeld).

    1. John

      Nog ff op marktplaats.com gekeken: voor tussen de €40,- en € 100,- heb je een 2e hands vouwfiets.

      Een fietskaartje kost €6,10.

      Dus 20 maal fiets mee = winst op de vouwfiets.

  8. jacob krekel

    Opmerkelijk is dat een vakhistoricus, die toch zo getraind is in het omgaan met bronnen, daar in zijn dagelijks leven geen blijk van geeft. In plaats van de primaire bron te raadplegen (de site van NS) raadpleegt hij een of andere louche bron op internet, die – zoals we van internet gewend zijn – onjuiste informatie blijkt te bevatten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s