De OV-chipkaart

Het jaar is pas zeventien dagen oud, maar ik ben er vrij zeker van dat we in de overige 95% van dit jaar geen stuitender eufemisme zullen zien dan dit:

De positieve effecten van de invoering van de ov-chipkaart leiden ertoe dat de komende jaren nog geen drastische bezuinigingen worden doorgevoerd in het Amsterdamse OV.

De rest hier. En jawel, er wordt gewoon toegegeven dat de inkomsten van de openbaar vervoer-bedrijven zijn vergroot. Ofwel: we zijn – anders dan ons was toegezegd maar zoals we allemaal zagen aankomen – meer gaan betalen voor dezelfde dienst. En knap fors ook, want de voorgenomen bezuinigingen op het Amsterdamse openbaar vervoer logen er niet om.

Lees verder “De OV-chipkaart”

De gevelstenen van Amsterdam

Gevelsteen op het Begijnhof

Ik ben al jaren gefascineerd door de Amsterdamse gevelstenen: kleine kunstwerkjes die zelden de handboeken kunstgeschiedenis halen (net zoals Italiaanse kerststalletjes), maar minstens zo mooi zijn als de oude meesters uit het Rijksmuseum. Neem het gevelsteentje hiernaast van de Emmaüsgangers. De kunstenaar heeft echt zijn best gedaan de sfeer van het Nabije Oosten op te roepen… door er een moskee bij af te beelden.

Gebroken beloften

Ik heb een tijdje naast het Amsterdamse politiebureau aan de Elandsgracht-Marnixstraat gewoond. Het enorme wapenschild op de façade moet ik een miljoen keer hebben gezien, net als de mooie standbeelden van Hildo Krop. Het is sowieso een gebouw met een onverwachte schoonheid. Ook onverwacht was iets dat me vandaag pas opviel: dat onder het enorme gemeentewapen niet het gebruikelijke “Heldhaftig, vastberaden, barmhartig” viel te lezen. Zie de foto hierboven.

’t Gezag, dat rust behoedt in stad en staat,
waakt rust’loos tegen d’onrust van het kwaad.

Lees verder “Gebroken beloften”

Verbijstering (1)

Langzaam rijdend en stilstaand verkeer (Beiroet)

Omdat ik vorige week door mijn knie ben gegaan, zit er momenteel weinig anders op dan in Amsterdam te reizen met de tram. Maar het regende & de tram reed onregelmatig, zodat een taxi de enige manier was om het spoorwegstation te bereiken. Zodat ik vandaag door de Van Hallstraat werd gereden in een auto.

Ik heb ooit in die buurt gewoond. De straten konden destijds wel een verfje gebruiken en de Van Hallstraat is inmiddels keurig opgeknapt. Het ziet er fris uit, maar  middenin de straat ligt nu een brede, verhoogde middenberm – de foto toont alleen het begin – die het onmogelijk maakt dat een auto uitwijkt naar de linkerbaan om even om iets heen te rijden: een werkelijk briljante gedachte in een straat met drie bushaltes. Zodoende reed vanmorgen een langzame file van auto’s achter een bus aan, die bij elke halte stopte. Ik durf er een krat pils onder te verwedden dat de toegestane COx-waarden vanmorgen riant werden overschreden in de Van Hallstraat.

Lees verder “Verbijstering (1)”