VVD en PVV en de Oudheid

vvd_logo

Het is aannemelijk dat ook morgen in de wekelijkse peiling van Maurice de Hond de VVD en PVV de grootste partijen zullen zijn, met allebei zo’n zevenentwintig zetels. Het verkiezingsprogramma van de PVV past op één A4tje waarin onder meer valt te lezen dat er geen geld meer mag naar kunst. Dat is in elk geval duidelijke taal: de PVV heeft weinig op met het idee dat mensen zichzelf willen verwerkelijken en de wereld vorm geven. Als ik het goed begrijp wil de partij, uit angst voor de aanstormende islamitische horden, zelf de Europese beschaving alvast slopen, zodat ISIS het niet hoeft te doen.

De VVD ziet de dingen wat anders. Ze gaf in maart dit jaar aan dat ze een einde wilde maken aan studierichtingen zonder arbeidsmarktperspectief. Dat slaat niet uitsluitend, maar wel voor een belangrijk deel, op de humaniora. Sommige studies leveren je een baan op – Nederland kent weinig werkloze koreanisten of classici – maar helaas hebben veel letterenstudenten grote moeite werk te vinden in de sector waarvoor ze zijn opgeleid. Ze vallen na het afstuderen in een berucht zwart gat. De universiteiten claimen weleens dat letterenstudenten breed zijn gevormd en daardoor overal werk vinden, maar dat is, sinds in de jaren tachtig de studieduur werd gereduceerd tot vier jaar, niet langer waar. En zelfs al zou het waar zijn: een net-afgestudeerde die op dit moment de arbeidsmarkt betreedt, vindt geen werk omdat de werkgever liever iemand zal aannemen die wél werkervaring heeft. Ik zou anno 2016 niet graag afstuderen als oudhistoricus of archeoloog en kan alleen zeggen dat de VVD een reëel probleem agendeert.

Lees verder “VVD en PVV en de Oudheid”

Wetenschap en politiek

Het probleem is steeds hetzelfde: PVV-leider Geert Wilders ziet ergens iets dat fout is en constateert die fout dan niet om haar te corrigeren, maar om er politiek gewin uit te halen. Dit keer valt hij over een uitspraak van de Tilburgse hoogleraar bestuurskunde Paul Frissen die oordeelt dat Wilders “het klassieke fascistische verhaal” vertelt en – zo lees ik hier – stelt “dat mensen in opstand moeten komen tegen de herhaaldelijke uitlatingen van Wilders over een nepparlement”.

Toevallig ben ik dat met Frissen eens. Ik mag dat zeggen, want ik ben een burger. Frissen mag dit als burger ook allemaal zeggen. Bovendien kan hij als wetenschapper concluderen dat Wilders’ betogen voldoen aan deze of gene definitie van fascisme. Het is echter een heel andere zaak als hij als wetenschapper mensen oproept in opstand te komen.

We hebben namelijk een kristalheldere afspraak, teruggaand op Webers “Wissenschaft als Beruf”, dat de politiek zich niet bemoeit met de wetenschap (de academische vrijheid) en dat de wetenschap de politiek de vrijheid laat (we zijn immers een democratie en geen technocratie). De in de wet vastgelegde maatschappelijke relevantie van de wetenschap is niet het geven van politieke oproepen, maar het ter beschikking stellen van informatie. Een hoogleraar moet zijn inzichten delen, kan desgevraagd adviseren maar kan – althans in zijn functie als hoogleraar – niet oproepen tot opstand.

Lees verder “Wetenschap en politiek”

De PVV-kieswijzer

pvvNou nou, dat was lachen zeg, die PVV-kieswijzer, met zulke geweldig grappige vragen als “U struikelt. Wie geeft u de schuld?” en dan als opties de moslims, de Grieken of de publieke omroep. En wat een hoogtepunt van humor werd toch bereikt met “Hoeveel is drie keer vijf?” (Ongeveer tien; de Polen pikken onze banen in; beide antwoorden zijn juist.)

Het probleem met dit project van de VPRO is niet eens zozeer dat het ongrappig is, maar dat het volkomen verkeerd is gericht. Satire werkt alleen als ze correspondeert met de werkelijkheid, ja kan doorgaan voor een maar weinig overdreven schets. Ter navolging van Kees ’t Hart is zo overtuigend omdat de beschreven types werkelijk bestaan kunnen. Multatuli’s dominee Wawelaar, die min of meer had kunnen bestaan, is overtuigender dan Batavus Droogstoppel, die té overdreven is.

Lees verder “De PVV-kieswijzer”

Het probleem met het Marokkanenprobleem

Ik heb wel eens een stuk mogen schrijven voor een boek van de COVS, de Centrale Organisatie van Voetbalscheidsrechters. Dat was vererend, want ik koester grote bewondering voor hen en voor de grensrechters. Probeer maar eens met wijsheid leiding te geven aan een met passie gespeelde wedstrijd. Toen in december grensrechter Richard Nieuwenhuizen werd doodgeschopt, was ik het volledig eens met de PVV: een Kamerdebat was op zijn plaats, al was het maar omdat de Kamer óók het volk vertegenwoordigt als het gaat om steunbetuigingen – bijvoorbeeld aan de mensen die het vrijwilligerswerk toch maar doen.

De verblindheid van de PVV, die van alles wat lelijk is de schuld wil geven aan Marokkanen en moslims, verhinderde de zinvolle discussie die had kunnen plaatsvinden. Ik denk niet dat de familie Nieuwenhuizen veel plezier aan het Kamerdebat heeft beleefd. Dat is, geloof ik, het voornaamste wat erover gezegd moet worden.

Lees verder “Het probleem met het Marokkanenprobleem”

Beatrix en Jimmy Carter

Nou nou. Dat was weer lachen, hoe de minister-president vier PVV-Kamervragen beantwoordde.

  1. Bent u bekend met het bericht ‘Beatrix draagt hoofddoek voor moskeebezoek Abu Dhabi’?
  2. In hoeverre bent u het eens met de PVV dat de hoofddoek een symbool van islamisering, onderdrukking en discriminatie van de vrouw is?
  3. En realiseert u zich dat ons staathoofd [sic] op deze wijze de onderdrukking van vrouwen legitimeert?
  4. Had deze trieste wanvertoning niet voorkomen kunnen worden? Zo neen, waarom niet?

Lees verder “Beatrix en Jimmy Carter”