Writer’s Block

Je kunt niet schrijven over een antieke tekst zonder parallelteksten en commentaren.

Schrijven is makkelijk. Je bedenkt eerst wat je wil zeggen, je bedenkt daarna hoe je doelgroep het wil horen, en je bedenkt vervolgens wat je wil opnemen in de inleiding, in het betoog en in de conclusie. Er zijn nog wat andere trucjes, zoals een sterke binnenkomer of, als het stuk lang dreigt te worden, een wisseling van stijl. Dit valt allemaal te leren. Toegegeven, sommige mensen schrijven van nature goed, maar ongeacht het aanwezige talent kan iedereen vanaf elk niveau beter leren schrijven.

Een kladblok en een pen zijn voldoende om een verhaal goed op te bouwen. Bedenk eerst welke vraag je wil beantwoorden. Schrijf vervolgens de belangrijkste aspecten op, maak daar hoofdstukken van, verdeel die in paragrafen, en verdeel die weer in alinea’s. Daarna hoef je alleen de zinnen nog maar te schrijven. Voor wetenschappelijk proza geldt bovendien dat de conclusie geen samenvatting hoeft te bevatten, maar de zaken in context plaatst.

Lees verder “Writer’s Block”

Domweg gelukkig

Domweg gelukkig: ik zit in de lobby van een museum in Istanbul, met een grote kop Turkse koffie, ik heb alle rust en ik geniet van de klassieke muziek die hier over de luidsprekers klinkt. Turken lijken iets te hebben met Beethoven – je hoort het hier althans vaak. En ook al is het nóg zo verarbeidsvitaminiseerd, De Negende is gewoon móói.

Mijn geluk wordt nog vervolmaakt doordat ik een lezing mag schrijven over het relatieve belang van de Griekse-Romeinse en de Arabische beschavingen voor de totstandkoming van de westerse cultuur. Een relevant onderwerp, en ik mag er zaterdag over spreken voor een gezelschap dat theoretische vragen ook aankan. Ik hoef me dus niet te beperken tot oppervlakkige opsommingen van ontleningen.

Lees verder “Domweg gelukkig”