Groot onderhoud

Alweer een tijdje geleden kreeg deze blog een nieuwe lay-out, waardoor die op telefoons en tablets wat makkelijker valt te lezen. Een andere verandering was dat het beeldmateriaal wat prominenter werd: ik heb de kleine, 150 pixels brede plaatjes rechtsboven vervangen door een grote illustratie boven het stukje. Verder stond beeldmateriaal soms op de Livius.org-website, die echter op de schop is, zodat plaatjes waren verdwenen.

Een en ander dwong me alle blogstukjes eens langs te lopen en daar ben ik momenteel mee bezig. Sommige plaatjes, zoals de kop bij de Livius Nieuwsbrief, zijn bijvoorbeeld gestandaardiseerd, zodat u meteen weet wat u eraan heeft. De hand die boven dit stukje staat, geeft meestal aan dat een stukje wat overpeinzingen bevat over mijn schrijfwerkzaamheden. Ik heb nog meer van die leuke Amsterdamse gevelsteentjes kunnen toevoegen.

Lees verder “Groot onderhoud”

Het nieuwe jaar

vuurwerk

Wat mag u dit jaar zoal op deze blog verwachten? IJs en weder dienende reis ik in april weer naar Cyprus en in oktober opnieuw naar Armenië, landen waarover ik graag opnieuw zal schrijven. Wellicht ga ik in mei ook naar Griekenland, Albanië en de Voormalig Joegoslavische republiek Macedonië, al is dat nu nog niet helemaal zeker. Verder ben ik uitgenodigd voor een bruiloft in Libanon en heb ik oudejaarsavond met vrienden gesproken over een reis naar de Verenigde Staten, maar of het het komende jaar ook daarvan zal komen? Tussen droom en daad mogen hier dan weliswaar geen wetten in de weg staan, maar er zijn wel wat praktische bezwaren. Zoals geld. En tijd. En planning. In elk geval zal ik erover bloggen als het geluk me mocht toelachen.

De trouwe lezers van deze blog weten dat in april een boekje van mijn hand zal uitkomen, Het visioen van Constantijn, waarin ik de oudste tekst over dat bovennatuurlijke verschijnsel (vertaald door Vincent Hunink) zal proberen uit te leggen. Over dat boekje zal ik ook weleens bloggen. Ik heb in elk geval plezier in het schrijven. Mocht het u nu al interesseren: meer gegevens vindt u hier, u bestelt het alvast bij mijn favoriete Amsterdamse boekhandel (ook als u niet in Amsterdam woont) en de presentatie is in de Romeinenweek van 2018.

Lees verder “Het nieuwe jaar”

Een geprivilegieerd mens

Het is niet anders, vandaag word ik drieënvijftig. Meestal doe ik niet aan verjaardagen maar omdat mijn vriendinnetje E (bijna zes) me vorig jaar verwijtend vroeg waarom ik haar niet had uitgenodigd voor mijn feestje, ga ik vandaag naar de dierentuin met de kinderen die in mijn omgeving opgroeien – en met hun ouders, al zullen de kids wel alle aandacht vragen. Dit jaar dus een klassieke verjaardag, inclusief kleuterfeestje. En een zeker gevoel van dankbaarheid.

Mensen die, zoals ik, werden geboren in 1964 hadden een gemiddelde levensduurverwachting van ongeveer drieënvijftig jaar. In rijke landen, zoals Nederland destijds ook was, was het natuurlijk meer, in arme landen minder. Mijn ouders hebben me er altijd aan herinnerd hoe bevoorrecht ik was. Met een tante die in Brazilië en een oom die in Chili ontwikkelingswerk deed, was het trouwens moeilijk daar géén besef van te hebben. De baby’s die vandaag worden geboren, zullen – atoomoorlogen daargelaten – vermoedelijk meer dan zeventig jaar oud worden. Nederlandse baby’s ruim tachtig. Zo bezien leven we in mooie tijden en ben ik een bevoorrecht mens.

Lees verder “Een geprivilegieerd mens”

Verlanglijstje

 

(Gevelsteen, Binnen Vissersstraat 9, Amsterdam)

Ik ben morgen jarig: ik word drieënvijftig, een priemgetal. Nu ben ik een redelijk geprivilegieerd mens maar er ontbreekt links en rechts nog wat aan mijn geluk. Heel toevallig zijn dat ook precies drieënvijftig dingen. Van Geerten Meijsing (Hoc erat in votis) steel ik het idee van een verlanglijstje. Zo zijn daar:

Een boek dat me echt overdondert, zoals De tijgerkat of Doktor Faustus. Meer tijd voor mijn vrienden. Geen veerponten over het IJ die afvaren als ik kom aanfietsen. Tien kilo gewichtsverlies (vijftien mag ook). Een goed-bewaard Tanagra-beeldje. Een schrijfopdracht waarvoor ik twee maanden in een vreemde stad kan wonen. Een waterpijp bij Laziz. Weten wat er is gebeurd met de “rechtvaardige rechters”.

Lees verder “Verlanglijstje”

Op de fiets naar Thessaloniki (14)

Ik was thuis van zo’n zes weken fietsen door België, Frankrijk, Italië en Griekenland en had besloten mijn studie af te maken. Ik schreef dus een scriptie waarin ik de romanisering van het Iberische Schiereiland vergeleek met de daaropvolgende arabisering. Het resultaat ziet u hierboven: ik studeerde af en zette, zoals men in Leiden gewoon is, mijn handtekening op de daarvoor bestemde muur.

Als ik in die tijd in Leiden moest zijn, ging ik op de fiets. Wilde ik nadenken, dan nam ik de route langs de Westeinderplassen en de Braassemermeer; had ik haast, dan was er de route over Hoofddorp en Nieuw-Vennep. Hieruit kunt u afleiden dat ik mijn witte RIH terug had. Dat was echter niet vanzelfsprekend geweest.

Lees verder “Op de fiets naar Thessaloniki (14)”

Er is er een jarig

Een suovetaurilia: het offer dat de Romeinen elke vijf jaar brachten als ze in een grote volkstelling hun statistieken weer op orde hadden.
Een suovetaurilia: het offer dat de Romeinen elke vijf jaar brachten als ze in een grote volkstelling hun statistieken weer op orde hadden.

Vandaag is het vijf jaar geleden dat deze blog online ging met een krabbel over Don Quichot, waarover ik toevallig binnenkort opnieuw wil schrijven. Na het eerste stukje volgden er nog 2179, ofwel ongeveer zes stukjes per vijf dagen.

Gaandeweg zijn er thema’s ontstaan die steeds terugkeren, zoals de reeks over de museumstukken, die ik zelf het leukst vind. Populair bij de lezers zijn de stukjes over kwakgeschiedenis: onzinnige ideeën over de Oudheid, pseudowetenschap en ondermaats functionerende oudheidkundigen. Ik heb ook gezocht naar de mechanismen waardoor de oudheidkunde zoveel onzin aantrekt, en die stukken beschouw ik als het meest waardevolle van deze website. Ik vatte ze onlangs samen en ik beken dat ik gisteren zat te peinzen of ik ze niet eens moest bundelen in een boek – niet omdat daarin iets nieuws zou staan maar omdat het, eenmaal gepresenteerd als een doorlopend verhaal, wellicht wat meer impact heeft.

Lees verder “Er is er een jarig”

Jaaroverzicht

Nou, laat ik dan ook eens een eindejaarslijstje publiceren. Namelijk dat van deze blog. U kent het nadeel: zo’n lijstje herhaalt slechts wat al vertrouwd is: u waardeert het vooral als ik me boos maak over de neergang van de geesteswetenschappen in het algemeen en de zelfmoord van de oudheidkundige disciplines in het bijzonder. En dat vindt u in dit lijstje allemaal opnieuw. Het voegt niets toe aan uw kennis.

Helemáál zinloos is dit stukje ondertussen niet. Ik vermoedde al langer dat u mijn verkenningen van de Zijderoute en de museumstukkenreeks minder apprecieerde, maar ik kan dat vermoeden nu onderbouwen. In die zin is dit stukje dus niet zonder nut. Maar eerlijk is eerlijk: ik zou u adviseren het onderstaande, dat u al kent, te laten wat het is en in plaats daarvan te klikken op deze en die pagina.

Lees verder “Jaaroverzicht”