Nadat ik de blogreeks #RealTimeCaesar had afgerond, kreeg ik het verzoek die reeks om te werken tot een boek over de laatste jaren van Julius Caesar. Dat gaat niet zomaar. Weliswaar is de substantie uitgeschreven, maar in een blog moet je veel meer informatie herhalen, want mensen herinneren zich niet wat je vorige maand schreef, terwijl je andere informatie juist niet hoeft uit te schrijven, want de online-lezer kan doorklikken.

En verder: in de reeks kon ik, door de lezers lang te laten wachten op de volgende aflevering, tonen dat de gebeurtenissen niet zo vanzelfsprekend op elkaar volgen als je zou denken als je een boek leest. Er was in de feitelijke opvolging van de historische gebeurtenissen minder structuur dan in het uiteindelijke verhaal. Een verhaal dat bovendien vooral draait om één man, terwijl de feiten veel complexer waren. In de blogreeks wilde en kon ik dat duidelijker naar voor laten komen. In een boek heb je automatisch een verhaal en verdwijnt de chaos naar de achtergrond.

Ik denk dat ik het kan oplossen door in het boek, met als werktitel Caesars laatste jaren, wat vaker dan anders van perspectief te wisselen, maar of dat lukt, weet ik nog niet. Ik ben het boek immers nog aan het schrijven. Ik probeer het begin 2027 af te ronden. De vertalingen zullen worden gemaakt door Hein van Dolen.