
Er is in de Oudheid nogal wat gesproken, gefilosofeerd, gezongen, gekletst en gefantaseerd over wat er na dit leven komt. En zonder uitzondering gebruikten de Romeinen, de Grieken, de Joden, de Egyptenaren, de Babyloniërs beelden uit het leven zelf. Wie al die oude hiernamaalsverwachtingen, die ook in ons hedendaagse denken een rol spelen, wil doorgronden, kan er niet omheen kennis te hebben van het dagelijks leven in de oude wereld. En dat betekent weer: kennis hebben van én de archeologie én de antieke literatuur.
De archeologie is onoverzichtelijk groot, maar alle antieke teksten zijn te overzien. De integrale Latijnse literatuur vóór 300 na Chr. past in twee, hooguit drie Billy-boekenkasten van de IKEA. De inscripties nemen één extra kast in beslag. Voor de Griekse literaire teksten, inscripties en papyri zul je vier of vijf boekenkasten nodig hebben. Hebreeuws en Aramees hebben genoeg aan één kast en het Egyptisch aan iets meer. Perzisch kan toe met één plank. Archeologen vinden in Mesopotamië elk jaar spijkerschriftteksten, zodat dat corpus langzaam groeit en inmiddels iets groter is dan het Latijnse.









Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.