Ik heb altijd gedacht dat de dood nog enkele jaren vóór me lag en dat de wereld waarin ik dit schrijf en waarin u dit leest is “het leven” is. Ik moet nog sterven, dacht ik. Het moet echter anders zijn: blijkbaar ben ik al dood en bevind ik mij in de hel. Ik bedoel de trein.
Het was weer raak vandaag: door een wisselstoring rijden er minder treinen tussen Schiphol en Amsterdam Zuid. Tegelijkertijd blokkeert een defecte goederentrein het spoor bij Baarn. Dat laatste betekent dat ik niet over Amersfoort en Apeldoorn naar Zutphen kan, het eerste betekent dat ik niet de rustige trein over Utrecht en Arnhem kan nemen. Een medeforens SMSte me al dat er problemen waren, dus ik was voorbereid. En inderdaad: de online reisplanner – die een mens niet nodig zou moeten hoeven hebben omdat je op de trein moet kunnen vertrouwen – toonde vooral treinen die niet reden.
Een paar weken geleden moest ik in Antwerpen zijn. Ik wandelde ’s avonds naar mijn hotel en toen ik daar aankwam, deed mijn voet pijn. Ik had een spiertje of een pees verrekt, precies onder mijn hak. De volgende dag hinkelde ik naar de Stadscampus van de plaatselijke universiteit, waar ik het geluk had mijn onderwijs zittend te kunnen verzorgen.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.