Cypriotisch kort (3): Pasen

Bij gebrek aan paas-ikoon geef ik u een ikoon die goede vrijdag voorstelt. Heilig Kruis-klooster, Omodos.

Het paasfeest functioneert in Nederland, zoals u weet, vooral als stok om moslims mee te slaan. Politici die nooit naar de kerk gaan, hebben de mond vol van de joods-christelijke traditie en eisen dat paaseieren ook paaseieren worden genoemd. Verder is tweede paasdag zo’n vrije dag die op elk kantoor leidt tot planningsproblemen en stress, terwijl goede vrijdag nooit ergens een vrije dag is geweest. Ik ontdekte overigens onlangs dat de gemeente Amsterdam zijn ambtenaren op goede vrijdag een vrije dag toekent, maar andere overheidsinstellingen en het bedrijfsleven sluiten niet om te contempleren over het lijden in deze wereld. Hoewel voor dat laatste zeker aanleiding zou zijn, heeft het paasweekend in een seculiere samenleving geen plaats meer.

Dat is anders in Cyprus, waar tweede paasdag door menigeen wordt aangegrepen om van zijn werk weg te blijven – zodat we de opgravingen van Kition, die open behoorden te zijn, niet konden bezoeken. De bewakers waren maandag maar thuisgebleven. Een stevige ergernis, ik geef het toe, maar daar staat tegenover dat ik afgelopen week de prachtigste decoraties heb gezien in elke kerk waar ik kwam. En er zijn hier nogal wat mooie middeleeuwse kerken, met prachtig metselwerk en schitterende iconen. En vol met bloemen en linten dus.

Lees verder “Cypriotisch kort (3): Pasen”

In memoriam

Hoe mijn vader boeken las

Vandaag is het een jaar geleden dat mijn vader overleed. Ik heb de afgelopen maanden grote bewondering gekregen voor mijn moeder, die haar leven opnieuw moet inrichten maar zich niet gek laat maken en alles gewoon in haar eigen tempo aanpakt. Langzaam maar zeker krijgt het huis wat andere accenten. De stoelen staan wat anders, een computer is verplaatst en de oude werkkamer van mijn vader is sinds vorige week in gebruik als logeerkamer voor mijn Curaçaose nicht en neef, die hun paasvakantie doorbrengen in Nederland.

De collectie romans van mijn vader zal over een tijdje, wanneer het mijn moeder schikt, gaan naar een meneer die ze zal bezorgen in enkele Gelderse zieken- en bejaardenhuizen. Maar zover was het vorige week nog niet. Mijn zus, broer en ik konden nog even langs de boekenkasten lopen om te zien of er iets bij zat van onze gading. Ik denk niet dat de Gelderse zieken en bejaarden het me kwalijk zullen nemen dat ik me heb ontfermd over mijn vaders exemplaar van de Historische Laut- und Formenlehre des Gotischen van Hans Krahe.

Lees verder “In memoriam”

Brief aan een student

Geachte […],

Zojuist heb ik uw mailtje ontvangen. U vertelt me dat u werkt aan een scriptie en hebt vragen over informatie die u vond op mijn website. Eén van uw docenten vond het citeren van die website in orde, de tweede vond van niet en nu vraagt u toelichting op wat ik heb geschreven.

Die vraag verbaast me. U mailt mij via een pagina waarop ik heb aangegeven dat studenten van een oudheidkundig vak weinig hebben te zoeken op het internet. Ik citeer mezelf:

Do you need help for an assignment? Please first check the library! Although the internet offers many resources, it cannot yet be a substitute for a visit to the library.

Lees verder “Brief aan een student”

Waarom ik, tot verbijstering van twee jonge mannen, even na vieren mijn complete voorraad krachttermen over Perron Drie van Den Haag Hollands Spoor slingerde

Vloeken is niet netjes. Het is ook niet stoer. Ik probeer het zo min mogelijk te doen. Maar de woedende kreet die u kort na vier uur vanmiddag hoorde opstijgen vanuit Den Haag Centraal, dat was ik. Sorry dat ik mezelf even niet beheerste, maar er was aanleiding voor.

Ik was op weg naar Rotterdam en daar heb ik mijn fiets nodig. Omdat je in verband met de avondspits na half vijf niet meer met een fiets in de trein mag, zorgde ik ervoor dat ik ruim voor vieren bij het station was. Ik zou met de trein van 15:58 weliswaar veel te vroeg in Rotterdam zijn, maar dat moet je ervoor over hebben als je er zeker van wilt zijn dat je een fiets hebt (wat met OV-fietsen bijvoorbeeld niet zeker is).

Goed. Ik stap in, met fiets. Ik wil net gaan zitten – een lege trein, er is een stoel vrij, ik ben helemaal blij – als een conducteur eraan komt.

Lees verder “Waarom ik, tot verbijstering van twee jonge mannen, even na vieren mijn complete voorraad krachttermen over Perron Drie van Den Haag Hollands Spoor slingerde”

Dag Simone

Simone Mooij-Valk

Of ik nog even een boek wilde meenemen uit Amsterdam. Het ging over hellenistische filosofie. Momenteel was het bij de Athenaeum-boekhandel op voorraad. Daar had ze het nog vorige week op een stapeltje zien liggen. Ze zou me ervoor betalen als ik eenmaal in Groningen was.

Natuurlijk wist ze dat ik het boek tijdens de twee uur durende treinreis zou doorbladeren, het interessant zou vinden en het een paar dagen later opnieuw zou kopen, maar dan voor mezelf. En dan bleek het buitengewoon boeiend te zijn. Die hellenistische ethische stelsels, daar zit een bepaalde praktische wijsheid in. Je kunt er iets mee.

Nu ik dit schrijf, bedenk ik dat het toch wat vreemd is dat ze dat boek niet een week eerder zelf had meegenomen. Had ze een slimme manier verzonnen om, zonder schoolmeesterachtig over te komen, mij een leestip te geven? Misschien, maar ik denk van niet. Ze was vrij uitgesproken over wat ze waardevol vond, wist dat ik haar suggesties serieus nam en hoefde me niet indirect te helpen aan een interessant boek.

Lees verder “Dag Simone”

Kleren kopen

Het leven is een hel. Het begint er al mee dat je zomaar geboren wordt zonder dat iemand je ergens om heeft gevraagd. Daarna zit er maar één ding op: proberen er alsnog iets van te maken.

Alleen wordt dát gefrustreerd doordat je voortdurend wordt verplicht tot allerlei handelingen die alleen maar noodzakelijk zijn omdat de wereld gewoon slecht in elkaar is geschroefd. Zo blijven je haren almaar groeien, waardoor je, bij wijze van groot onderhoud, om de zoveel tijd verplicht bent naar de kapper te gaan. Je bent in de wereld geworpen en de wereld doet alles om je diets te maken dat je daar niet hoort.

Lees verder “Kleren kopen”

Arrestatie in de trein

trein_madurodam

Vorige week donderdag (9 februari) zat ik in de trein van Zwolle naar Amsterdam. Meestal is dat een rustige trein en dat kwam dit keer goed uit, want ik was niet helemaal goed in orde. Zittend in de stiltecoupé probeerde ik desondanks wat te schrijven en dat ging me naar omstandigheden goed af. Als er al een bron van ergernis zou zijn geweest, was het een medereiziger die de vragen stelde die buitenlanders soms stellen: was dit de trein naar de luchthaven? was zijn kaartje goed? moest hij nog overstappen? Hij zei aëroport en geen airport, dus ik neem aan dat hij uit een Franssprekend gebied kwam. Misschien een Algerijn of een Syriër: donker haar, kort baard. Hoe dat ook zij: zijn gefluister vormde geen werkelijke bron van ergernis.

Het moet rond half twee zijn geweest toen we station Almere bereikten en er een medewerker van Service en Veiligheid binnenkwam. Voor wie niet geregeld met de trein reist: S&V-ers worden ingezet op problematische trajecten (met bijvoorbeeld veel zwartreizigers) en zijn vooral gericht op ordehandhaving. Anders dan conducteurs, die vooral service verlenen, lijken S&V-ers meer op politieagenten, compleet met zichtbaar gedragen handboeien.

Lees verder “Arrestatie in de trein”