Ik werk nu alweer ruim twee maanden in Leeuwarden, de culturele hoofdstad van Europa. Mijn naaste collega komt hier vandaan en stelt er een eer in me zijn stad te laten zien. Doordat hij vaak familie-anekdotes heeft over deze fontein of dat huis, zijn zijn verhalen meer dan zomaar een toeristische rondleiding. Ik zal niet snel zijn verslag vergeten van Kneppelfreed, waarover hij sprak alsof ’ie er gisteren ooggetuige van was geweest. Los daarvan weet hij ook allerlei praktische zaken, zoals de winkel waar ik het beste een overhemd kan kopen om volgende week niet als zwerver rond te lopen op een Libanese bruiloft.
Ik zou liegen als ik zei dat ik nu van Amsterdam wil verhuizen naar Fryslân, maar Leeuwarden is zeker een fijne stad. Aangename mensen. Ik heb inmiddels kennis gemaakt met een van de beste kaatsers van Friesland, die, net nu hij in de PC heeft gespeeld, in geen velden of wegen valt te bekennen. Ik word herkend in de uitstekende boekhandel en in het eetcafé waar ik ’s avonds een kleinigheidje eet (“nog even een koffie van de zaak”). Het geeft me het gevoel geen passant meer te zijn maar, ook al is het slechts voor drie maanden, een beetje te horen in deze stad.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.