Amsterdam Centraal
Bij ons in het dorp hebben we een station voor de treinen die hier weleens langs komen. Sinds mensenheugenis zijn daar verbouwingswerkzaamheden en wordt het verkeer op de meest onmogelijke wijzen omgeleid. Hierboven ziet u de situatie voor ons station. Links ziet u een pijl bij het Noordhollands Koffiehuis, waar ik vandaag een afspraak had. Rechts ziet u een pijl bij de straat waar ik vandaan kwam. Tussen het ene punt en het andere is het minder dan 250 meter.
Ik heb er ruim twee jaar geleden al eens over geblogd, over de kronkels waarmee een fietser moet slalommen om vanaf het centrum van Amsterdam te komen bij de veerpont naar Noord. Daarin komt – en ik claim niet dat het kwam door mijn stukje – nu verandering: er is een tunnel onder het station gemaakt. De onderdoorgang is vandaag geopend en ik verwacht dat het een verbetering zal zijn.
En toch, hoe dorps kan Amsterdam zijn. Zie de foto, die ik donderdagmorgen maakte. Dit is de zuidelijke ingang van de tunnel, naast de fietsenstalling. Die vluchtheuvel is verstandig, want het gaat hier heel, heel druk worden met fietsers, forenzen en toeristen.
Ik heb op deze kleine blog wel eens geschreven over problemen met de Nederlandse Spoorwegen, en het lijkt geen overdreven pessimisme als ik voorspel dat dat nog wel vaker zal gebeuren Dat verplicht me dus om ook te prijzen wat wél goed is.
Zoals de aardige, met een zuidelijke tongval sprekende conducteur die op zondag 3 juni op Amsterdam-Centraal op het perron stond te wachten bij de intercity van 11.38 naar Maastricht. Rustig stond hij iedereen te woord, inclusief de ietwat chaotische dames die naar dit perron waren gestuurd om de trein te halen naar Haarlem. Hij haalde zijn zakcomputer erbij om op te zoeken hoe hij hen kon helpen, en terwijl deze opstartte, keek hij rond of er nog meer vragen waren.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.