vertraging
Op weg naar een belangrijke afspraak in Lelystad. Extra vroeg op pad gegaan want ik moest de trein van 18.07 zeker halen en hield rekening met vertraging, die je immers altijd hebt als het er werkelijk op aankomt. Doordat de kaartjesautomaat het niet goed deed, miste ik de trein inderdaad.
Ik was niet de enige die verder rende naar de stoptrein die om 18.10 vertrok vanaf een dichtbijgelegen perron. Die trein was echter zo vol dat ik er niet meer bij kon.
Ik weet niet wie de communicatiestrateeg is van de Nederlandse Spoorwegen, maar het staat buiten kijf dat hij (M/V) briljant is. Slecht nieuws wordt de laatste tijd steeds zó gebracht dat alleen een enorme zuurpruim er geen plezier aan beleeft. Wanneer je hoort dat de trein “aankomt over tien minuten”, heb je toch maar mooi een leuk puzzeltje om op te lossen: wat de NS eigenlijk willen laten weten is immers dat je trein is vertraagd. Als de trein niet rijdt “wegens aangekondigde werkzaamheden” weet je dat ze bedoelen dat het je eigen schuld is dat je het niet weet. De decodering van NS-boodschappen is een schone zaak en schenkt forenzen veel vermaak.
Tot zover het sarcasme. Er schuilt een fundamenteel probleem in de manier waarop de NS mensen slecht nieuws brengen: door mooi weer te spelen. Ze laten je geen ruimte om je te ergeren, terwijl die ergernis wel degelijk reëel is. Een trein die te laat is, is gewoon te laat en het is dubbel storend als degenen die daarvoor verantwoordelijk zijn, doen alsof er niets aan de hand is.
Ik moest zondag in Apeldoorn zijn. Vanuit Amsterdam is dat een vrije lange treinreis, maar je kunt in de trein wel wat werken, zeker als je een kaartje neemt voor de eerste klasse. Die is op dit traject in de regel vrij stil. Helaas moet je bijna altijd een overstap maken in Hilversum of Amersfoort, waar je, omdat er op de perrons te weinig banken zijn, ruim een kwartier staat te wachten. Twintig minuten die je dus niet productief kunt benutten.
Omdat ik dit reisje regelmatig maak, kan ik deze moeilijkheden dromen, maar zondagavond had ik toch een ervaring die nieuw was. Ik koos op de terugreis een van de wél doorgaande treinen – die van acht uur, om precies te zijn – maar juist toen ik me had ingericht en we het station verlieten, floepte het licht uit. De passagiers haalden de conducteurs erbij, maar ondanks hun verwoede pogingen gingen de lampen niet meer aan, en dat bleef zo.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.