Gent, Moriaanstraat

De Moriaanstraat in Gent-Ledeberg zal niet bij iedereen een gevoel van herkenning oproepen, maar ik heb er nogal wat verleden liggen – en laat ik mijn blog eens gebruiken voor een persoonlijk verhaal. U moet eerst even weten dat er een organisatie bestaat die Internationale Bouworde heet, die jonge vrijwilligers uit Noordwest-Europa als bouwvakkers uitzendt naar plekken waar het allemaal wat minder is. Zo werkte ik dus een lange zomer (1983?) als metselaar in het huis van een echtpaar waarvan de man leed aan een geestelijke ziekte.

De buurt was niet bepaald welvarend – en zal ook nu niet gelden als de rijkste van Gent – en het huis was daar niet het enige zonder sanitaire voorzieningen. De aanleg daarvan was dus een van onze bezigheden. Ook brachten we in de muren een eenvoudig soort isolatie aan waardoor werd verhinderd dat grondwater optrok. Spectaculair chique was het huis daarna nog altijd niet, maar het alternatief zou zijn geweest dat het huis onbewoonbaar werd verklaard en dan had het echtpaar helemaal niets. De Bouworde was voor hen de enige manier om hun huis opgeknapt te krijgen en het was voor een paar jonge Nederlanders en Vlamingen en een Amerikaanse een manier om eens naar het buitenland te gaan en zo iets over de wereld te leren. Bijvoorbeeld dat je niet ver hoeft te reizen om te zien wat armoede is.

We sliepen in de plaatselijke pastorie en een enkele keer gingen we naar een van de cafés op het plein, wat voor mij destijds eigenlijk een vrij nieuwe ervaring was. Zoals ik me herinner was er ook een café op de hoek van de Moriaanstraat, waar een jukebox stond en waar werd gedanst. Dat het buurtleven kon draaien om een café als gedeelde huiskamer was ook iets dat ik uit Apeldoorn niet kende.

Een alcoholist ben ik er bepaald niet geworden, al waren er vrije dagen die uitnodigden tot cafébezoek. Om te beginnen de Vlaamse feestdag, als de Guldensporenslag wordt herdacht, en natuurlijk ook de Gentse Feesten. Tijdens die laatste viel de Belgische nationale feestdag, waarvan ik me herinner dat ik in de keuken ontroerd luisterde naar een radiotoespraak van koning Boudewijn, die een opmerking maakte dat hij en de koningin, zoals de luisteraars wel wisten, geen kinderen hadden kunnen krijgen. Ineens begreep ik waarom de man geliefd was: iedereen heeft weleens meegemaakt dat iets in het leven niet lukte, hier was een vorst die uit ervaring die onvervuldheid begreep.

Het werk zelf vond ik leuk en ik geloof dat ik er langzamerhand handigheid in kreeg, maar ik herinner me er niet heel erg veel van. Wat ik weer wel herinner is dat het een opvallend hete zomer was en dat ik weleens ging slapen in de tuin. Wat me ook is bijgebleven is de dynamiek in de groep, waarin ik niet echt mijn draai kon vinden. Ik was de jongste en zat nog op de middelbare school, terwijl de anderen al studeerden.

Maar het zit dieper. Ik ontdekte in Gent dat ik gewoon geen groepsmens ben. Ik kan weken met dezelfde mensen optrekken en me aan het einde nog altijd klunzig voelen. Mijn diensttijd zou ook geen succes zijn en het is eigenlijk een bescheiden wonder dat ik uiteindelijk een kring van hondstrouwe vrienden heb opgebouwd. Zo was de Ledenbergse Moriaanstraat de plek waar ik iets over mezelf ontdekte.

Ik ben er van het weekend twee keer terug geweest maar herkende weinig, wat na ruim vijfendertig jaar natuurlijk ook niet zo vreemd is. De kerk, de cafés op het kerkplein, een grote school, de naar binnen gekeerde huizen, een mozaïek in wat ik in gedachten de Hoofdstraat noemde maar de Ledebergstraat bleek te heten: dat was het wel. Kortom, de realiteiten van de zomer van 1983 ben ik eigenlijk grotendeels vergeten, behalve dat ene: dat ik Gent een gewoon leuke stad ben gaan vinden, waar ik altijd weer met plezier terugkom.

11 gedachtes over “Gent, Moriaanstraat

  1. Jeroen

    Was de jukebox wellicht een DeCap orgel? Belgie’s nationale instrument? 🙂

    Ik heb laatst in een Antwerpen’s café een van de laatste werkende exemplaren mogen horen. Groepje vrienden; eurootje erin en gaan.. lang geleden dat we zo hard moesten lachen…

  2. FrankB

    “het is eigenlijk een bescheiden wonder dat …..”
    Helemaal niet. Je hoeft geen groepsmens te zijn (multilateraal) om met individuen prima relaties, vriendschappen en/of verstandhoudingen te kunnen opbouwen (bilateraal). Ik ben er ook zo één.

  3. Frans

    Opvallend dat je dan juist reisleider bent geworden. Ik heb ook nog eens gesolliciteerd naar zo’n functie bij Djoser, maar heb het niet gedaan omdat ik ook geen groepsmens ben. (En omdat het slecht betaalde, maar hopelijk is dat bij Livius anders.)

    1. Ik heb ook altijd het gevoel dat ik een introvert iemand ben die voor zijn werk dingen moet doen die een extroverte persoonlijkheid veronderstellen: les geven is ook zoiets. Ik zeg niet dat ik ongelukkig ben, maar wel dat ik tijd nodig heb om ’s avonds de batterijen weer op te laden. (Daarom kan ik ook zo slecht tegen geklets in de trein.)

  4. Heel herkenbaar, ik ben ook introvert, maar kan toch goede relaties opbouwen. maar voel me niet thuis in grote groepen. Zeker niet tijdens feesten, kan absoluut niet tegen carnaval en dat als Limburgse.

    1. FrankB

      Extraverte mensen zijn niet per definitie groepsmensen en introverte mensen kunnen dat best zijn. Mijn vriendin is introvert, maar kan zich prima op haar gemak voelen in groepen; ze blijft alleen liever op de achtergrond, luistert liever dan dat ze praat. Nogal wat familieleden van haar zijn dan ook verbaasd als ik ze vertel dat ze mij af en toe de oren van het hoofd kletst. Ze doet dat alleen als we met zijn tweetjes zijn. Ze mag ook graag mopperen dat ik altijd en overal teveel praat – ik ben wel geen groepsmens, maar wel een onverbeterlijke ouwehoer. Het helpt dat ik over van alles en nog wat een mening heb (tegenwoordig iets vaker gefundeerd dan vroeger) en die het liefst van de daken roep.
      Ik heb precies één keer carnaval gevierd in een katholiek dorp. Dat moest ik een keer meemaken, heb enorm genoten, tot ik er na een uur of twee genoeg van had. Daarna nooit meer.

  5. jan kroeze

    Bedoelen jullie allemaal hetzelfde met introvert en extravert?
    Er zijn psychologische tests voor (big five bv), maar je moet er wel in geloven, zo niet weet je nog steeds weinig.

Reacties zijn gesloten.