Vergissing
Het was de markering blauw-geel
van de ware route in dit regenbos
vol kuilen en pijlen samenzweerderige
mosfiguren en opgehoeste menhirs
die me op de heenweg door de tijd loodsten
een ridder met een bebloede hakbijl
stoof me voorbij en ik schrok niet
dacht alleen maar: over de helft
als ik grijs ben nooit meer bang
tot ik weer een bordje passeerde
met het handschrift van de chef
me even opgelucht en beschermd wist
toen zag hoe alle bomen zich omdraaiden
ik hoorde een takje kraken
stuurde een bericht naar huis
dat ik op de blauw-gele route liep
zette nog enkele passen naar voren
en besloot toen dat vooruit en achteruit
hetzelfde waren keerde om
mijn kalme pas en schichtige oren
werden spitsmuis in open veld
ik deed net alsof ik wandelde
of ik een hond zocht die tevreden mijmerde
de laatste passen tot het einde van de tunnel
duurden weken ik negeerde
afgehakte ledematen zielloze lichamen
achtergelaten dromers
die zich vergist hadden in de ware route
[Een gastbijdrage van Masja Vrijland. Dank je wel Masja!]
Erg vrolijk wordt je niet van de “poëzie” van Masja Vrijland over o.a. ridders met hakbijl etc. En hoezo hak-bijl? De bijl was het teken van een godheid in het Oude Egypte (Gardiner signlist: R8).
Vrijland wordt geduid als iemand, die ‘oudheidkundige thema’s gebruikt en van alle opgravingen houdt’. N.m.m. is zij geen inspirerend boegbeeld voor de archeologie.
“En hoezo hak-bijl?”
Je hakt er een boom mee om. Zo.
Het zijn geen rode bomen of bloedmooie rododendrons.
Helaas, deze zgn. poëzie heeft werkelijk niets met archeologie of oudheidkunde uitstaande en is m.i. afstotelijk.
Strijdbijl zou beter passen bij een ridder.
U hoeft poëzie niet mooi te vinden. Maar probeer iets minder sarcastisch te zijn. Ik wil de discussie hier vriendelijk houden; dat lukt niet altijd, maar laten we ons best doen.
Oké, met excuses. Het was een Vergissing van mij om me te scherp uit te drukken, maar ik heb een hoge dunk van archeologie en de oudheid en zie deze wetenschappen liever in het zonnetje gezet.
Het Halewijnlied is toch ook moord en doodslag? Daar moest ik aan denken bij die ridder en geweld is nou eenmaal een onderdeel van het leven en dus ook van fictie.
Sarcasme trouwens ook. 😉