Geliefd boek: De moordenaars van de keizer

De klassiek taalkundige en docent Engelse literatuur Santiago Posteguillo (Valencia 1967) is een productief man. In 2006 publiceerde hij het eerste deel van wat een trilogie over Scipio Africanus zou worden. In 2011 volgde Los asesinos del emperador (de moordenaars van keizer Domitianus – in beide betekenissen van het woord), wat het begin werd van een trilogie over Trajanus. Tussendoor waren er nog wat studies over literatuur, en in 2018 volgde het eerste van twee romans over keizerin Julia Domna. Zijn eigen website gewaagt verder van meer dan zeventig wetenschappelijke publicaties, maar daar heb ik weinig van kunnen vinden.

In Spanje vliegen zijn historische romans de winkel uit, maar daarbuiten is hij te weinig bekend. Om onverklaarbare redenen worden er zelfs geen vertalingen gemeld.

Lees verder “Geliefd boek: De moordenaars van de keizer”

Geliefd boek: Scholia bij een impliciete tekst

Dit geliefde boek valt een beetje uit de toon, ik heb het namelijk nog steeds niet uitgelezen. De Scholia bij een impliciete tekst van Nicolás Gómez Dávila (Bogotá 1913-1994) zijn er om beetje bij beetje van te smullen. Het is de laatste tijd wat stil rond hem. Een jaar of tien geleden verschenen er nogal wat vertalingen in het Italiaans, Pools, Duits; ook in het Nederlands werd een werk van hem gepubliceerd (De authentieke reactionair, inleiding selectie en vertaling Robert Lemm 2013). Geen idee waarom het zo kalm geworden is – in ieder geval niet omdat hij verouderd is want Gómez Dávila is van alle tijden. ‘Voor een goede lezer is alle literatuur hedendaags’.

Hij was de grootmeester van het aforisme. Zijn werk bestaat uit duizenden korte, zeer fijn geslepen doordenkers. Er is over gediscussieerd waarom het aforisme de op hem toegesneden uitdrukkingsvorm zou zijn. Volgens de filosoof Franco Volpi, die hem in Italië introduceerde, heeft het te maken met zijn pretentieloosheid. Zijn eerste werk, min of meer clandestien gepubliceerd door zijn broer, droeg de titel Aantekeningen. Jaren daarna kwam Teksten 1. Geen van beide werd een succes en wat zou men met zulke titels ook anders verwachten. In 1977 volgden de eerste twee bundels Scholia van wat er vijf zouden worden.

Ik verklaar ze van nul en generlei belang, en daarom aantekeningen, glossen, scholia; dat wil zeggen, de meest bescheiden verbale uitdrukkingsvorm die het dichtst in de buurt van de stilte komt.

Pas na zijn dood werd hij in bredere kring bekend – ook in Colombia.

Lees verder “Geliefd boek: Scholia bij een impliciete tekst”

Simón Bolívar

Simón Bolívar (Brussel)

Colombia werd twee keer onafhankelijk, in 1810 en in 1819. Het sloot dus onlangs een periode van negen jaar af waarin het tweede eeuwfeest op allerlei manieren gevierd werd. De belangstelling beperkte zich wel tot de culturere bovenlaag; in de meeste plaatsen is er niets van te merken geweest. Dat had meteen op de lijst van veelvuldig gesignaleerde nationale defecten gekund. Het ontbreekt Colombianen, zo heet het, aan burgerschap, er is schaarse betrokkenheid bij de publieke zaak, weinig besef dat samenleven niet alleen rechten maar ook plichten met zich meebrengt, enz.

De onafhankelijkheid van Spaans Amerika begon voor iedereen onverwacht. Er was ongenoegen met het te laat opgeheven staatsmonopolie op handel met de kolonies en met het feit dat de baantjes in het bestuur voorbehouden bleven aan Spanjaarden. Maar niemand voorzag de storm. Alexander von Humboldt verklaarde achteraf dat hij op zijn reizen geen onvrede maar alleen conformiteit met het gevestigd regime had opgemerkt.

Lees verder “Simón Bolívar”