Wetenschap is er voor de samenleving. Voor alle doelgroepen dus. Zo simpel. En dat betekent dat wie wetenschap uitlegt, rekening moet houden met die doelgroepen. Dat heeft allerlei gezichten. Drie voorbeelden:
- Schrijven over Macedonië voor een Grieks publiek is lastig. De noordgrens van Griekenland is pas in 1911 vastgelegd en tijdens de Griekse Burgeroorlog en na 1991 stelden de noorderburen territoriale aanspraken.
- Het Griekse doulos en het Semitische abd betekenen beide zowel dienaar als slaaf, maar het scheelt nogal of je een Amsterdamse blogger bent met een overwegend autochtoon publiek of dat je de dominee bent van een “zwarte” kerk in de Amsterdamse Bijlmermeer waar veel gelovigen slavernij kennen uit de familiegeschiedenis.
- De uitleg van archeologie is heel anders in een museum dan wanneer je mensen moet uitleggen dat hun tuin voortaan valt onder de rijksmonumentenwetgeving. De Nijmeegse aquaductenaffaire is maar één voorbeeld van de stekels die het publiek kan opzetten.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.