Het jaar weet ik niet, maar als u er belang in stelt: het moet aan het einde van de vorige eeuw zijn geweest. Mijn beste vriend – inmiddels tevens zakenpartner – en ik waren in zijn auto op weg van Parma naar het zuiden. We waren gestopt bij een benzinepomp en terwijl hij benzine was wezen tanken, was ik langs een snuisterijenwinkeltje gewandeld.
“Je raad nooit wat ik gezien heb,” zei ik, toen we elkaar in de auto weer tegenkwamen.
“Nou?”, vroeg hij, terwijl hij verkwistend gas gaf.
“Een fles met Mussolini-shampoo,” vertelde ik. Hij proestte het uit.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.