Er komt geen einde aan de kleurenkladder

Tja. Bloggen. Je doet je best, maar uiteindelijk haalt het weinig uit. De Amerikaanse “biblioblogger” Jim West heeft wel duizend keer uitgelegd dat katten eigenlijk duivels zijn, maar toch blijven mensen die loeders houden als huisdier. Ik ken iemand die al het mogelijke doet om Nederland te waarschuwen voor Ineke van Gent maar ze blijft omhoog vallen. @SayNo2Ducks – oké, dat is geen blogger, maar toch – attendeert op de eendenproblematiek en wordt om een of andere reden niet serieus genomen, terwijl een foto als deze toch best wel schokkend is.

En ik, ik heb zó duidelijk uitgelegd waarom Marc Chagall een gevaar is voor de geestelijke volksgezondheid, maar nee hoor, de mensheid gaat gewoon door. Het is om moedeloos te worden want ik heb werkelijk álles geprobeerd. Ik heb rationele argumenten geprobeerd, zoals dat het DSM-handboek sinds de dood van de kleurenkladder in 1985 al vier keer moest worden vernieuwd. Ik heb onredelijke argumenten geprobeerd, zoals erkennen dat er soms weleens iets van Chagall niet is mislukt, omdat iedereen die zoveel afscheidt ooit iets moet krabbelen dat het gemiddelde omhoog haalt.

Ik heb autoriteiten – geen geringere dan Gerard Reve – aangevoerd. Ik heb gewezen op het theologische probleem waarom God, als hij én goed is én almachtig én rechtvaardig, het bestaan van schilderijen van Chagall kan gedogen. Ik heb erop gewezen dat zelfs een Anton-Pieck-retrospectief in het Stedelijk geloofwaardiger is dan een tentoonstelling van Chagall.

Al die waarschuwingen halen niets uit: de kleurenkladder heeft weer eens een expositie. Echt, het wordt nooit meer wat met de mensheid.

25 gedachtes over “Er komt geen einde aan de kleurenkladder

  1. Uit de tekst bij de expositie: ‘Door zijn joodse afkomst heeft hij (Marc Chagall) vaak moeten verhuizen voor zijn veiligheid’ –

    De man had waarschijnlijk weinig kleur in zijn eigen leven, en zocht het daarom in kleurige schilderijen. Geef hem eens ongelijk!

    Ik heb zelf ooit een cursus tegen depressieve gevoelens gevolgd met de titel ‘Kleur je leven’. Chagall nam dit letterlijk….

  2. frederique baas

    Ha! Ik ga zodra ik gelegenheid heb meteen naar deze expositie. Als ik deze blog lees en de links aantik, denk ik meteen: mensheid, uw naam is domheid. Las vanochtend op fb de volgende hartekreet (over de droogte in Australië):
    has anybody stopped to think on the impact daylight saving has had on the climate: the extra hour of sunlight causes more evaporation and therefore drought. Tja…

  3. Je moet voor het museum zeggen dat ze tenminste op de website vertellen dat er nogal wat verschil is tussen de echte Chagall en het door hemzelf gepromote beeld.

  4. huibree

    Akkoord, eens in het jaar ranten over Marc Chagall. Dat mag wel als er de andere dagen zoveel moois en goeds tegenover staat.

    1. FrankB

      Mag van u? Heb ik slecht nieuws. Het is al de tweede keer dit jaar. Wat nu? U laat JL toch niet sidderen onder de dreiging van uw opgeheven vinger? Ik smeek u, doe hem dat niet aan. Zijn geestelijk gestel is al verzwakt door de confrontatie met het werk van deze schilder. Laat uw almacht gepaard gaan met barmhartigheid. Geen opgeheven vinger! Neeeeee …..!

  5. Henk van Straten (Sr)

    Ben het hartgrondig met Jona eens. En dan hebben we het nog niet eens over die blubber van Chagall die o.a. de kathedraal van Reims ernstig ontsiert. Jammer jammer. Als hij nog had geleefd had hij goed werk kunnen leveren bij Disneyland.

  6. Ab R.C. Dabra

    Nog even gekeken op Google-afbeeldingen: Marc Chagall. Stuk voor stuk hele krachtige schilderijen; droombeelden met veel invloeden uit de volkskunst.
    Perspectief is ook niet alles…

      1. Nee, de vraag hoeft niet omgedraaid te worden. De schrijver schrijft over zijn aversie en ik vraag me af waar dit vandaan komt. Ik hoef geen discussie over mooi en lelijk aan te gaan. Over smaak valt niet te twisten (al wordt dit wel aan de lopende band gedaan). Ik ben overigens zelf ook geen groot fan van Chagall, maar heb ook niks tegen de man. Er zijn duizenden en duizenden andere kleurenkladders die mijn aversie van hun producten vele malen meer verdienen. Maar of onopgehelderde redenen heeft Jona slechts tegen Chagall een ongeremde aversie. Waarom eigenlijk?

  7. Jeroen

    Voor wie nog een laatste beetje overtuiging nodig heeft: ik heb mij wel eens laten vertellen dat -ahum- acteur Steven Seagal een familienaam heeft die oorspronkelijk Joodser uitgesproken wordt; “Sjeggel”, zeg maar.
    Na het zien van een tentoonstelling van genoemd schilder, was hij dusdanig geïnspireerd dat hij de uitspraak heeft aangepast.
    Wellicht helpt dit u over de streep…

  8. Wilfried Dierick

    Als ik nou eens zou zeggen dat Marc Chagall de grootste kunstenaar aller tijden is (niet: ‘was’!) hebben we dan deze discussie weer een beetje in evenwicht gekregen?

Reacties zijn gesloten.