Samen eenzaam

U heeft het allemaal weleens gezien: twee mensen, duidelijk een stelletje, die in een restaurant tegenover elkaar zitten en geen gesprek voeren, maar allebei kijken naar hun telefoon. Ik vraag me altijd af hoe het kan dat mensen echt niets meer tegen elkaar te zeggen hebben, zelfs niet op een feestelijk moment – wat dineren in een restaurant toch behoort te zijn.  Ik word daar verdrietig van.

Maar het kan verdrietiger. Vanavond moest ik zijn in het stadje D. en ik streek even neer om een kommetje soep te eten. Iets later kwam aan de volgende tafel een stelletje zitten. Hij plaatste zijn telefoon tegen de kamerplant op tafel en zette een TV-programma aan. Daar keken ze naar, zonder een woord te wisselen. Uitgepraat, zo te zien. Hoe ver, vroeg ik me af, zouden ze nog verwijderd zijn van de echtscheiding?

Even later ging de telefoon. Uit het gesprek maakte ik op dat ze sprak met de babysitter.

18 gedachtes over “Samen eenzaam

  1. FrankB

    Het is ook mogelijk in stilte te genieten van elkaars gezelschap. De obsessieve behoefte om elke ruimte altijd met conversatie te vullen, maakt niet uit waarover, is misschien nog wel triester.

    1. Anneke de Haan

      Helemaal juist. Niks mis met zo’n vorm van intimiteit en plein publique. En hoe mensen zich in privé tot elkaar verhouden gaat ons toch niks aan.
      De opmerking over ‘obsessieve behoefte’ is mij uit het hart gegrepen, vooral wanneer mensen achter me tijdens een concert niet kunnen wachten tot het applaus klinkt om hun ‘conversatie’ te hervatten.

            1. Forseti: Einsamkeit:

              Einsamkeit

              Du neigtest, Herz, dich gerne, wie sich die Birke neigt,
              Dem Nachbarstamme zu.
              Steh aufrecht, wie die Tanne trotzig steigt:
              Allein bist du.

              Wohl strömt ein jedes Ding des eignen Wesens Hauch
              Den andern Dingen ein;
              Doch will ihr Sehnen überfließen auch,
              Sie sind allein.

              Schlaft ihr umarmt auf einem Kissen, ihr erwacht
              Wie Sonnen fern im Raum;
              Kaum dass ihr eimal träumt vielleicht bei Nacht
              den gleichen Traum.

              Sei deine Welt, dein Stern, beglückt, wenn deine Glut
              Am goldnen Leben schafft,
              Und fordre nichts. Dir ward kein andres Gut
              Als deine Kraft.

              Ricarda Octavia Huch

  2. eduard

    Doet me denken aan het voorval toen ik als student met mijn vriendinnetje in een hotel dineerde en zij met doordringende fluisterstem zei: “Niet kijken, maar heb je dat stel daar in het midden van de zaal gezien? Die zitten nu al een half uur tegenover elkaar zonder een word met elkaar te wisselen! Dat wordt een scheiding!” Waarop die arme vrouw in paniek naar de hand van haar tafelgenoot greep.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.