Ik heb over van alles geblogd, maar nog nooit over Romeinse geuren. Het leek me daarom leuk eens een Romeins parfum te maken. De aanleiding is de naderende Paestum-expositie in het Rijksmuseum van Oudheden, want Paestum was in de Romeinse tijd beroemd om de daar gekweekte rozen. Die vormden de basisstof voor – u raadt het al – rozenwater.
Uit het beroemde Casa dei Vettii in Pompeii hebben we afbeeldingen van eroten en psyches die aan het werk zijn met de apparaten waarmee de Romeinen parfum maakten. U ziet ze hierboven aan het werk: rechts pletten twee eroten de rozenbladeren, middenin bewerken ze de pulp en doen ze die in flesjes, helemaal links overhandigt een eroot een flesje aan een psyche.
Nodig: een pan, twee kommen, een lepel, een zeef, een vijzel met stamper
Stap één: Je hebt rozenblaadjes nodig. Koop een bos bij de bloemist. Een standaardboeket levert pakweg 200 gram rozenblaadjes.
Stap twee: Spoel de blaadjes af om eventueel vuil te verwijderen en doe ze in een kom.
Stap drie: Breng 250 cc water aan de kook.
Stap vier: Giet dit uit over de rozenblaadjes en druk met een lepel zachtjes op de blaadjes. Je zult al wat rozengeur ruiken. Laat het brouwsel afkoelen. Je zult zien dat de blaadjes het water opnemen en een beetje zwellen. Laat dit rustig een uur of zes duren.
Stap vijf: Neem een tweede kom en giet het rozenwater af. Pers met een lepel alvast wat vocht eruit. Bewaar het water.
Stap zes: Stamp de gezwollen bloemblaadjes in een vijzel tot pulp. (De eroten in Pompeii gebruiken hier hamers voor.) Zeef het en giet het af. Uiteindelijk heb je een hoop rozenpulp en wat rossig gekleurd vocht. Zie de foto hierboven.
Stap zeven: Giet het water dat je hebt bewaard over de verpulpte rozenblaadjes.
Stap acht: Laat dit een etmaal staan.
Stap negen: Herhaal de stappen vijf tot en met acht zo vaak als je nodig vindt. De pulp wordt steeds pulperiger en het water zal elke keer wat donkerder worden.
Stap tien: Giet de vloeistof een laatste keer door de zeef, gooi de blaadjes weg en giet de vloeistof over in een parfumflesje. Ik hield iets van veertig cc over.
Het eindresultaat: Ik was niet kapot van mijn Romeinse parfum. Misschien heb ik niet de goede rozen gebruikt.
Coda: Ik rond af met een haiku van Bertus Aafjes.
Hangen blijft altijd
aan de hand die rozen schenkt
wat rozengeur.
Naschrift
Een rozenkweker adviseert Rosa Gallica te gebruiken.
Zelfde tijdvak
Paideiaoktober 26, 2023
Tacitus’ Germanen (2)maart 9, 2015
De Bergrede (5): de lichtmetafooraugustus 8, 2021
Experimentele oudheidkunde! Het enige wat ontbrak waren de eroten en de psyches. Met die erbij was het vast beter gelukt.
Misschien toch eens met andere rozen proberen?
Wat een leuk experiment. Bij Turkse en Afghaanse winkels kun je gedroogde rozenblaadjes kopen. Misschien is dat wat? Anders even wachten op de bloei van Alberic Barbier of een andere oude rozensoort https://en.wikipedia.org/wiki/Rosa_%27Alb%C3%A9ric_Barbier%27.
Die geuren de pan uit! Alleen krijg je dan niet die mooie kleur.
‘Stap één: Je hebt rozenblaadjes nodig. Koop een bos bij de bloemist.’
Fout! Een boeket rozen uit de reguliere teelt bevat gemiddeld 17 soorten gif. Daarbij is een derde van de gevonden bestrijdingsmiddelen wegens te grote risico ́s voor de gezondheid en/of het milieu in de EU verboden.
https://www.pan-netherlands.org/boeketten-met-gif/
Koop dus liever een ekologisch verantwoord geteelde bos rozen van biologische kwaliteit.
https://www.hetkanwel.nl/duurzame-bloemist/
Misschien zou je ook na een geslaagd experiment niet enthousiast zijn over de geur. Net zoals de gekleurde beelden van de oudheid ons wat over the top lijken, zouden we weleens onze neus kunnen ophalen voor de sterke geuren die zij konden appreciëren.
Wie droeg het?
” Het eindresultaat: Ik was niet kapot van mijn Romeinse parfum. Misschien heb ik niet de goede rozen gebruikt.”
Het reukvermogen is niet bij iedereen even goed ontwikkeld. Bij mijn vrouw bijvoorbeeld is het heel weinig ontwikkeld, bij mij zeer sterk, wat vaak tot discussies leidt als ik iets ruik en zij absoluut niets.
Ook neemt het het reukvermogen af met de leeftijd of na sommige infecties. Dat laatste hebben we meegemaakt tijdens/ na de corona-epidemie.
Zie op Wikiwand onder Dysosmie:
https://www.wikiwand.com/nl/Dysosmie
Ook worden in de hersenen reuksensaties opgeslagen. Dat leidt tot olfactorische herinneringen.
Ook hangt het af hoe vaak je rozengeur geroken hebt en welke varianten het waren.