Fietstelweek

Betondorp: het is niet ieders smaak maar ik vind het mooi.
Betondorp: het is niet ieders smaak maar ik vind het mooi.

Ik had vandaag twee afspraken: een in Betondorp en een in Utrecht. Het was bovendien mooi weer en ik had geen haast, dus ik besloot op de fiets te gaan, wat voor Betondorp niet meer dan logisch is en voor Utrecht wat minder logisch. Het tochtje langs de Angstel en de Vecht is echter alleszins de moeite waard en ik heb een zwak voor de Amsterdamsestraatweg waarover je Utrecht binnenrijdt: een eindeloze straat die tegelijk iets grootstedelijks en iets intiems heeft. Ik had zin in mijn fietstochtje.

Het fietsen in Amsterdam was probleemloos. Ik weet welke kruising opgebroken ligt en welke brug momenteel wordt opgeknapt. Op de minuut nauwkeurig was ik op mijn afspraak in Betondorp. Daarna werd het lastiger.

Een landkaart langs de weg en de wegwijzers toonden de route: ik kon doorfietsen naar Duivendrecht en daarna langs het Ajaxstadion de stad uit richting Abcoude. Ik herinnerde me die route: je moet bij het Duivendrechtse kerkje met fiets en al de trap op naar het perron, over dat perron naar de stationshal en daar weer naar beneden naar het stationsplein. Een vervelende onderbreking, maar het is de snelste weg. Het probleem is dat er sinds de invoering van de OV-kaart tourniquets staan geplaatst. Toevallig had ik mijn kaart bij me, maar je zult er maar eens geen hebben: dan is de weg ineens geblokkeerd. In verschillende grote steden, zoals Rotterdam, bestaat dit probleem ook.

Even verderop, ter hoogte van het AMC, was de weg opgebroken. Zoiets kan gebeuren, maar voor fietsers was er eigenlijk geen voorziening. De wegwerker begon te vertellen dat ik terug moest om aan de andere kant van het AMC verder te rijden, maar onderbrak zichzelf omdat hij de absurditeit van het voorstel realiseerde, en liet me verder rijden over een halfopgebroken deel van de straat. De kraanchauffeur even verderop onderbrak zijn werkzaamheden een moment, wat ik zeker waardeerde.

Zo makkelijk verloopt het niet altijd. Neem nu vorige week, toen ik van Amsterdam naar Bussum fietste. De provinciale weg langs de Gaasp ligt ook opgebroken en je wordt als fietser van de weg afgeleid, door het park dat deze weg scheidt van de Bijlmeermeer. Op de heenweg vormde dat geen probleem, maar wel op de terugweg, toen het donker was en ik in het onverlichte park de weg kwijtraakte. Voor mij niet erg, en ik wil ook niet zeggen dat in de bosjes achter elke struik een Enge Man staat, maar voor een alleen-fietsende vrouw is zo’n ondoordachte wegomleiding – nota bene op een moment waarop er niet aan de weg wordt gewerkt – niet echt leuk.

Ander voorbeeld: toen ik laatst van Rotterdam naar Den Haag fietste, waren er omleidingen in Delft en Rijswijk. Ik begrijp dat die onvermijdelijk zijn maar wegwerkers moeten toch in staat zijn omleidingsbordjes zó te plaatsen dat ze niet (zoals in de Delftse Roode Leeuwpoort) uit het zicht zijn als iemand er een auto voor parkeert.

Terug naar mijn fietstocht van vandaag. Ik bereikte Abcoude en daarvandaan is het op een stadsfiets als de mijne nog twee uur naar Utrecht. Nu ik wist hoe laat ik zou aankomen, besloot ik mijn gastheer even te bellen, maar die waarschuwde me dat als ik met de trein terug wilde – wat inderdaad mijn plan was – er een probleem was omdat er een storing was. Kortom, ik kon terug, nog steeds genietend van het zonnetje, dit keer aan de andere kant langs het AMC.

Wat ik met het bovenstaande eigenlijk zeggen wil: Nederland is een fietsersland en het idee om naar een andere stad, een kilometer of veertig verderop, te gaan per fiets, is in de meeste landen ter wereld ondenkbaar. Maar het ideale fietsersland is Nederland niet. Straten worden opgebroken zonder dat er voor fietsers echt goede voorzieningen zijn, de OV-kaart vormt hier en daar een probleem en de bewegwijzering laat te wensen over. Bij een eerdere gelegenheid heb ik andere moeilijkheden genoemd.

Om er achter te komen waar de problemen zitten, vindt volgende week een groot onderzoek plaats. “Het grootste onderzoek ooit”, claimen de betrokkenen. U kunt daaraan meedoen. Het idee is dat u een app op uw telefoon installeert die van 14 tot en met 20 september registreert waar u bent. Door al te langzame en al te snelle verplaatsingen te negeren en door verplaatsingen met een fietssnelheid te vergelijken met de route, wordt gekeken welke verplaatsingen fietsend plaatsvinden. Zo wordt bijvoorbeeld vastgesteld welke routes nu feitelijk worden genomen, iets wat planologen domweg niet weten maar relevant is als een stedelijk fietsnetwerk wordt aangelegd.

Andere dingen die de onderzoekers – zes provincies, de Fietsersbond, het Ministerie van Infrastructuur en Milieu, de grote steden – zo willen ontdekken, zijn waar fietsers lang moeten wachten, hoeveel tijd mensen op weg zijn, welke snelheden worden gehaald en of mensen samen rijden. Momenteel hebben zo’n 35000 mensen de app geïnstalleerd en ik denk dat de (geanonimiseerde) data die op 20 september geregistreerd zijn, ook andere inzichten mogelijk maken.

U kunt hier meer lezen over de Fietstelweek en daar de app downloaden.

14 gedachtes over “Fietstelweek

  1. Tja, die dichte poortjes in Rotterdam…… De NS hebben eerst stevig mogen putten uit de middelen van ons allen (de Stad) om vervolgens zich de publieke ruimte schaamteloos toe te eigenen, met als smoes, dat zoiets de veiligheid van hun medewerkers ten goede komt, ja zelfs noodzakelijk is daartoe. (Over betaling aan ons allen, omdat zij publiek tot privaat maken hoor ik niemand)
    Overigens hebben wij de voorbije tien(?) jaar steeds moeten omfietsen, omdat het fietstunneltje onder het spoor door niet toegankelijk was. Pas nu het nieuwe CS (wat mij betreft aan te duiden met ‘De Zinksnijer’*) klaar is, kan ik weer binnen aanvaardbare tijd vanuit Rotterdam-Noord naar het Centrum fietsen. Daartoe vormen die verdomde poortjes dan weer géén belemmering.
    *zinksnijer is een typisch Rotterdams woord. Het betekent ‘grote neus’. Wie zich de aanblik van het nieuwe station voor de geest haalt, zal begrijpen waar de aanduiding op gebaseerd is.

  2. frank bikker

    Van Betondorp naar de Amstel, dan naar Ouderkerk en binnendoor Abcoude. Ietsje om maar een prachtige fietstocht en je komt geen obstakel tegen.Als je daar geen zin in hebt het fietspad langs de snelweg volgen, niet zo mooi, maar wel het snelste.

  3. frank bikker

    De Angstel komt uiteindelijk in de Vecht uit. Het was een onderdeel van de trekschuitroute naar Utrecht, die liep via de Amstel, Bullewijk, Angstel en de Vecht.
    De Angstel is vaak ook het grensgebied geweest van de graven Holland en de bisschop van Utrecht. Er hebben ook diverse kasteeltjes gestaan.

    1. Een oud-collega vertelde dat de Angstel en de Amstel twee schrijfwijzen zijn voor het zelfde riviertje ….
      Een rumoerig gebied met de nodige grensconflicten tussen de bisschoppen van Utrecht en de Graven van Holland.
      Maar waar het kasteel van de Heren van Amstel nu echt gestaan heeft is mij nog steeds onduidelijk.

      Vriendelijke groet,

      1. frank bikker

        De Amstel stroomt van Amsterdam naar Uithoorn en gaat daar nog door.
        De Angstel begint bij Abcouder Meer , stroomt door Abcoude, Baambrugge , loopt een poos parallel aan A’dam Rijnkan. , kruist dat op gegeven moment en loopt via ielig stroompje waar allerlei woonboten in liggen in de Vecht uit.

        Men vermoedt dat het kasteel van de heren van Amstel heeft gelegen op een verhoging gelegen op het Portugees Joodskerkhof Beth Haïm. in Ouderkerk a/d Amstel.

        De fundamenten van het kasteeltje van de Heer van Abcoude kun je nog steeds onderscheiden op google maps, m.n. de put kun je duidelijk zien. ( ongeveer ten zuiden van Abcoude, dichtbij een molen en aan dode zijarm van de Angstel)

  4. Gherardus Havingha

    Ontvangen 03NOV15:

    “Beste fietsonderzoeker,

    De eerste resultaten van de Fiets Telweek zijn bekend! Alle fietsdata, van de ruim 55.000 gedownloade apps, is geanalyseerd. In totaal is ruim 1,2 miljoen kilometer gefietst tijdens de 377.321 fietstrips.

    In Zuid-Holland zijn de meeste kilometers gefietst: 226.872. Noord-Holland had het grootste aantal deelnemers – maar liefst 10% van alle fietsritten startte in Amsterdam. Hier werd dan wel het langzaamst gefietst; gemiddeld 14,9 kilometer per uur.

    Een overzicht van de resultaten

    In deze infographic zie je meer resultaten. Bijvoorbeeld dat in de provincies Drenthe en Overijssel het hardst is gefietst – 15,8 km per uur. En dat het Smakkelaarsveld in Utrecht het drukste stukje fietspad in Nederland is.

    Mooie resultaten – goede inzichten De grote hoeveelheid data geven goede inzichten om het fietsklimaat in Nederland te kunnen verbeteren. Later dit jaar komt de fietsdata beschikbaar via http://www.fietstelweek.nl en als open data via een online platform van het Fietsberaad.”

Reacties zijn gesloten.