Poëzie: Keizer Claudius

Claudius (Louvre, Parijs)

[Fragment uit een verloren gewaand handschrift van Suetonius, teruggevonden in de abdij van Fulda, vertaald door Marieke Baert. Dit is het vijfde deel van een twaalfdelige reeks over macht en onmacht in Rome. Het eerste deel was hier.]

Hinkelend en pinkelend
Snotterend en stotterend
Joeg de joden uit Rome

Wat lag ten grondslag
Lees je bij Jona op zondag
Een loden kistje vol dromen

Hoe ouder, hoe wijzer
Een geschiedschrijvend keizer
Onze gek is ver gekomen

***

Een gastbijdrage van onze huisdichter Hans Koonings. Wordt vervolgd. Dank je wel Hans!

Deel dit:

Een gedachte over “Poëzie: Keizer Claudius

  1. Dirk Zwysen

    Die arme Claudius. Als je bij Suetonius leest hoe Claudius’ moeder over (tegen?) haar zoon sprak, dat is hartverscheurend.
    De afrekening van Seneca met de overleden keizer is vaak grappige, maar ook wrange lectuur.

Reacties zijn gesloten.