Auteur: Masja Vrijland

Masja Vrijland is dichter. Zij studeerde Taal- en Cultuurstudies. Ze houdt van alle opgravingen en maakt levendig gebruik van oudheidkundige thema’s in haar poëzie.


Blogs door Masja Vrijland:

Poëzie: Vergissing

26 mei 2026

Vergissing Het was de markering blauw-geel van de ware route in dit regenbos vol kuilen en pijlen samenzweerderige mosfiguren en opgehoeste menhirs die me op de heenweg door de tijd loodsten een ridder met een bebloede hakbijl stoof me voorbij en ik schrok niet dacht alleen maar: over de helft als ik grijs ben nooit …

Meer lezen over Poëzie: Vergissing

Deel dit:

Poëzie: Beerput III

23 apr 2026

Beerput III De tussenlaag verwaardigt zich niet te ruiken navigeert tussen troon en rest want van eenzame hoogte wuift een opperwezen je weg Al gehoord al gevraagd het steentje de klont je potje de kantjes een nietsontziende zucht niet komen vragen of iets iets is Slechts weinig belijnde dagen van de priemende meester krijgen een …

Meer lezen over Poëzie: Beerput III

Deel dit:

Poëzie: Beerput II

23 apr 2026

Beerput II Job schuurt de dag met zijn rug naar de put in legergroene bodybag met pioniersvakken voor gereedschap en geloof Nu zeeft hij de kluitenberg tussen land en hoop een vierde macht gelaten achter regels van zijn weekend in het laatje op kantoor zijn doosje in een schuur aan de einder van zijn onmetelijke …

Meer lezen over Poëzie: Beerput II

Deel dit:

Poëzie: Beerput I

23 apr 2026

Beerput I Hij regisseert met Romeinse wuft geeft licht vandaag onze beroeps in het zomerkamp voor beginnende en eindigende levens De archeoparasol voert vanaf tennistroon kruipende hulptroepen aan troffelen hopen terra sigillata binnen strakke ingemeten lijnen Voor twee slakken is geen vlak vrij student en ambtenaar krijgen pollenheuvel waarachter te sorteren beer in een zon …

Meer lezen over Poëzie: Beerput I

Deel dit:

Poëzie: Sappho

23 mrt 2026

Sappho Zij was al kruik voor ik haar kende fameus van Dionysische toetjes oermoeder om wie gelachen werd in Zeeuws klaslokaal tussen worteltrekken en windrichtingen gehoond om gekuiste scherven Sommigen noemen een stoet van ruiters voetvolk of schepen het mooiste wat bestaat op de donkere aarde bleef zitten maar bestelde zinnen die smaakten naar diepte …

Meer lezen over Poëzie: Sappho

Deel dit: