Bibracte I
Humus onder mijn denken
is zacht en stevig als
wandelschoenleer
het wakkere woud veert op
en speelt met mijn overwegen
een Keltisch wielenspel
bronzen naaktslak steekt over –
gepeins rolt naar beneden
tussen oereiken druipend mos
liggen bulten bos die
de zielen bedekken
de kale daden die we nog
niet ruiken die ik
voor me houd en anderen
hopelijk voor waar nemen
tot er op een dag
een metalen wichelroede klikt
en alles mag worden als het was
aangroeiend gesterf
[Deze gastbijdrage van Masja Vrijland wordt later vandaag vervolgd. Dank je wel Masja!]
Zelfde tijdvak
Het Romeinse Rijk van Fik Meijer (1)februari 21, 2016
Caesar schreef nepnieuws, of toch niet?mei 12, 2018
De Kushana’saugustus 20, 2025
Bibracte is prachtig. Dit gedicht ook.
Mee eens en mee eens.