Een christelijke isnad

Het doorgeven van de openbaring (Apocalypscommentaar van Beatus van Liébana, Abdij van Saint-Sever)

Eigenlijk had ik in mijn reeks over het Nieuwe Testament deze week willen bloggen over de wereldondergang, zoals die staat beschreven in de Openbaring van Johannes. Ik had al twee inleidende alinea’s klaar toen me aan het begin van de Openbaring iets opviel dat me niet meer losliet en dat ik nu maar aan u voorleg.

Openbaring van Jezus Christus, die Hij van God ontving om aan de dienaren van God te laten zien wat er binnenkort gebeuren moet. Hij heeft zijn engel deze openbaring laten meedelen aan zijn dienaar Johannes. Johannes maakt bekend wat God gesproken heeft en waarvan Jezus Christus heeft getuigd; dit heeft hij allemaal gezien. Gelukkig is wie dit voorleest, en gelukkig zijn zij die deze profetie horen…noot Openbaring 1.1-3.

Anders gezegd: de toehoorders zullen iets gaan vernemen van een voorlezer, die dat opleest uit de tekst van Johannes, die het heeft vernomen van een engel, die opdracht heeft gekregen van Jezus Christus, die het op zijn beurt weer heeft van God.

Isnad

De Openbaring van Johannes begint, verdorie, met een isnad. Dat is de Arabische naam voor de overleveringsketen waarmee een islamitische hadith begint en die, idealiter, de betrouwbaarheid garandeert. (Ik schrijf “idealiter” omdat elke charlatan die begreep hoe het werkte, een vervalsing kon maken.)

Ali, de zoon van Yusuf, vertelde ons dat Wakia hem had gezegd dat Younis, de zoon van Abi Ishaq, Abu Hurayrah had horen zeggen dat de Profeet van God, vrede zij met hem, had verklaard…

Uiteraard beweer ik nu niet dat Johannes moslim was. Maar ik heb wel ineens het idee dat de Arabieren, om de betrouwbaarheid van informatie te bewijzen, een vorm gebruikten die ouder was. Het Mishna-traktaar Abot bevat iets dat er in de verte wat op lijkt, maar verder schieten me nu geen parallellen te binnen. Ik weet te weinig van de Semitische talen, laat staan van semitismen in de Openbaring van Johannes, om al te stellig te zijn, maar de gedachte dat er een gedeelde oosterse vorm heeft bestaan, kwam zaterdagmiddag zomaar bij me op.

[Een overzicht van deze reeks over het Nieuwe Testament is hier.]

Deel dit:

6 gedachtes over “Een christelijke isnad

  1. Kees Huyser

    In goed nederlands noemen we dat ‘van horen zeggen’ en hechten we er geen waarde aan. Behalve natuurlijk als we in complottheorieën en zulks geloven.

      1. Dirk Zwysen

        “Waarheid” van Tom Phillips is een pretentieloos tussendoortje met een geschiedenis van leugens en bedrog.

  2. Willem Visser

    Tja, die redenering volgend kun je ook stellen dat het woord ‘moslim’ een echt bijbels woord is:
    Jac.4:7 “Onderwerp (hupo-tagete) u dus aan God, en verzet u tegen de duivel, dan zal die van u wegvluchten.”

  3. Dirk Zwysen

    Sommige talen kunnen de bron van informatie grammaticaal coderen in hun werkwoordsvormen. Dit heet evidentialiteit.

    Zie Wikipedia voor bijvoorbeeld Oostelijk Pomo als voorbeeld.

    1. Robbert

      Even gekeken naar die Pomo talen en evidentialiteit – inkijkjes in de ingewikkeldheid van talen en de vele uitdrukkingsmogelijkheden, zeer bizonder!

Reacties zijn gesloten.