Eerste gedicht in het Nederlands

[Er wordt veel gesproken over de problemen rond inburgeraars, en het is waar: het gaat lang niet altijd zoals het moet. Veel vaker gaat het echter wél goed, maar daarover hoor je zelden iemand.

Welk niveau bereiken inburgeraars nu tijdens hun cursus? Hieronder het antwoord: een gedichtje dat een bevriende Iraanse met een medecursiste heeft geschreven. Het is flauw om te vitten op de taalfoutjes; het wrede van taalvaardigheid is dat je zeer veel regels met uitzonderingen tegelijk moet beheersen. Perfectie mag je na negen maanden nog niet te verwachten. Maar wie een gedicht schrijft, toont wel de ambitie een taal écht te leren en het resultaat toont een heel substantiële beheersing van de nieuwe taal.]

Lees verder “Eerste gedicht in het Nederlands”