Een goede daad blijft nooit onbestraft

stoplicht

Al wekenlang ligt de Amsterdamse De Lairessestraat opgebroken. Dat betekent dat ik, als ik naar het station ga, een eind moet omrijden, waarbij ik dan een basisschool passeer. Daar is een stoplicht met de opmerkelijke eigenschap dat het, uitgerekend als je haast hebt om een trein te halen, altijd op rood staat. Ergerlijk, want er is daar nooit verkeer. Normaal gesproken fiets je dus gewoon door.

Zo zou het ook gisteren hebben moeten zijn. Maar ja, de school ging nét uit en er waren tientallen kinderen. Normaal gesproken zet ik dan nog eens extra aan om van de herrie verlost te zijn. Maar ja, het stoplicht stond op rood en je wil toch het goede voorbeeld geven. Dus ik bleef daar staan, te midden van de kolkende herrie van tientallen kinderen die naar huis mochten.

Domme, domme Jona.

Lees verder “Een goede daad blijft nooit onbestraft”

Bloody tourists

De voorkant van het Paleis, maar dan van de zijkant
Dit is niet de achterkant van het Paleis naar de voorkant gezien van de zijkant

De ochtendspits loopt ten einde en de grote toeristendrukte is nog niet begonnen als ik naar het Centraal Station fiets. Meestal rijd ik langs het Singel naar de westelijke ingang van het station, maar vandaag vertrekt mijn trein vanaf het oostelijke perron en daarom ga ik nu over de Nieuwezijds Voorburgwal. Zo passeer ik de achterkant van het Paleis op de Dam.

Dom dom. Tussen het paleis, het oude postkantoor en de Nieuwe Kerk is een stoplicht en daar staat een toeristenbus te wachten. Daar sta ik achter, de uitlaatgassen inhalerend. Hoewel de bus dicht tegen de stoep staat, kan ik het stoplicht zien – en het springt op groen. Waarom trekt die bus nou niet op?

Lees verder “Bloody tourists”