Bij ons in het dorp (14)

Bij ons in het dorp vindt de gemeente het niet zo nodig de eigen burgers te waarschuwen dat er weleens verkeer van rechts kan aankomen. Of misschien was het geld wel op en moest de gemeente bezuinigen op verf, en dan is toch wel meegenomen dat het Engelse Look een letter minder heeft dan Pas op.

Oké, de reeks “Bij ons in het dorp” is er om eens lekker te mopperen. Helemáál serieus hoeft u me niet te nemen. Het is ook verre van mij om iets als “eigen volk eerst” te zeggen.

De vanzelfsprekendheid waarmee toeristen in Amsterdam voorrang krijgen, begint me echter te verontrusten. Denk ook aan de vlerkerigheid waarmee het Rijksmuseum meende de fietstunnel te mogen annexeren. Amsterdammers moesten maar omfietsen. Of denk aan de onbeschoftheid waarmee Nederlandse verkopers, ook als je hebt aangegeven dat hij gewoon Nederlands mag praten hoor, je in het Engels te woord blijven staan.

Ik voel me steeds vaker een vreemde in mijn eigen stad.

22 gedachtes over “Bij ons in het dorp (14)

    1. Huibert Schijf

      Maar u bent een Belgische aan de spelling van uw naam te zien. Dat scheelt enorm. In Amsterdam kennen ze alleen het Engelse woord look.

  1. Theo van Dijk

    De Britten moeten gewaarschuwd worden dat het verkeer bij ons rechts rijdt. Zoals wij voorbij Dover op de M20 in het Zweeds en nog een paar talen gewaarschuwd worden dat we links moeten rijden.

      1. Theo van Dijk

        Engels is voor de rest van de buitenlanders; de gemiddelde Engelsman weet inmiddels dat ie links moet rijden. Het staat er geloof ik ook in het Duits en Frans, maar ik vind dat Zweeds altijd zo opvallend. Intussen zijn we al een jaar niet meer bij onze zoon en zijn gezin in Cambridge geweest.

  2. Huibert schijf

    De grote vraag is of de Amsterdamse gemeente inderdaad de voornemens uitvoert ten aanzien van toeristen. Dat moet ik nog zien. Weliswaar heeft er een creatieve vernietiging bij de horeca plaatsgevonden, maar als we eindelijk weer normaal kunnen leven zullen de Italianen wel weer massaal naar Amsterdam trekken, maar voor Engelsen nu ze in een derde wereld land wonen wordt het waarschijnlijk moeilijker. Daar zal ik niet rouwig om zijn.

  3. Marcel Meijer Hof

    Heeft het niet met de gewenste vergroening te maken ? Daslook, bieslook, het al genoemde knoflook (Franse import), look zonder look, berglook.

    Bon appetit !

    1. Frans

      Laat dan dat hele Femkehalsemamsterdam gewoon lekker achter je en verkoop je pandje voor een recordbedrag aan prins Brilnard. En dan kun je vast wel stil gaan leven in een echt dorp.

  4. Frank Bikker

    Het snobisme rondom het Engels is werkelijk walgelijk. Voor alles gebruikt men Engelse of Amerikaanse termen. Daarnaast vinden wij het prachtig dat een expat hier al jaren werkt en geen woord Nederlands spreekt, want dan kunnen wij laten zien dat we deze taal beheersen, maar als het over een allochtoon gaat verwacht iedereen dat die gelijk goed Nederlands in woord en geschrift beheerst. En met die iedereen bedoel ik nagenoeg iedereen.
    Het is toch van de zotte dat een Nederlander een andere Nederlander weigert in de eigen taal aan te spreken.

    1. frayek

      FrankB, ik maar een reactie schrijven bij je bijdrage over De vierde man, blijkt de webmaster het al dichtgegooid te hebben. Dan maar even hier:
      Voor een ongelovige geïnteresseerde in religie met zo’n waardering voor Paul Verhoeven als jij moet zijn boek over Jezus toch interessant zijn, dacht ik. Maar ik haal het niet meer het uit te lezen voordat Jona de comments sluit. Hoe dan ook, wat ik tot nu toe gezien heb viel me alles mee! Ik ga het lang niet overal met hem eens zijn maar hij heeft erover nagedacht en het ene interessante idee volgt op het andere. Spannend, dat gezichtspunt van een filmmaker!

  5. N. Garrideb

    .”….. ook als je hebt aangegeven dat hij gewoon Nederlands mag praten …..”
    Maar dan rijst de vraag hoe je dat hebt aangegeven? Heb je het aan die verkoper gezegd, duidelijk gemaakt met gebaren, d.m.v. een briefje, e-mail, sms-berichtje, of had je het op je T-shirt laten afdrukken. Veel vragen dus. Vragen die vermeden kunnen worden door geen gebruik meer te maken van het tegen het einde van de vorige eeuw in zwang geraakte – aan de hulpverleningscultuur ontleende – werkwoord “aangeven”. Anders gezegd hoop ik medestanders te vinden in de bestrijding van het in deze tijd in zo zwang geraakte stroperige en naar vaagheid strevende taalgebruik.

Reacties zijn gesloten.