Tag: herinnering

herinnering

Afscheid

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Klassieken1 reactie
1 februari 1984

Ik kreeg vanmorgen het bericht dat mijn oude leraar Latijn is overleden, Ignace Johannesma. Hij werkte aan het Veluws College in Apeldoorn en is achtenzeventig geworden.

Ik was zeker niet zijn beste leerling. Weliswaar haalde ik soms een zeven, maar het schommelde toch meestal rond de zes.  Nooit heb ik elke uithoek van de Latijnse grammatica leren kennen, maar meneer Johannesma heeft me wel iets getoond van de schoonheid van de taal der Romeinen. In mijn beleving was het een soort mechaniekje, waarin alles paste op maar één manier. Daarna kon je nog discussiëren over de uitleg, maar je moest eerst de grammatica heel precies begrijpen.

Lees verder “Afscheid” →

Dromen

On door Jona LenderinginCultuur, Dagelijks leven, Italië
Tijdvak: 1875 na Chr. - 1900 na Chr.
1875-1900 na Chr.
V.M. Corcos, “Sogni”

Dit is een van mijn lievelingsschilderijen. Het is in 1896 geschilderd door de Italiaan Vittorio Matteo Corcos, het heet “Dromen”, en het is te zien in het Nationale Museum voor Moderne en Contemporaine Kunst in Rome. Het doek is volkomen unzeitgemäß: alsof het impressionisme niet heeft bestaan en alsof Van Gogh en zijn tijdgenoten er niet zijn geweest, streeft de kunstenaar naar een bepaald realisme.

Ik heb er een wonderlijke herinnering aan. In 1991 fietste ik naar Griekenland. Het moeilijkste was het stuk van Bourg-d’Oisans over de Col du Lautaret naar Briançon. Het is niet eens zo’n hoge pas, maar het was die dag ongelooflijk heet en hoe moeilijk die rit is, kan Greg Lemond u vertellen, die dat jaar op dat stuk heeft moeten lossen.

Lees verder “Dromen” →

Le temps retrouvé

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Geschiedenis
Beneden-Leeuwen, 1968

In 1994 verhuisde ik naar het huis waarin ik nog altijd woon. Ik had een doos met foto’s en wat fotoalbums, die ik op zolder plaatste en in feite vergat. Soms, als mensen me afdrukjes gaven van hun foto’s, legde ik die erbij. Eergisteren heb ik het stof er eens vanaf geblazen.

Dát maakt wat herinneringen los!

De foto hierbij toont mijn zus, vader en mijzelf. We woonden toen in Beneden-Leeuwen. Het is bizar dat ik na ruim veertig jaar nog precies weet hoe de woonkamer was, en dus kan reconstrueren dat we kijken naar een programma op de tv. Het is evident winter, zoals is te zien aan onze warme kleren, en ik denk aan de kachel en het enorme hok waar mijn vader de kolen uit haalde.

Lees verder “Le temps retrouvé” →