Kleine grappenmaker

Ik was op verjaardagsbezoek bij kleine E., over wie ik wel eens eerder heb geblogd (1, 2, 3). Ze wordt binnenkort drie en is al een hele meid, die prachtige liedjes kan schreeuwen, dol is op speelgoedauto’s en -treinen, muziek kan maken op de xylofoon of met de sambaballen, en die alle dieren van de wereld kan benoemen. Inclusief hun locatie in Artis.

We zaten op de grond en reden autootjes over en weer. Ik vroeg af en toe wat van auto dit was, waar de brandweerwagen naartoe moest of waar Bliksem McQueen was. Op een gegeven moment duwde ze een groot kussen naar voren waarop de afstandsbediening van de televisie lag.

Lees verder “Kleine grappenmaker” →

Olifantje in het bos

We hadden vorige week zondag vrij, de zon scheen, we zaten op een terrasje en we dronken een biertje. Of beter, alle aanwezigen op één na dronken een biertje, want Kleine E zat aan de limonade. Ik heb al vaker over die peuter geschreven want elke keer dat ik haar zie, heeft ze iets nieuws geleerd. Dit keer maakte ze haar debuut als zangeres.

Olifantje in het bos
Laat je moeders staart niet los
Anders raak je de weg nog kwijt
En dan heb je heel veel spijt

Lees verder “Olifantje in het bos” →

Peuter

Ik heb wel eens eerder geblogd over een tweejarig meisje in mijn omgeving, de dochter van een goede vriendin. Ik zal ze eens in de maand zien en zo zie ik hoe het kind met sprongen vooruitgaat. Het blijft me verbazen dat zo’n kleine uk al een volledig mens is, iemand die kan denken, communiceren, vragen kan stellen, zelfs als ze die nog niet zo snel kan uitspreken als een volwassene.

Zondag kreeg ik een SMSje van haar moeder, die even was neergestreken in de Brakke Grond, waar ik regelmatig zit. Toen ze na de lunch weer verder was gegaan, had het meisje gevraagd “Jona is weg hè”. Ze heeft me daar één of twee keer gezien, niet vaker, maar had dus onthouden dat ik daar wel eens kom.

Lees verder “Peuter” →

Vergeefs stukje

Ik was op visite bij een vriendin, een alleenstaande moeder met een dochtertje van twee. Terwijl de grootouders en ik ons tegoed deden aan de koffie en het appelgebak, waren onze gastvrouwen elders in de weer. De moeder had het meisje op haar rug genomen om paardje te rijden. Even waren ze hun gasten vergeten: “hihihi” hinnikte mijn vriendin terwijl ze door de kamer sprong. De peuter kraaide van plezier.

Lees verder “Vergeefs stukje” →

Hoewe

(En toen was ze alweer twee.)

Een jaar geleden beviel een goede vriendin van een dochter, die inmiddels dus één jaar oud is. Een lief klein meisje dat ik de afgelopen maanden heb zien groeien van een verontrustend kwetsbaar wezentje tot een kloeke explorator, die het hele huis doorkruipt of zelfs een beetje loopt, zich vasthoudend aan banken en tafels. Het is een wonder en dat is het.

Lees verder “Hoewe” →