De ruimtelijke grenzen van de Oudheid (1)

Een oudheidkundige analyse waar India, China en Japan deel van uitmaken (meer)

Een leuke, problematische en terechte vraag, afgelopen donderdag bij de mail:

Waarom beperkt de oudheidkunde zich tot het gebied rond de Oriënt en Middellandse Zee en niet bijvoorbeeld India, China en Japan waar ook al heel lang geschreven geschiedenis bestaat?

Terechte vraag

Dat de vraag leuk is, spreekt vanzelf. Waarom ’ie terecht is, vertel ik zo meteen. Het problematische is de aanname dat oudheidkunde beperkt zou zijn tot Oriënt en Middellandse Zee. Dat is echter niet het geval. Neem de definitie van “Antiquity” op de Wikipedia:

Lees verder “De ruimtelijke grenzen van de Oudheid (1)”

Een verborgen verzameling

Uit de etnografische collectie van het Universiteitsmuseum Groningen

Strikt genomen valt het onderwerp van deze bijdrage buiten dat van de Oudheidkunde, maar voor wie in etnografie of ook wel volkenkunde geïnteresseerd is, is dit stukje wellicht toch de moeite waard.

Etnografische collecties

Niet ver van de Eiffeltoren vindt men in Parijs het in 2006 geopende Musée du Quay Branly, een wonderschoon etnografisch museum, waar je als bezoeker als het ware van het ene continent naar het andere loopt en telkens weer geconfronteerd wordt met topstukken uit de kunst van landen en volken buiten ons directe aandachtsveld. Over dit museum volgt nog wel eens een aparte blog.

Lees verder “Een verborgen verzameling”