Ramones (of zo)

Laten we er geen doekjes om winden, Twitter is soms niet te verdragen omdat nogal wat gebruikers vooral bezig zijn te controleren of anderen wel voldoende verontwaardigd zijn over onderwerpen waarover ze blijkbaar verontwaardigd moeten zijn. Ik zal daarop geen uitzondering zijn. Maar soms gebeurt er iets aardigs, al had het vanmorgen een aanloopje nodig.

Eerst was er Marcel Hulspas, de auteur van het zo verschrikkelijk ten onrechte door alle boekenbijlagen genegeerde Uit de diepten van de hel, die nog probeerde verontwaardigd te zijn:

Beste Pauw, als je Meiland niet kent kom je niet direct van een andere planeet. De oogkleppen af, graag.

Omdat ik werkelijk niet wist wie of wat Meiland was, vroeg ik:

Wie is Meiland? Wat van pauw?

Waarop Hulspas antwoordde:

Ja Jona, je koketteert nu wel met je onbekendheid met low culture, maar ondertussen weet ik dat je een verstokte fan van ABBA bent.

Dit moest ik toch tegenspreken:

Ramones, @Marcelhulspas, Ramones.

Ik heb tien keer over de #Ramones geblogd.

Dat is echt waar. Nu mengde Christian Jongeneel zich erin, die u kent als de auteur van het zo verschrikkelijk ten onrechte door alle boekenbijlagen genegeerde Magda is overal:

‏One two three four Abba Abba Hey!

We kwamen ter zake. Ik blogde:

Je moest eens weten:

Nu was het tijd voor voor een tweet van Bart Braun (“roept al jaren dat hij nu echt binnenkort aan een roman gaat beginnen”, maar tot het zover is vooral Mare):

Geniaal idee! Stel je voor dat de band ook nog goed was geweest…

Ik antwoordde:

Ik vind het meer ABBA on steroids dan #Ramones, om eerlijk te zijn. Ik vraag me af of de Postmodern Jukebox iets met de Ramones zou kunnen.

Waarop Christian de discussie tot een goed einde bracht met de tweet waar het me om te doen is:

Zoiets?

Van zoveel gekte, ik word daar dus helemaal blij van. Net als van het origineel van de Ramones dat ik, bij wijze van afronding, ook maar even bied.

16 gedachtes over “Ramones (of zo)

  1. Frans

    Chateau Meiland, ik heb het ook niet gevolgd. En wat de muziek betreft, ik ben nou eenmaal meer van de funk dan van de punk.

  2. Robert

    Jona, het lijkt er sterk op dat je gevoelens jegens de Ramones omgekeerd evenredig zijn aan je gevoelens jegens Chagall? 😉

        1. Willem Vermeer

          Toevallig werd dit stuk vanmiddag in het Concertgebouw in Amsterdam gespeeld door het Radio Filharmonisch onder leiding van Karina Canellakis. Ik had het nooit gehoord. Hele bevredigende herrie.

          Het idee dat het een soort afbeelding van Stalin zou zijn komt uit “Testimony” van Solomon Volkov en wordt niet door andere bronnen gesteund. Zoals bekend is “Testimony” een bron met zwaarwegende makken.

    1. Ik denk eerlijk gezegd dat de recensent iemand is met een visie op de Oudheid die beïnvloed is door de klassieken, zie bijv. de wonderlijke uitweiding over de tweede eeuw als gelukkigste eeuw der mensheid. Maar het is een gewoon geschiedenisboek. Het is bovendien echt verdiepend, zeg maar tweede lijn, in plaats van een leuk boekje vol rariteitjes zoals er al te veel zijn.

      Anders gezegd: wie nooit leert dat geschiedenis een wetenschap is, zal elk geschiedenisboek moeilijk vinden.

      1. Ben Spaans

        Ik zeg niet dat ik de recensie onderschrijf, al worden er wel een paar puntjes gemaakt. Wat ik hoop te laten zien is dat de materie voor heel veel mensen gewoon te ver van hun bed lijkt.

Reacties zijn gesloten.