Allerzielen

Grond worden,
gras, kever, ochtendnevel,
smaak aan de tong van het grazend
vee en vlees zijn, weer.

Mest en molshoop worden,
bliksemvis in de sloot,
maar zo mogelijk
volle aar, zwellende korrel;

En gegeten worden
om man te zijn, vrouw te zijn,
ja vooral opnieuw mens te zijn,
en zichzelf in liefde te verzamelen.

Jan G. Elburg (1919-1992)

 

7 gedachtes over “Allerzielen

    1. Inderdaad, als misdienaar (6 jaar lang) heb ik op Aswoensdag iedere keer naar de Latijnse formule mogen luisteren: Memento, homo quia pulvis es et in pulverem reverteris. Dat was nog voor het tweede Vaticaans Concilie. En het is zeker waar.

  1. Marcel Meijer Hof

    Een stemmig gedicht, maar niet somber.
    Wie gezaaid, wordt geoogst.
    Morgen een kaarsje op het kerkhof
    voor wie traditie is toegedaan.

    De voluten aan deze fraaie gevelsteen swingen de pan uit (1752). Nederlands Rococo vind je vooral is dit soort kleinere architectuur-elementen.

    1. Martin

      Nee, niet somber.

      Ik vond het wel grappig dat de titel naar “zielen” verwijst, en dat er dan een gedicht komt waarin staat dat wij moleculair gerecycled worden, als een soort GFT afval, een beeld waarin geen plaats is voor een ziel. Onze moleculen kunnen in een “zwellende korrel” terecht komen, en dan een man of vrouw voeden, waardoor wij weer mens worden. Ik vermoed dat de dichter zich afvroeg hoe hij deze recycling moest begrijpen.

  2. Roger Van Bever

    Allerzielen

    ‘k Heb zoo menigmaal gegaan
    waar de wilgen treuren staan,
    buiten stad, naar ’t doodenveld …
    ‘k Heb bij woeste windgeweld
    ’t geel gebladert dwarren zien
    en onwetend op de knien
    neergezakt en nagedacht
    dat de dood met ’t menschdom lacht
    lijk de wind met ’t dorre blad …

    Kranke menschdom, sta hier wat
    bij de graven. ’t Wormgekriel
    knaagt aan ’t lichaam; maar de ziel,
    waar is zij? En lijdt zij niet
    ’t snoerend vagevuurverdriet,
    waar zij naar verlossing smacht
    en naar uw gebeden wacht?

    Allerzielen! Bededag
    dien ik niet vergeten mag …
    Allerzielen! Vader weent,
    moeder kermet zoo vereend …
    Vrouw of man of wie het is
    roepen ons om lavenis.

    1896 (?) (Eleison)

Reacties zijn gesloten.