Abdolahs onbetrouwbare verteller

De recensies over Kader Abdolahs novelle De kraai, het boekenweekgeschenk van 2011, waren niet bepaald vriendelijk. Meestal heb ik weinig twijfels aan het oordeel van onze literatuurcritici, maar dit keer vroeg ik me af of we hetzelfde boek hadden gelezen. Het is volgens mij althans onmogelijk om na de eerste bladzijde nog niet in de gaten te hebben dat Abdolah het verhaal laat doen door een onbetrouwbare verteller. In iets van 500 woorden zet hij je drie keer op het verkeerde been.

Het begint in de eerste zin, waarin de ik-figuur zichzelf voorstelt als handelaar in koffie, wonend op de Lauriergracht, no. 37. De verteller zal dan wel ’s Neêrlands alter ego zijn, Batavus Droogstoppel: bevooroordeeld, zelfvoldaan, xenofoob en moralistisch. De schrijver blijkt echter een Iraanse vluchteling, Refiq Foad, die aan de kost komt door te handelen in partijen afgekeurde koffie en zichzelf beschouwt als literator. Dat is de eerste keer dat de zaken niet zijn wat je denkt.

Lees verder “Abdolahs onbetrouwbare verteller”

Driemaal de Iraanse Revolutie: Kader Abdolah

De revolutie is in Iran nog niet vergeten
De revolutie is in Iran nog niet vergeten

Zonder twijfel hebben de dames en heren literatuurcritici verheven theorieën geformuleerd over belang en oogmerk der literatuurkritiek, maar voor ons, lezers, telt slechts één ding: is het boek goed genoeg om er tijd aan te besteden? Als het gaat over Het huis van de moskee is het antwoord een ronkend JA. De geschiedenis van de Aga Djan, een tapijtfabrikant die in de jaren zeventig zijn familie ziet uiteenvallen in voor- en tegenstanders van de Iraanse revolutie, levert een buitengewoon geslaagd boek op.

Om te beginnen is het prachtig geschreven. Aan het einde deelt Shahbal, de verteller van Het huis van de moskee, mee dat hij zich in een ander land heeft gevestigd en weliswaar is veranderd van schrijftaal, maar altijd heeft getracht de poëtische geest van het mooie oude Farsi een plek te geven in zijn verhalen. Als Nederlander kan ik die Perzische poëtische geest moeilijk navoelen, maar ik denk dat ik begrijp hoe Het huis van de moskee een Iraans verhaal in het Nederlands kan zijn.

Lees verder “Driemaal de Iraanse Revolutie: Kader Abdolah”