Bilingue

On door Jona LenderinginArcheologie, Etrurië, Oude Griekenland
Tijdvak: 550 v.Chr. - 475 v.Chr.
0550-0525 v.Chr.0525-0500 v.Chr.0500-0475 v.Chr.
Bilingue (Antikensammlung, München)

Op het moment dat u dit leest, zwerf ik door Parijs. Zoals u weet wisten de middeleeuwse theologen van de Sorbonne al dat de lieve God Parijs heeft geschapen als tegenwicht voor het universum, dat immers bot en bruut is. En het is een belangrijke wijsgerige kwestie, besproken door de filosofen in het Quartier Latin, waarom mensen, terwijl Parijs toch bestaat, ergens anders willen wonen. Wat ik maar zeggen wil: ik heb wel iets beters te doen dan bloggen.

Dus een plaatje. Het bovenstaande. Deze vaas – technisch: een hydria, die water bevatte – komt niet uit het Louvre, zelfs niet uit Parijs, maar uit de Antikensammlung te München. Op de schouder zien we van links een strijdwagen aan komen rijden; als u goed kijk ziet u dat de rechter strijdwagen rechtsomkeert maakt. De krijger middenin lijkt zich ook uit de voeten te willen gaan maken, al kijkt hij de naderende vijand nog wel aan.

Op de buik van de amfoor herkennen we de god Dionysos, die een drinkhoorn overhandigt aan Ariadne. Aan weerszijden staan satyrs. Het is allemaal wat klungelig geschilderd; de dynamiek die we bovenaan zien, is onderaan afwezig. Als u het verband weet tussen schouders en buik, mag u het me via de reageerpanelen laten weten, want ik heb geen idee.

Het leuke is de tegenstelling. Op de schouder van deze kruik zijn de figuren zwart tegen een rode achtergrond, op de buik hebben we rode figuren tegen een zwarte achtergrond. Een jargon: zwartfigurig en roodfigurig. Het eerste dateren we in de zesde eeuw v.Chr., het tweede in de vijfde eeuw v.Chr. En deze kruik uit München toont de overgang. De schilder was handiger met zwartfigurige dan met roodfigurige afbeeldingen, maar probeerde het toch eens. De kruik is gevonden in de Etruskische stad Vulci, en moet rond 510 v.Chr. zijn gemaakt.

Kunsthistorici noemen kruiken als deze, waarin twee stijlen tegelijk zijn gebruikt, een bilingue. Dat betekent letterlijk “tweetalig”, maar twee stijlen – vooruit, we moeten het maar niet verkeerd rekenen. Ik heb wel wat beters te doen dan mopperen. Ik ga eens naar het Louvre, kijken of ze ook daar een bilingue hebben.

[Dit was het 471e voorwerp in mijn reeks museumstukken.]


Naqš-e Rustam
november 10, 2018

Titus Livius (3): inhoud
juni 26, 2025

Het zoroastrisme
december 22, 2023
Deel dit:

9 gedachtes over “Bilingue”

  1. FrankB

    Dat zwarte geval van Dionysos rechts (voor ons kijkertjes) is geen linkerschouder maar een baard. Zo klungelig was de schilder ook weer niet.
    Vwb die belangrijke filosofische kwestie: de droom van elke Fransman (behalve dan de wijsgeren) is een huisje op het platteland met een flinke tuin om het eigen voedsel te verbouwen. Voor iemand roept “sterotype”: dit is mij drie maanden geleden nog bevestigd door een zeer betrouwbare bron – de schoonouders van mijn zoon. Die zijn op en top Frans en bezig een leuk huis op de Normandische duinen te bouwen, met uitzicht op zee. Voedsel verbouwen ze er al en ik heb drie keer op het strand gedineerd toen ik op bezoek was.
    Nu ken ik de betekenis van “leven als God in Frankrijk” (een uitdrukking waar ze smakelijk om moesten lachen) en aan Parijs heb ik helemaal niet gedacht. Een fijne stad, dat wel. Maar niet als er Olympische Spelen zijn.

  3. Huibert Schijf

    Als je nu toch door Parijs zwerft bezoek dan het Parc Monceau met zijn Museé Germuschi voor Aziatische kunst en al zijn folleys en munumentjes. De villa van de Camondos is ook te bezoeken.

      1. Huibert Schijf

        Ik woonde er in de buurt en bezocht het regelmatig. Een werkelijk fantastisch en rijk museum.

Reacties zijn gesloten.