Categorie: Muziek

Ach ja, wie heeft er geen favoriet mopje muziek. Ik ben geen kenner maar brom er toch af en toe wat over.

Yas, Arabology

On door Jona LenderinginMuziek
Yas

Het begon met een misverstand. Een vriendin had gehoord over een rapper uit Iran, Yas, die in zijn teksten aangaf zijn identiteit te baseren op zijn Perzische verleden. Zoals ik al schreef, vind ik dat geen prettige manier om met geschiedenis om te gaan, maar dat betekent niet dat ik geen begrip zou hebben voor Yas’ nationalistisch strijdlied. De aanleiding was namelijk de wijze waarop de oude Perzen werden getypeerd in de speelfilm 300: beestachtiger nog dan in het oorspronkelijke stripverhaal (meer).

Yas’ muziek was aardig genoeg om op Youtube verder te zoeken, en zo vond ik het onderstaande liedje, “Get it right”. Ik erken dat het niet veel om het lijf heeft. Het clipje begint stom, het Arabische deel van de tekst is een telliedje zoals ook in Sesamstraat wordt gezongen, en de Engelse tekst is ook niet bepaald verheffend. Maar het videoclipje is geweldig: een verzameling beelden van het dagelijks leven van gewone, jonge middenklassemensen in Cairo. Robert Altman zou de verschillende verhaallijnen hebben kunnen filmen en zo hebben kunnen documenteren hoe het Nabije Oosten werkelijk is. (Het kan zijn dat je even moet doorklikken.)

Lees verder “Yas, Arabology” →

Wolgaslepers

On door Jona LenderinginMuziek, Sovjet-Unie

Ik heb weinig met klassieke muziek. Als musici in twee-en-een-halve minuut en met drie akkoorden hun punt niet kunnen maken, zijn het volgens mij stuntels. Liever The Ramones dan Bach. Met Russen heb ik ook al niet zo veel. In september 1984 moest ik in militaire dienst: een compleet jaar heb ik verspild om te verhinderen dat ze ons land zouden veroveren. Tussen mij en de Russen wordt ’t nooit meer wat.

Maar verdraaid als het niet waar is. Op zoek naar iets anders struikelde ik over deze opname van het Lied van de Wolgaslepers.

Lees verder “Wolgaslepers” →

Aristoteles over David Bowie

On door Jona LenderinginGeschiedenis, Literatuur, Muziek
Tijdvak: 400 v.Chr. - 300 v.Chr.
0400-0375 v.Chr.0375-0350 v.Chr.0350-0325 v.Chr.0325-0300 v.Chr.
De “Ludovisi Aristoteles” (Museo Altemps, Rome)

Eén van de meest antieke ideeën waar ik de meeste moeite mee heb, is Aristoteles‘ axioma dat dingen een natuurlijke vorm zouden hebben. Als dat betekent dat een eikel kan uitgroeien tot een eik, heb ik er geen moeite mee, maar het wordt lastiger als de filosoof in de Poetica de toneelstukken van zijn eigen tijd beschouwt als datgene wat altijd de bedoeling is geweest, en de grote tragici van de vijfde eeuw typeert als niets meer dan stappen in de richting van wat het altijd al had moeten zijn.

Voor het moderne gevoel is de vorm van het toneel een afgeleide van de inhoud. Heb je een plot die met twee acteurs kan, dan neem je er twee, zoals in Heijermans’ Brand in de Jongejan; heb je er vier nodig, zoals Sofokles in Oidipous in Kolonos, dan neem je er vier. Er bestaat geen natuurlijke eis dat het er drie zouden moeten zijn.

Lees verder “Aristoteles over David Bowie” →