De Inka’s (4): Inti Raymi

On februari 21, 2024januari 7, 2026 door Frans BuijsinGeschiedenis, Peru, Precolumbiaans11 reacties

De Inka’s met Pizarro: een poging de Spaanse overheersing te presenteren als logische voortzetting van het rijk van de Inka’s (Humboldtforum, Berlijn)

[Laatste blogje in een vierdelig reeks door Frans Buijs over de Inka’s. Het eerste deel was hier.]

Terug in Cusco installeerden de Spanjaarden een familielid van Huayna Capac, Manco, als de nieuwe Inka, die ze echter zo vernederden dat hij in opstand kwam. Hij viel de Spanjaarden in Cusco aan met een groot leger, maar uiteindelijk bleken de Inka’s toch niet opgewassen tegen de harnassen, de vuurwapens en de paarden van de Spanjaarden en Manco moest zich terugtrekken naar Vilcabamba.

Toen Hiram Bingham in 1911 de ruïnes van Machu Picchu ontdekte, dacht hij dat het Vilcabamba was, maar later onderzoek wees uit dat het een buitenverblijf was van de vijftiende-eeuwse Inka Pachacutec Yupanqui en dat het waarschijnlijk al verlaten was voordat de Spanjaarden landden. De Spanjaarden hebben Machu Picchu nooit gevonden.

Lees verder “De Inka’s (4): Inti Raymi” →

De Inka’s (3): goud en aardappelen

On februari 21, 2024januari 7, 2026 door Frans BuijsinGeschiedenis, Peru, Precolumbiaans3 reacties

Tijdvak: 1500 na Chr. - 1525 na Chr.

1500-1525 na Chr.

[Derde blogje in een vierdelig reeks door Frans Buijs over de Inka’s. Het eerste deel was hier.]

Hoe kwam het dat Atahuallpa zich zo makkelijk liet overrompelen? Om een antwoord te vinden op die vraag gaat Wim Kamerbeek, de auteur van Atahuallpa’s vergissing, eerst te rade bij een ander boek, Zwaarden, paarden en ziektekiemen van Jared Diamond. De Spanjaarden hadden natuurlijk een technologisch overwicht op de Inka’s en ze waren resistent tegen ziekten.

Kennis van de wereld

Maar dat is niet alles. Ze hadden ook een voorsprong op het gebied van kennis. Pizarro kon zelf niet lezen of schrijven, maar hij had een hele cultuur achter zich die dat wel kon. En die al eeuwenlang contact had gehad met de buitenwereld, eerst met Azië en nu met Amerika. De Spanjaarden hadden het Aztekenrijk onder de voet gelopen en hadden dus al ervaring opgedaan met het verkennen en veroveren van de nieuwe wereld.

Lees verder “De Inka’s (3): goud en aardappelen” →

De Inka’s (2): Tawantinsuyu

On februari 21, 2024januari 7, 2026 door Frans BuijsinArgentinië, Chili, Ecuador, Geschiedenis, Peru, Precolumbiaans

Tijdvak: 1500 na Chr. - 1525 na Chr.

1500-1525 na Chr.

Ritueel beeldje van de Inka’s (Museum aan de Stroom, Antwerpen)

[Tweede blogje in een vierdelig reeks door Frans Buijs over de Inka’s. Het eerste deel was hier.]

Volgens het scheppingsverhaal van de Inka’s ontmoetten de zon Inti en de maan elkaar tijdens een zonsverduistering en schiepen zij toen de eerste Inka, Manco Capac en zijn zus Mama Ocllo om de mensheid te onderwijzen in landbouw, veeteelt (lama’s in dit geval), huishouden, godsdienst en wetten, kortom, alles wat een beschaving nodig heeft. Ze vestigden zich in Cusco, de navel van de wereld, dat het centrum van hun rijk werd.

Tawantinsuyu: het Rijk van de Inka’s

Of deze Manco echt bestaan heeft is niet helemaal duidelijk, maar er kwamen nog tien Inka’s na hem die hun macht steeds verder uitbreidden tot ze uiteindelijk heersten over een gebied dat de huidige landen Ecuador, Peru, Bolivia, Chili en het noordwestelijkste stukje van Argentinië beslaat. Ze noemden het Tawantinsuyu, het land van de vier windstreken.

Lees verder “De Inka’s (2): Tawantinsuyu” →

De Inka’s (1): Intipchurin en Runa

On februari 21, 2024januari 7, 2026 door Frans BuijsinGeschiedenis, Peru, Precolumbiaans

Tijdvak: 1500 na Chr. - 1525 na Chr.

1500-1525 na Chr.

Over de Inka’s zijn in het Nederlands niet zo heel veel boeken verschenen en dat is jammer, want deze beschaving is zeker zo interessant als die van de oude wereld. Misschien komt het door de afstand of doordat de Spanjaarden het gebied eeuwenlang overheerst hebben. Reisjournalist Wim Kamerbeek is in het gat gesprongen. Hij publiceerde onder andere voor reisblad Columbus en schreef ook al een geschiedenis van Zuid Amerika getiteld Ploegen van de zee (gebaseerd op een uitspraak van Simón Bolívar over revoluties). In Atahuallpa’s vergissing gaat het over het Inkarijk. Wat nu volgt is een bespreking van het boek aangevuld met wat persoonlijke observaties.

Geografie

De geografie van Zuid-Amerika wordt natuurlijk bepaald door de Andes, die enorme bergketen met toppen tot zesduizend meter hoog die zich van noord naar zuid uitstrekt over het continent en zo de regenwolken die opdoemen vanuit het tropisch laagland tegenhoudt, zodat het kustgebied ten westen van de Andes droog blijft (de droogste woestijn ter wereld is niet de Sahara maar de Atacama in Chili) en de regen die valt geen andere keus heeft dan de oostelijke wanden van de Andes af te stromen en zo beekjes en rivieren te vormen die uiteindelijk allemaal uitmonden in de reusachtige Amazone die al dat water duizenden kilometers verderop de Atlantische Oceaan in pompt en onderweg het grootste tropische regenwoud ter wereld creëert.

Lees verder “De Inka’s (1): Intipchurin en Runa” →