De Thraciërs (1)

Thracisch alssnoer uit de IJzertijd (Historisch Museum, Sofia)

De Thraciërs wisten zelf niet dat ze bestonden. “Thraciërs” was oorspronkelijk de naam die de Grieken gaven aan de bewoners van het gebied ten noorden van de Egeïsche Zee. Toen er later Griekse steden ontstonden aan de westkust van de Zwarte Zee, duidden de bewoners hun buren in het achterland eveneens aan als Thraciërs. Uiteindelijk ging het om een regio die iets groter was dan het huidige Bulgarije. Zelf hebben de mensen die daar woonden, zich nauwelijks herkend als één volk. De Griekse onderzoeker Herodotos kent de namen van een stuk of tien groepen die hij beschouwt als Thracisch, latere auteurs kennen nog meer namen.

Of die werkelijk corresponderen met de zelfaanduidingen, is maar de vraag. Het is niet plausibel dat er in historische tijden een groep bestond met de legendarische, aan Homeros ontleende naam Kikonen, terwijl ook Melinofagoi, “giersteters”, niet klinkt als een authentieke Thracische naam. Sinds de thracologie een echte wetenschap is – laten we zeggen sinds de jaren zeventig – worden meestal vier groepen aangewezen: twee ten noorden van het Balkangebergte, dat als een horizontale lijn van oost naar west door Bulgarije loopt, en twee in het zuiden. Het zijn:

Lees verder “De Thraciërs (1)”

Tatoeage

Vandaag een volkomen overbodig blogstukje, dus u leest verder op eigen risico. Het gaat over een idee dat ik ruim een kwart eeuw geleden had. Ergens begin jaren negentig – we hebben het over de moeilijk voorstelbare tijd vóór het internet – had ik het voornemen een tatoeage te laten zetten. Ik was in die tijd erg enthousiast over een LP van de Urban Dance Squad, Life ’n’ Perspectives of a Genuine Crossover en vooral over dat ene zinnetje dat het hedendaagse leven typeerde als een “jigsaw scene”. Dat stond ook op de LP-hoes: een wereldbol die bestond uit vier puzzelstukjes. Zie boven.

Ik herkende er wel wat in. Ook mijn wereld bestond (en bestaat) uit in elkaar grijpende subculturen. Een piepkleine schoudertatoeage bestaande uit een cirkel van vier gekleurde puzzelstukjes, dat leek me daarom wel wat. Het moest niet teveel op die elpee-hoes lijken, dus vier effen vlakjes in primaire kleuren, dat was wat het moest worden.

Lees verder “Tatoeage”