Vandaag is het 12½ jaar geleden dat ik begon met deze blog. Ik had destijds al een kleine Engelse blog om reclame te maken voor Livius.org, dus nieuw was het bloggen niet. Het eerste stukje op de Mainzer Beobachter ging over de Quichot, en de dagen erna plaatste ik vooral bestaand materiaal. Na een maand kreeg nieuw geschreven kopij de overhand en sindsdien is er vrijwel elke dag wel een blogje verschenen. De liefhebber vindt enkele kengetallen daar.
Aanvankelijk wilde ik op deze blog een breed spectrum aan onderwerpen behandelen. Daarom ook de naam: een krantentitel, geplagieerd van Multatuli, die over alles een mening had en in de Ideën dezelfde vrijheden nam die een blogger neemt. Uiteindelijk werd het, om redenen die ik eerder uitlegde, een Oudheidblog. Tot zover het verleden.
De blog vandaag
Zoals de blog heden ten dage is, ik ben er blij mee. Daarvoor zijn allerlei redenen, waarvan de voornaamste het dagelijkse contact is met geïnteresseerden. Ik krijg immers reacties, kan allerlei mensen om advies vragen en mag elke week tientallen vragen beantwoorden. Het is bovendien leuk vormen te bedenken om de Oudheid uit te leggen: de reeks over Caesar trekt steeds nieuwe lezers, de methodische artikelen zijn erg populair en de wekelijkse reflectie op het eerstejaarshandboek heeft voor mijzelf iets didactisch. Ook de reeks Geliefde Boeken is voor mij een verrijking.
Er gaat van het bloggen bovendien iets disciplinerends uit. Het helpt organize and measure the best of one’s energies and skills. Ik kan met mijn blog zo nu en dan een ergernis omzetten in iets positiefs, en vind daarvoor beloning in het mogen zien groeien van iets dat – even zonder valse bescheidenheid – veel mensen een plezier doet.
De vraag blijft wel knagen of ik mijn energies and skills niet efficiënter had kunnen organiseren. De vraag “hoe krijgen we zoveel mogelijk Oudheid zo snel en zo goed mogelijk bij zoveel mogelijk mensen?” veronderstelt dat alle partijen samenwerken. Musea, wetenschappelijke instellingen, uitgeverijen, stichtingen en bedrijven zijn echter vooral bezig met zichzelf. Intellectueel halen oudheidkundigen er niet uit wat er in zit, waardoor mensen niet zien wat het wetenschappelijke is van de oudheidkundige wetenschappen. Daarom gaat er elke vier, vijf maanden wel ergens een instelling dicht. Als er een gedeeld perspectief zou zijn, kunnen we onze activiteiten daarop richten en bereiken we samen meer.
Wat ik kan doen: informeren. De handboekreeks heeft me duidelijk gemaakt dat sommige informatie in ons taalgebied online niet is te vinden. Ik denk nu aan het schrijven van wat meer encyclopedische blogs, die enkele lacunes in het online-aanbod kunnen dichten. Misschien heeft u herkend dat de stukken over de Achaimeniden, de Seleukiden, de Parthen en de Sassaniden behoren tot deze reeks. Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik dit precies wil aanpakken, want zulke stukjes missen de speelsheid die een blog leesbaar maakt. Ik heb in elk geval geen zin in gewichtigdoenerige voetnoten met verwijzingen naar ontoegankelijke literatuur achter betaalmuren.noot
Toekomstplannen
U merkt, ik ben beland bij de toekomstplannen. Er zijn de laatste maanden wat technische dingen vernieuwd, waarvan u het WhatsAppkanaal misschien hebt gevonden. Ook heb ik het afgelopen jaar contact gehad met allerlei onderzoekers: deels om een boek te schrijven, deels om met meer kennis van zaken te kunnen bloggen.
En tja, dan zijn er de financiën. De blog moet natuurlijk gratis blijven. We bestrijden de virulente desinformatie over de oude wereld niet door goede informatie (en ik verbeeld me dat ik die lever) te leggen achter betaalmuren. Ik maak echter kosten. Kortom, er komt een systeem voor vrijwillige donaties. Uw bijdrage wordt gewaardeerd.
Van harte Jona!
Gefeliciteerd met dit koperen jubileum! Hopelijk heb je de boel na 12,5 jaar wel een beetje opgepoetst 🙂 Ik lees je blog al behoorlijk lang, lang voordat ik aanleiding/behoefte had een eerste reactie te plaatsen.
Nog steeds lees ik je blog met enige regelmaat, ik heb er in de loop van de jaren veel van geleerd, maar belangrijker misschien heeft het ook problemen gepresenteerd waar ik nu nog over nadenk. Apropos is dat ook de reden waarom ik het ontbreken van noten soms betreur, niemand heeft het laatste woord en soms heb je die noten nodig om te controleren of de herkomst van een idee te reconstrueren.
Dank dus Jona, ik hoop dat de Oudheid genoeg interessante problemen voor je blijft opwerpen. Sterker, daar twijfel ik niet aan. Misschien spannen omstandigheden weer zo samen dat we er niet onder uit komen om het een en ander onder het genot van een drankje te bespreken. Lijk mij leuk.
Ja, we moeten inderdaad even ergens gaan borrelen. Ik ben je ook nog een antwoord op een mailtje verschuldigd.
Ha, dan moet ik even nadenken over welk mailtje dat gaat…
Van harte gefeliciteerd met het bereiken van deze mijlpaal! Op naar het 25-jarig jubileum.
Proficiat!
Gefeliciteerd. En toch wel wat bereikt hè – met alle gepieker en zelfkastijding of het allemaal niet voor niets is wat je doet, en bijna ‘niemand’ bereikt…🙂😏
Beste Jona. Van harte gefeliciteerd met je 12,5 jarig jubileum van je blog. Een hele knappe prestatie om dit zo lang en vooral intensief (6000x) vol te houden. Complimenten hiervoor en bedankt voor het delen van je kennis over de oudheid.
In een woord: fantastisch gedaan!
Ja, echt een mijlpaal en de blogborrel was gezellig. En omdat het te laat is om te reageren op het allereerste stukje: in de kinderversie van Don Quijote die ik las en zag als tekenfilm toen ik een jaar of tien was werd het bordeel een herberg. Keurig opgelost zonder het verhaal geweld aan te doen.