Sien Demuynck, De Galliërs

Eind 2025 verscheen De Galliërs. Een geschiedenis van Gallia Belgica en zijn inwoners van de jonge historica Sien Demuynck. Demuynck nam haar thesis over de ruime omgeving van Doornik in de (pre-)Romeinse tijd als basis en stelt zich als doel om recente kennis  samen te brengen in een boek voor een breed publiek over Gallia Belgica.  Haalt ze dat doel?

Wat is “een breed publiek”? Ik veronderstel dat het gaat om mensen die een algemene interesse hebben in geschiedenis, wellicht meer specifiek in de oudheid of lokale geschiedenis, maar die niet noodzakelijk veel voorkennis hebben of zich door een dik boek met voetnoten willen worstelen.

De Galliërs heeft met een aantrekkelijke vormgeving alvast troeven om deze lezers te verleiden. De korte hoofdstukken, vele illustraties en vlotte schrijfstijl maken dit een laagdrempelig werk. Er zijn geen voetnoten. Er is ook geen register, wat een keuze is die ik niet goed begrijp: daar heeft elke lezer toch iets aan? In plaats van een uitgebreide bibliografie met wetenschappelijke artikels vind je achteraan een overzicht van andere publieksboeken waarvan de auteurs de MB-lezers bekend in de oren klinken (o.a. Nouwen, Clerinx, Wijnendaele, Buijtendorp en zelfs ene Lendering). Er worden video’s, podcasts, websites en musea aangeraden.

Inhoudelijk krijgen we een chronologisch overzicht van in de prehistorie tot aan het Merovingische grafveld in Koksijde. Demuynck gaat echter ook voorbij de eerste lijn. Ze onderbreekt het verhaal af en toe voor uitleg over terminologie, bronnen (archeologie, teksten, taal) en de soms onoplosbare problemen die dat alles met zich meebrengt. Dat is een meerwaarde die niet elk werk voor deze doelgroep biedt.

Mensen met een bovengemiddelde interesse in de oudheid zullen weinig nieuws ontdekken. De kans is groot dat u een aantal van de boeken uit de bibliografie al gelezen hebt en dat Demuyncks werk dus vooral herkenning biedt. Dan nog ben ik blij met deze aanwinst in de boekenkast, al was het maar om de heldere samenvatting, de passende illustraties (we vergeven haar de occasionele achttiende-eeuwse gravure of het negentiende-eeuws schilderij) en het leuke overzicht van archeologische topstukken op het einde.

De Galliërs doet wat het belooft en doet dat goed. Dit is een prima boek voor wie deze periode wil leren kennen op een toegankelijke manier. Voor sommigen zal dit smaken naar meer en het brengt hen via de boekenlijst achteraan hopelijk een eind op weg. Jammer dat De Galliërs net te vroeg uitkwam om ook naar Rome en de Lage Landen door te verwijzen.

[Een gastbijdrage van Dirk Zwysen. Dank je wel, beste Dirk!]

Deel dit: