Op de fiets naar Thessaloniki (4)

Mijn fiets, met volle tassen.

Ik heb u al eens verteld over Peter Connolly, de Britse tekenaar die zoveel heeft gedaan voor de bestudering van de antieke krijgskunst. Je kunt de redacteuren die beeldmateriaal gebruiken om de oude wereld te tonen, rustig indelen in twee groepen: degenen die menen dat een rechtenvrij Renaissance-schilderij of een negentiende-eeuwse gravure goed genoeg zijn en degenen die de kwaliteit willen halen die Connolly haalde. Hij kon echter ook goed schrijven en het was zijn verhaal over Hannibal dat me ertoe bracht de Alpen over te gaan. [[Vul hier zelf uw grap over olifanten en fietsen in.]]

Over de vraag welke pas Hannibal heeft genomen, was vorig jaar nog het een en ander te doen, maar voor zover ik kan zien heeft Connolly het probleem al in de jaren ’70 nuchter tot normale proporties teruggebracht en opgelost. U leest hier mijn samenvatting. Het ging om de Col du Montgenèvre tussen Briançon en Turijn. En daarover wilde ook ik Italië binnenrijden.

Lees verder “Op de fiets naar Thessaloniki (4)”

Dromen

V.M. Corcos, “Sogni”

Dit is een van mijn lievelingsschilderijen. Het is in 1896 geschilderd door de Italiaan Vittorio Matteo Corcos, het heet “Dromen”, en het is te zien in het Nationale Museum voor Moderne en Contemporaine Kunst in Rome. Het doek is volkomen unzeitgemäß: alsof het impressionisme niet heeft bestaan en alsof Van Gogh en zijn tijdgenoten er niet zijn geweest, streeft de kunstenaar naar een bepaald realisme.

Ik heb er een wonderlijke herinnering aan. In 1991 fietste ik naar Griekenland. Het moeilijkste was het stuk van Bourg-d’Oisans over de Col du Lautaret naar Briançon. Het is niet eens zo’n hoge pas, maar het was die dag ongelooflijk heet en hoe moeilijk die rit is, kan Greg Lemond u vertellen, die dat jaar op dat stuk heeft moeten lossen.

Lees verder “Dromen”