Tag: Nederlandse Spoorwegen

Nederlandse Spoorwegen

Werkcoupé

On door Jona LenderinginDagelijks leven3 reacties
werk
Mijn bijna voltooide boek

De trouwe lezers van deze kleine blog zijn ervan op de hoogte dat de stiltecoupé in de trein hier een van de running gags vormt. Niet dat ik er niet serieus over ben, overigens, want er zit iets echt grondig verkeerd als je mensen moet verzoeken zich aan de regels te houden en het evengoed niets uithaalt. Dat leest u hier nog maar eens terug, in een stuk waarop ik van de NS een aardige reactie heb gekregen.

Dat ik het vrij systematisch aankaart als er weer iets verkeerd zit in het openbaar vervoer, brengt vanzelfsprekend met zich mee dat ik het ook eerlijk moet erkennen als de dingen gewoon goed gaan. Dat heb ik dan ook al wel eens gedaan, zoals in het stukje over deze competente directeur.

Lees verder “Werkcoupé” →

Onbevangenheid

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Verbijstering4 reacties
Gevelsteen (Hobbemastraat 9, Amsterdam)

Ik schrijf dit in de trein naar Apeldoorn, waar ik mijn ouders wil opzoeken. Geen problemen in de stiltecoupé dit keer (dat wil zeggen dat de twee pratende dames zich op hun gedrag lieten aanspreken en elders gingen zitten, waarvoor mijn ongeveinsde dank) en over die vervloekte OV-chipkaarten schrijf ik nog een andere keer.

Nee, dit stukje is veel tragischer. Mijn vader belt en vraagt hoe laat ik er zal zijn. Ik moet antwoorden dat ik dat niet weet omdat de trein momenteel in Hilversum stilstaat. Er staat in Baarn een treinstel defect te zijn en mijn trein kan daardoor niet vertrekken.

Lees verder “Onbevangenheid” →

Stiltecoupé

On door Jona LenderinginDagelijks leven8 reacties
Gewoon stil zijn. Zo kan het dus ook.

Het is de nacht van maandag op dinsdag en ik reis vanuit Nijmegen terug naar Amsterdam. Ik heb een lift gekregen tot Utrecht en heb daar op het perron moeten wachten tot mijn trein kwam. Dat is vervelend: op het perron staan geen bankjes en ik kan dus niet mijn laptop uitpakken om iets nuttigs te doen. Je kunt wezenloos voor je uit staren, meer niet. En ik heb echt wel iets belangrijkers te doen dan wezenloos voor me uit staren, want ik heb werk bij me dat voor morgenochtend af moet.

Gelukkig komt de trein wat vroeg langs het perron rollen en kunnen we instappen. Om er zeker van te zijn dat ik in elk geval het halve uur tot Amsterdam CS zal kunnen werken, ga ik zitten in de stiltecoupé, en ik tref het: ik heb een fijn compartiment voor mezelf. Ik start mijn computer en werk verder.

Lees verder “Stiltecoupé” →

Rotterdam CS

On door Jona LenderinginDagelijks leven4 reacties

rotterdam_cs_letters

Ik zou zo verschrikkelijk graag eens iets aardigs willen schrijven over het – zoals ik me werkelijk kan herinneren – ooit prachtige voormalige rijksspoorwegbedrijf. Soms gaan op de rails de zaken namelijk nog altijd gewoon goed en ik heb ook wel eens iets aardigs kunnen vertellen. Als zich een gelegenheid voordoet, zal ik dat zeker nog eens doen, bijvoorbeeld als in de nieuwe dubbeldektreinstellen inderdaad een duidelijk onderscheid komt tussen werkplekken en gezelligheidsplekken.

Even leek het erop dat ik vandaag al iets leuks zou kunnen melden. Ik moest gisteren namelijk in Rotterdam zijn en verheugde me op het nieuwe station, dat ik in de afgelopen jaren heb zien veranderen. Het leek mooi te worden.

Lees verder “Rotterdam CS” →

100x stiltecoupé-ergernis

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Verbijstering34 reacties
Gewoon stil zijn. Zo kan het dus ook.

De stiltecoupés bestaan al jaren en al jaren zijn er mensen die in de stiltecoupés kletsen. Ik heb er al verschillende keren over geblogd en mijn tweet dat de NS sprinklerinstallaties met geluidssensoren moesten installeren is een keer of twintig, dertig geretweet. Wanneer ik er zo over schrijf, krijg ik wel eens als reactie dat je sprekers er het beste beleefd aan herinnert dat het een stiltecoupé is en dat het vroeg of laat dan wel bij ze zal inzinken dat er mensen zijn die hun rust nodig hebben.

Lange tijd dacht ik dat ook, al vond ik het de wereld op zijn kop. In de niet-rokencoupés hoefde je niet te zeggen dat er niet mocht worden gerookt; mensen onthielden zich vanzelf van deze activiteit. Met een tweedeklaskaartje ga je niet in de eerste klas zitten, dat weten mensen eveneens. Zo zou je denken dat ze tevens weten dat ze in de stiltecoupés rustig moeten zijn.

Lees verder “100x stiltecoupé-ergernis” →

Fijn met de trein

On door Jona LenderinginVerbijstering

Op weg naar een belangrijke afspraak in Lelystad. Extra vroeg op pad gegaan want ik moest de trein van 18.07 zeker halen en hield rekening met vertraging, die je immers altijd hebt als het er werkelijk op aankomt. Doordat de kaartjesautomaat het niet goed deed, miste ik de trein inderdaad.

Ik was niet de enige die verder rende naar de stoptrein die om 18.10 vertrok vanaf een dichtbijgelegen perron. Die trein was echter zo vol dat ik er niet meer bij kon.

Lees verder “Fijn met de trein” →

Dood op het spoor

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Verbijstering2 reacties

Ik ben zojuist met de trein naar Amsterdam vertrokken vanuit Assen. Ik had de reis eigenlijk willen beginnen in Groningen en had daar mijn kaartje al gekocht toen aan de reizigers werd meegedeeld dat er “wegens een aanrijding” geen treinverkeer was naar Assen.

Er waren al drie bussen vertrokken en er zouden er nog drie rijden, maar hoe laat die zouden aankomen wist niemand en aangezien er dus “(zeer) beperkt busverkeer” was, moest ik rekening houden met een vertraging van minimaal een uur. Omdat ik liever niet overnacht in Zwolle of Amersfoort, nam ik een taxi naar Assen. Daar werd omgeroepen waarom de trein niet reed. “Wegens een aanrijding met een persoon rijdt de sprinter naar Groningen niet.”

Lees verder “Dood op het spoor” →

Vertraagde treinen

On door Jona LenderinginDagelijks leven14 reacties

trein1

Ik weet niet wie de communicatiestrateeg is van de Nederlandse Spoorwegen, maar het staat buiten kijf dat hij (M/V) briljant is. Slecht nieuws wordt de laatste tijd steeds zó gebracht dat alleen een enorme zuurpruim er geen plezier aan beleeft. Wanneer je hoort dat de trein “aankomt over tien minuten”, heb je toch maar mooi een leuk puzzeltje om op te lossen: wat de NS eigenlijk willen laten weten is immers dat je trein is vertraagd. Als de trein niet rijdt “wegens aangekondigde werkzaamheden” weet je dat ze bedoelen dat het je eigen schuld is dat je het niet weet. De decodering van NS-boodschappen is een schone zaak en schenkt forenzen veel vermaak.

Tot zover het sarcasme. Er schuilt een fundamenteel probleem in de manier waarop de NS mensen slecht nieuws brengen: door mooi weer te spelen. Ze laten je geen ruimte om je te ergeren, terwijl die ergernis wel degelijk reëel is. Een trein die te laat is, is gewoon te laat en het is dubbel storend als degenen die daarvoor verantwoordelijk zijn, doen alsof er niets aan de hand is.

Lees verder “Vertraagde treinen” →

Stiltecoupé, andermaal

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Verbijstering14 reacties

Ik heb al eens eerder geblogd over mijn frustratie dat het in de stiltecoupé lang niet altijd stil is. Soms besteed ik er een kunnen-die-proleten-hun-mond-niet-houden-in-de-stiltecoupé-tweet aan, wat door mijn reguliere volgers op Twitter inmiddels wordt herkend als een niet helemaal serieus te nemen running gag. Ik realiseer me dat de stiltecoupé, in het licht der eeuwigheid bezien, niet zo’n groot belang heeft.

Dat wil niet zeggen dat de frustratie niet reëel zou zijn. Afgelopen zondag reisde ik rond het middaguur van Amsterdam naar Heerlen, toen op het Amstelstation een echtpaar binnenkwam dat de gezelligheid uitstraalde. Ik wist instinctief dat ze geen boeken, laptops of kranten tevoorschijn zouden halen, en inderdaad: ze keken uit het raam en gaven commentaar op wat ze zagen (“zie je wat een leuke crossbaan dat is?”). Na verloop van tijd besloot ik er iets van te zeggen.

Lees verder “Stiltecoupé, andermaal” →