Tag: Nederlandse Spoorwegen

Nederlandse Spoorwegen

Aangeschoten wild

On door Jona LenderinginPolitiek5 reacties

Ik ga nu bloggen over Ineke van Gent. U weet wel, die van de forensentax. En dat is het probleem. Ze is in uw perceptie – terecht of onterecht, dat maakt niet uit – alleen nog de politica die de Nederlandse forensen tot op het bot bruuskeerde.

Hoe zat het ook alweer? In de eerste plaats: in Nederland zijn de huizenprijzen de laatste decennia sterk gestegen. In de tweede plaats: Nederland heeft, zoals we vorige week weer eens hoorden, een open economie. Dat betekent dat werkgelegenheid hier makkelijk weg kan stromen. Daarom proberen onze kabinetten, in feite ongeacht hun samenstelling, het scholingspeil hoog en de lonen laag te houden. Ook wordt het werkgevers eenvoudig gemaakt personeel aan te nemen op basis van tijdelijke contracten. Daarnaast wordt het voor werknemers makkelijker gemaakt werk aan te nemen buiten hun woonplaats, doordat reiskostenvergoedingen niet werden belast. Alles om de werkgelegenheid in Nederland te houden.

Lees verder “Aangeschoten wild” →

Het spoor en de flexwerker

On door Jona LenderinginDagelijks leven3 reacties
Waren alle treinen maar als kantoor bruikbaar.

Ik moest zondag in Apeldoorn zijn. Vanuit Amsterdam is dat een vrije lange treinreis, maar je kunt in de trein wel wat werken, zeker als je een kaartje neemt voor de eerste klasse. Die is op dit traject in de regel vrij stil. Helaas moet je bijna altijd een overstap maken in Hilversum of Amersfoort, waar je, omdat er op de perrons te weinig banken zijn, ruim een kwartier staat te wachten. Twintig minuten die je dus niet productief kunt benutten.

Omdat ik dit reisje regelmatig maak, kan ik deze moeilijkheden dromen, maar zondagavond had ik toch een ervaring die nieuw was. Ik koos op de terugreis een van de wél doorgaande treinen – die van acht uur, om precies te zijn – maar juist toen ik me had ingericht en we het station verlieten, floepte het licht uit. De passagiers haalden de conducteurs erbij, maar ondanks hun verwoede pogingen gingen de lampen niet meer aan, en dat bleef zo.

Lees verder “Het spoor en de flexwerker” →

Thrill seekers

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Verbijstering2 reacties

Het verbod op smadelijke godslastering is nog niet ingetrokken, en dat is maar goed ook, want anders zouden vannacht de meest afschuwelijke vloeken hebben geklonken door het Haarlemse station, waarvan de echo’s tot vandaag zouden hebben weerklonken en die de forenzen vanmorgen diep, diep zouden hebben verontrust. En het gaat ook om iets dat diep verontrustend is.

Om 01.35 zou de laatste trein naar Amsterdam op perron 3 aankomen. Dit perron bestaat uit twee delen, 3A en 3B. Op de voorlichtingsborden stond de ene perronhelft aangegeven (ik meen 3B, maar het kan andersom zijn geweest), en dat was dan ook de plaats waar de nachtelijke reizigers wachtten op de trein, die met vijf minuten vertraging aankwam.

Lees verder “Thrill seekers” →

Agressie in de trein

On door Jona LenderinginDagelijks leven

Omdat in Nederland alles vijftig jaar later gebeurt, hebben wij nog Teletekst, en daar lees ik:

NS-directeur Thijssen roept reizigers op in actie te komen als NS-medewerkers slachtoffer worden van geweld. We kunnen het niet alleen, schrijft ze in een open brief op de NS-website. Ze zegt er wel bij dat treinreizigers zichzelf niet in gevaar mogen brengen.

Mag ik een suggestie doen? Stel een telefoonnummer in waarheen overlast kan worden geSMSt, zoals in sommige bioscopen. Daar kun je bij onrust je zaalnummer doorSMSen, waarna het bioscooppersoneel dan naar de zaal toekomt. Zoiets moet ook kunnen met trein- en rijtuignummers, waardoor conducteurs elkaar snel te hulp kunnen komen. De politie weet dan meteen waar in de trein iets is gebeurd en kan gericht handelen. Het systeem kan ook dienen om minder ernstige vormen van overlast in de kiem te smoren, bijvoorbeeld doordat conducteurs tijdens de reis worden geattendeerd op dingen die verkeerd gaan.

Lees verder “Agressie in de trein” →

Competente conducteur

On door Jona LenderinginAmsterdam, Dagelijks leven
Gevelsteen (Hobbemastraat 9, Amsterdam)

Ik heb op deze kleine blog wel eens geschreven over problemen met de Nederlandse Spoorwegen, en het lijkt geen overdreven pessimisme als ik voorspel dat dat nog wel vaker zal gebeuren Dat verplicht me dus om ook te prijzen wat wél goed is.

Zoals de aardige, met een zuidelijke tongval sprekende conducteur die op zondag 3 juni op Amsterdam-Centraal op het perron stond te wachten bij de intercity van 11.38 naar Maastricht. Rustig stond hij iedereen te woord, inclusief de ietwat chaotische dames die naar dit perron waren gestuurd om de trein te halen naar Haarlem. Hij haalde zijn zakcomputer erbij om op te zoeken hoe hij hen kon helpen, en terwijl deze opstartte, keek hij rond of er nog meer vragen waren.

Lees verder “Competente conducteur” →

Het spoor bijster

On door Jona LenderinginDagelijks leven1 reactie

Ach ja, de trein. In de trein uit Antwerpen die op zaterdagavond om 19.45 Schiphol binnenrijdt, wordt omgeroepen dat de trein inmiddels zóveel vertraagd is – ruim drie kwartier – dat ze niet verder zal rijden. De reizigers naar Amsterdam CS kunnen het beste overstappen op de Fyra.

Als de passagiers eenmaal op het perron staan, wordt daar omgeroepen dat de Fyra naar Amsterdam wegens werkzaamheden niet zal rijden.

In de lik na een computerfout?

On door Jona LenderinginDagelijks leven9 reacties
Nachttrein

“Dan halen we de politie d’r toch bij!” Het werd echt tegen me gezegd maar het kón niet waar zijn. Ik was werkelijk onschuldig aan het mij ten laste gelegde: zwart rijden met de trein. De hele situatie was absurd. Maar ik zat er middenin en het leek erop dat ik een nacht zou gaan doorbrengen in een politiecel.

Ik was ’s avonds laat onderweg van Schagen naar Amsterdam. Ergens bij Heerhugowaard had een conductrice mijn kaartje gezien en mijn kortingkaart gescand. Er was niets mis mee geweest. Nu, tussen Castricum en Zaandam, werd ik opnieuw gecontroleerd en dit keer zou mijn kortingskaart ineens al acht maanden verstreken zijn. Gek toch dat het zojuist niet was gezien. Of de dag ervoor in de trein uit Den Haag. Of de dag daarvoor in de trein naar Den Haag.

Lees verder “In de lik na een computerfout?” →

De stiltecoupé

On door Jona LenderinginDagelijks leven2 reacties

stilte_bruin

Een treinreis kan het heerlijkste zijn wat er is. Je zit lekker, je leest wat, je kunt er een kop koffie bij nemen, en aan het einde van de rit ben je in een andere stad. Treinreizen kunnen ook gruwelijk zijn. Bijvoorbeeld als naast je twee mensen een gesprek voeren, zodat jij niet kunt lezen. Trouwens, met mobiele telefoons is één spreker voldoende om het bloed onder je nagels vandaan te halen.

Kortom, ik ga als het even kan zitten in de stiltecoupé. Dat lost de problemen echter niet op. Te vaak moet je mensen erop aanspreken dat het in dit deel van de trein de bedoeling is dat het enigszins rustig blijft, maar ik merk dat mijn niet geringe frustratie over het gekwaak in de regel wordt overtroffen door woede dat mensen zo onbeschoft zijn. Dus ik houd mijn mond maar. Het komt regelmatig voor dat ik, als ik een drukke stiltecoupé voor me zie, ergens anders ga zitten om de stress te vermijden: dan maar geen rust, als ik, door me niet kwaad te maken, een hartaanval vermijd.

Lees verder “De stiltecoupé” →