De profundis

stilte_telefoon

Als je veel reacties wil hebben op een blogstukje, schrijf over de islam. Als je wil worden gelezen, schrijf over het openbaar vervoer. Desondanks schrijf ik niet wéér over de trein omdat ik op zoek ben naar extra clicks. Waarom wel, dat leest u zo. Eerst even hoe gisteren bij mij de stoppen doorsloegen.

Ik vertrok afgelopen woensdag om 21:12 uit Nijmegen en ik had een heel goed humeur. Ik kwam terug van een gesmeerd lopende vergadering, had lekker gegeten en had de trein nét gehaald. “Dat was op het nippertje,” zei ik tegen de conducteur die de deur sloot toen ik was ingestapt. “U bent twintig seconden te laat,” zei hij, zonder een spoor van verwijt, maar gewoon als een vriendelijke constatering.

“Ik had niet verwacht dat ik mee kon,” antwoordde ik, “ik was ervan uitgegaan dat ik zou moeten wachten.” Ik weet niet meer hoe het gesprek afliep maar het was vriendelijk en ik ging op zoek naar een stille plek om te kunnen lezen in het toffe boek dat ik moet recenseren.

Lees verder “De profundis”

Naar het gekkenhuis

Mijn fiets links achteraan. Met wat hulp wist ik hem in Apeldoorn toch op het perron te krijgen.
Mijn fiets links achteraan. Met wat hulp wist ik hem in Apeldoorn toch op het perron te krijgen.

Je zou zeggen dat het simpel was, vanuit Amsterdam naar je werk in Zutphen gaan en daarna, op de weg terug, nog even langs bij je moeder in Apeldoorn. Gewoon op een doordeweekse dinsdag. Vergeet het maar.

Mijn moeder woont namelijk niet bepaald op loopafstand van het station. Ik zou de bus moeten nemen om er te komen en die vertrekt vijfentwintig minuten nadat ik aankom vanuit Zutphen en keert bij het station terug vijfentwintig minuten voordat mijn trein naar de Randstad vertrekt. Om te verhinderen dat ik vijftig minuten van mijn dag verlies, neem ik dus de fiets. (Een taxi zou me tweemaal vijftien euro kosten.)

Huren kan niet. De fietsenstalling sluit namelijk om 19:45 uur. Ik moet, om in de avond vervoer te hebben, een fiets meenemen uit Amsterdam. Dat dwingt me echter om uit Zutphen te vertrekken na zes uur, want tussen 16:30 en 18:00 mag je geen fiets meenemen in de trein.

Lees verder “Naar het gekkenhuis”

Hellevaart

Dit plaatje heeft weinig te maken met Den Haag CS maar illustreert de fysieke opluchting die je voelt als je een trein verlaat.

Ik heb altijd gedacht dat de dood nog enkele jaren vóór me lag en dat de wereld waarin ik dit schrijf en waarin u dit leest is “het leven” is. Ik moet nog sterven, dacht ik. Het moet echter anders zijn: blijkbaar ben ik al dood en bevind ik mij in de hel. Ik bedoel de trein.

Het was weer raak vandaag: door een wisselstoring rijden er minder treinen tussen Schiphol en Amsterdam Zuid. Tegelijkertijd blokkeert een defecte goederentrein het spoor bij Baarn. Dat laatste betekent dat ik niet over Amersfoort en Apeldoorn naar Zutphen kan, het eerste betekent dat ik niet de rustige trein over Utrecht en Arnhem kan nemen. Een medeforens SMSte me al dat er problemen waren, dus ik was voorbereid. En inderdaad: de online reisplanner – die een mens niet nodig zou moeten hoeven hebben omdat je op de trein moet kunnen vertrouwen – toonde vooral treinen die niet reden.

Lees verder “Hellevaart”

Stiltecoupé – zomaar goed nieuws

stilte_twee

Oké, dit is dus gewoon goed nieuws: de Nederlandse Spoorwegen gaan de stiltecoupés beter aangeven. Volgens NU.nl:

In [een] aantal treinen krijgen stoelen nieuwe bekleding waarop heel duidelijk het stiltelogo staat. Nu wordt het feit dat reizigers in de coupé niet mogen praten alleen duidelijk gemaakt met een klein logo op de ramen.

Het is een stap in de goede richting en wie weet helpt het. Toch heb ik twee kanttekeningen. Hier is een opmerking van de woordvoerster van de NS, Jessica Sauren:

We merken uit klachten van reizigers dat sommige mensen nog wel eens ontgaat dat ze zich in een stiltezone bevinden.

Lees verder “Stiltecoupé – zomaar goed nieuws”

Rampenoefening met de NS

trein_druk_1

Afgelopen donderdag deden de Nederlandse Spoorwegen een rampenoefening om te onderzoeken hoe de reizigers reageren als er later dit jaar te weinig treinstellen zullen zijn. Er is dan nog minder plaats dan momenteel en het wordt één grote Blokker Kortingweek. De door de NS geopperde oplossing (dat de middelbare scholen, net als de universiteiten bij eerdere problemen, hun onderwijstijden aanpassen) is immers door de onderwijsorganisaties afgewezen. De NS zoeken nu naar buitenlands materieel, maar dat is er nog niet en omdat het probleem er vooralsnog nog ligt, wilden onderzoekers weten hoe grote groepen mensen zouden reageren. Daarom reed de trein die normaliter om 16:48 uit Deventer vertrekt, gisteren in een aangepaste samenstelling: met een treinstel minder.

Ik behoorde tot degenen die instapten in Apeldoorn, waar de trein, zoals voor het onderzoek noodzakelijk, vertraagd aankwam. Omdat de trein half zo lang was als gebruikelijk en noodzakelijk, wachtten veel passagiers op het verkeerde deel van het perron, zodat er extra vertraging werd opgebouwd om iedereen naar het juiste deel van het perron te laten lopen en te doen instappen.

Lees verder “Rampenoefening met de NS”

Eindeloze treinellende

 

trein_druk_1

Het jaar mag dan nieuw zijn, de problemen met het openbaar vervoer blijven dezelfde en ik schrijf mijn wanhoop ook in 2016 weer van me af. Vorig jaar hadden de Nederlandse Spoorwegen het lumineuze idee om goedkoop kaartjes te verkopen via onder andere de Blokker. De consequenties? De treinen waren afgeladen. Ik probeerde – u leest het hier – op 22 oktober van Leeuwarden naar Zutphen te reizen in een trein die zó vol was dat in Meppel mensen op het perron moesten blijven staan en dat de conducteur in Zwolle ervoor waarschuwde dat wie overstapte, geen plaats zou vinden in een vervolgtrein. Niet dat het mogelijk was over te stappen (wat ik wel moest), want ik kon door de drukte niet bij de deur komen en kon de trein pas verlaten in Lelystad.

Een gezonde organisatie, ja zelfs een halfzieke organisatie, leert van haar fouten. De Blokker-actie had er een moeten zijn van “eens maar nooit weer”. Dat de Nederlandse Spoorwegen de actie nu herhalen, betekent óf dat de organisatie doodziek is óf dat men een sadistische hekel heeft aan de reizigers. Of allebei.

Lees verder “Eindeloze treinellende”

Treinleed

Ik zou het zoveelste stukje kunnen gaan schrijven over het falende openbaar vervoer. Vanmorgen zou het beginnen met de onmogelijkheid bij Amsterdam CS een plek voor mijn fiets te vinden, het daardoor missen van mijn trein, vervolgens een alternatieve sneltrein die zóveel vertraging had dat de stoptrein – in NS-newspeak “sprinter” – aantrekkelijker leek, om te constateren dat de stoptrein pas mocht vertrekken ná de vertraagde sneltrein. En dit in een novembermaand waarin ik al eens een overstap miste doordat de trein het betreffende station maar oversloeg en waarin ik meemaakte dat ik überhaupt niet thuis kwam en een hotel moest nemen.

Ik heb al eens geschreven waarom de dooddoener “dan had je maar eerder van huis moeten gaan” niet klopt. Het is een capaciteitsprobleem dat alleen te vermijden valt door echt uren eerder weg te gaan. Een analogie is de ochtenspits op de snelweg: je komt niet eerder op kantoor door eerder weg te gaan, want je staat evengoed in de file. Ik sluit niet uit dat we binnenkort een overheidsvoorlichtingscampagne krijgen “vermijd de file, om vier uur uit de veren” of “uitgeslapen in de trein”.

Lees verder “Treinleed”