Het begin van de slag bij Thapsus

Als ik u zeg dat het 6 april was in het jaar waarin Caesar met Lepidus het consulaat bekleedde, en als ik dat omreken naar 7 februari 46 v.Chr. op onze kalender, dan weet u dat u bent beland in een nieuwe aflevering van de reeks “Wat deed Julius Caesar vandaag 2069 jaar geleden?” En na het blogje van eergisteren weet u dat het de dag was van de slag bij Thapsus.

Begin van de slag bij Thapsus

Die begon toen Metellus Scipio begon met de aanleg van een versterking over de westelijke toegangsweg naar Thapsus. Dit was precies wat Caesar had gehoopt. Scipio’s mannen zouden deels aan het bouwen zijn en deels de wacht houden. Hun aandacht was verdeeld. Snel stelde hij zijn mannen op en riep ze wat toe:

Hijzelf maakte te voet haastig een ronde langs zijn soldaten, herinnerde zijn veteranen aan hun moedige daden in vroegere gevechten en wekte met zijn complimenten hun strijdlust op. De rekruten daarentegen, die nog nooit in een slag hadden gevochten, spoorde hij aan in moed te wedijveren met de veteranen, en ernaar te streven om door het behalen van de overwinning dezelfde faam, status en reputatie te verwerven als zij. (Afrikaanse Oorlog 81; vert. Hetty van Rooijen)

De veteranen in zijn leger begrepen dat haast was geboden en wachtten Caesars woorden niet af. Ze zetten meteen de aanval in.

Plotseling begon op de rechtervleugel, zonder order van Caesar, de trompetblazer onder dwang van de soldaten het signaal te blazen. Hierop zetten alle cohorten de aanval op de vijand in. … Toen Caesar begreep dat het onmogelijk was de soldaten tegen te houden, nu ze in zo ’n opgewonden stemming waren, gaf hij het signaal “Geluk!” en reed in galop naar de frontlinie van de vijand. (Afrikaanse Oorlog 82-83)

Het gevecht met de olifanten

De strijd was begonnen. Het grootste gevaar voor Caesars leger bestond uit de olifanten die Scipio en Juba I hadden meegenomen, maar Caesars mannen wisten wat te doen.

Intussen lanceerden op de rechtervleugel slingeraars en boogschutters met kracht projectielen naar de olifanten. De beesten schrokken hevig van het suizen van de slingers en de regen van stenen en loden kogels, draaiden zich om en begonnen de dichte rijen van hun eigen mannen achter zich te vertrappen en naar de half voltooide poorten van de wal te rennen. De ruiters die op dezelfde vleugel stonden als de olifanten, raakten hun bescherming kwijt en sloegen als eersten op de vlucht. (Afrikaanse Oorlog 83)

De auteur van De Afrikaanse Oorlog heeft ook nog advies waar u veel aan zult hebben als u nog eens tegenover een olifant komt te staan:

Een soldaat ging het dier gewapend te lijf. Toen de olifant hem op zich af zag komen, sloeg hij zijn slurf om de man heen en tilde hem omhoog. De soldaat meende in zo’n gevaar kordaat te moeten handelen en hakte met zijn zwaard onophoudelijk met alle kracht in op de slurf die hem omknelde. Dat deed de olifant zo’n pijn dat hij de man liet vallen, zich omkeerde en onder luid getrompetter hard naar de andere dieren terugliep. (Afrikaanse Oorlog 84)

Het bloedvergieten bij Thapsus gaat om elf uur verder.

[Een overzicht van de reeks #RealTimeCaesar is hier.]