Sidon en Tyrus in 1047

Sidon, Vrijdagsmoskee

Zoals ik al eens vertelde, kwam de Perzische dichter en filosoof Nasir Khusrau (1004 – ca. 1080), in 1047, op doorreis naar Mekka, door het huidige Libanon. Van zijn zevenjarige reis door de Levant, Arabië en Egypte deed hij verslag in de Safarname, “het boek der reizen”. Het is een waardevolle bron voor de tijd vóór de Kruistochten. Ik vertelde al over zijn bezoek aan Tripoli en Beiroet. Vandaag gaan we verder naar het zuiden.

Sidon

Van Beiroet gingen we verder naar de stad Sidon, eveneens aan zee. Ze verbouwen daar veel suikerriet. De stad heeft een goed gebouwde stenen stadsmuur met vier poorten. Er is een mooie Vrijdagsmoskee, zeer aangenaam gelegen. Het interieur is helemaal bedekt met matten met allerlei gekleurde motieven.

De bazaars zijn zo prachtig dat ik, toen ik ze voor het eerst zag, dacht dat de stad versierd was voor de komst van een vorst of omdat er goed nieuws was. Bij navraag bleek dat het de gewoonte was en dat deze stad altijd zo mooi was versierd. De tuinen en boomgaarden van de stad zijn zó groot dat je zou kunnen zeggen dat ze een naar de fantasie van een koning aangelegde lusthof zijn. Er staan priëlen en de meeste bomen zijn van de soorten die fruit dragen.

Tyrus

Vijf uur van Sidon kwamen we bij Tyrus, een stad die oprijst aan de kust van de zee. Ze hebben de stad gebouwd op een rots in zee en wel zo, dat de stadsmuur slechts honderd meter breed grenst aan het vasteland. De rest van de muur rijst op uit het water. De stadsmuren zijn gebouwd van gehouwen steen en de voegen zijn afgestreken met bitumen gezet om het water buiten te houden.

Ik schatte de lengte en breedte van de stad op duizend el. De karavanserais hebben vijf of zes verdiepingen boven elkaar.

Er zijn talrijke waterfonteinen; de bazaars zijn zeer schoon; ook is er veel rijkdom te zien. Deze stad, Tyrus, is in feite onder alle Syrische havensteden beroemd om rijkdom en macht. De meeste inwoners behoren tot de sjiitische stroming, maar de rechter van de stad is een soenniet. Hij staat bekend als de zoon van Abu ‘Akil en is een rechtschapen man.

Ze hebben een moskee of martyrium opgericht bij de stadspoort, waar men grote hoeveelheden tapijten en behang kan zien, en lampen en lantaarns van goud en zilver.

***

PS

U hebt begrepen dat ik deze dagen extra blog over Libanon omdat het land, dat al rijk is aan problemen, er een oorlog bij krijgt. Mijn blogjes zullen de situatie daar niet verbeteren, maar u kunt dat wel. Als u wat kunt missen, doneer dan voor de zorg van de vluchtelingen: dit is een project van iemand die ik persoonlijk ken en vertrouw.

Deel dit: